مدرک هایی برای قاب گرفتن

مطابق آمار شورای عالی برنامه‌ ریزی آموزش عالی، فارغ التحصیلان رشته‌های روانشناسی، علوم اجتماعی و حقوق، بالاترین میزان بیکاری را در بین سایر دانش آموختگان دانشگاه ها به خود اختصاص داده اند.

همسو نبودن نیازهای جامعه با آموزش های ارائه شده در دانشگاه، همچنان قربانی می گیرد و روز به روز بر خیل بیکاران تحصیل کرده ما افزوده می شود.

به گونه ای که چندی قبل، رئیس دانشگاه شهید بهشتی، آماری تاسف بار از میزان بیکاری فارغ التحصیلان ارائه کرد و مدعی شد که 58 درصد از فارغ التحصیلان دوره کارشناسی و 38 درصد ازفارغ التحصیلان دوره کاردانی در کشور بیکار هستند.

حتی اخیرا مجید ابهری، مشاور کمیسیون اجتماعی مجلس نیز تاکید کرد: حداقل 50 هزار پزشک بیکار در کشور وجود دارد!

تمامی این آمارهای نگران کننده حاکی از آن است که اگر به استمرار در پیمودن پروسه اشتباه  "آموزش برای آموزش" اصرار ورزیم، افزایش شمار بیکاران تحصیل کرده در کشور غیر قابل اجتناب خواهد بود.

رئیس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور در گفتگو با خبرنگار جام جم آنلاین معتقد است که جهت رفع معضل بیکاری دانش آموختگان، تاکید بر حرفه آموزی مبتنی بر نیاز های بازار کار باید در اولویت فرآیند آموزش قرار گیرد.

"یکی از دغدغه های عمده فارغ التحصیلان دانشگاهی در مقطع کارشناسی، بی ارتباط بودن بودن رشته های دانشگاهی با نیاز بازار کار است. نیاز سنجی جهت ارتباط تنگاتنگ نظام آموزش با بازار کار و کیفی ساختن آموزش های مهارتی در زمره اولویت های برتر سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور است."

دکتر کورش پرند در ادامه با بیان این که تحصیلات آکادمیک نمی تواند به تنهایی تضمین کننده شغل برای دانشگاهیان باشد، تاکید کرد: باید به آموزش های تخصصی، توام با عمل گرایی بها داد. به همین منظور و جهت نظارت بر آموزش‌های مهارتی متناسب با نیازهای شغلی، آیین نامه نظام آموزش مهارت و فناوری پس از تصویب هیات وزیران، ابلاغ شده است.

" ایجاد تسهیلات جهت ورود فارغ التحصیلان به بازار کار، معادل سازی دوره های فنی حرفه ای با تحصیلات دانشگاهی از ماموریت های نظام آموزش مهارت و فناوری کشور خواهد بود.

رئیس سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور در پایان عنوان کرد که این نظام آموزشی جدید می تواند دانشگاهیانی را به بازار کار تحویل دهد که از تخصص و تجربه کافی برخوردار هستند.

 "یعنی با تکیه بر نظام آموزش مهارت و فناوری، از این پس افراد می توانند با گذراندن دوره های عمومی دانشگاه و پودمان های علمی و بسیار کاربردی که سازمان آموزش  فنی و حرفه ای طراحی دیده است، مدرک فوق دیپلم یا لیسانس دریافت کنند."

یک مدیر صنعتی نیز در گفتگو با خبرنگار ما، جدایی صنعت از دانشگاه را یکی از عمده دلایل بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی دانست و گفت: در طی تمام سال هایی که با مهندسان جوان و فارغ التحصیلان تازه کار سرو کار داشته ام،‌ نوعی ترس از کار عملی را در آن ها مشاهده کردم.

"بسیاری از دانش آموختگان دانشگاه برای یک سری از امورات بدیهی و عملی همچون تعیین قطر لوله و کابل هم با مشکل عدیده روبرو هستند و به نظرم آموزش های دانشگاهی در ایران با تکیه بر تئوری ها نمی تواند به طور کامل دانشجویان را برای ورود به دنیای صنعت آماده کند."

علیرضا یونسی با بیان این که کارخانه های صنعتی جهت جبران کاستی های سیستم آموزش عالی، تا 50 درصد از کار علمی را دوباره به فارغ التحصیلان می آموزند، عنوان کرد: ما جهت عملی شدن هر چه بیشتر فعالیت نیروهای فنی مان، قانون جالبی داریم که اگر در دانشگاه هم کپی برداری شود، به کاربردی تر شدن دروس دانشگاه ها کمک می کند.

"سیاست ما این است که اگر یک کار عملی را نمی دانیم باید بپرسیم و تجربه کنیم تا آن فعالیت صنعتی را یاد بگیریم اما اگر نپرسیدیم و خروجی کار اشتباه از آب درآمد، آن فرد حتما جریمه خواهد شد."

در حالی که امروزه شغل رانندگی به عنوان اصلی ترین گزینه اشتغال فارغ التحصیلان بیکار شناخته می شود، افزایش رشته های دانشگاهی که شانسی برای حضور در میدان اشتغال ندارند، شاید تنها نتیجه اش، هدر دادن بودجه های هنگفت آموزشی باشد.

بدون تردید، درصورت خانه نشین شدن یک دانش آموخته دانشگاه، اولین ضربه مادی و معنوی را همان جامعه ای خواهد خورد که  برای تربیت آن فرد متخصص، دست کم 16 سال سرمایه گذاری مالی و آموزشی کرده است!

امین جلالوند –  خبرنگار جام جم آنلاین