سفیری که نیامده رفتنی شد

چیلکات اوایل آبان‌ماه امسال پیش‌نویس استوارنامه‌اش را تسلیم علی‌اکبر صالحی، وزیر امور خارجه کرد.

در آن زمان صالحی با اشاره به سوابق روابط دو کشور به او تذکر داد که لازم است تا رویکرد دولت انگلیس نسبت به جمهوری اسلامی اصلاح شود و سفیر جدید انگلیس در تهران نیز اظهار کرد که ماموریت دارد تا واقعیت‌های جمهوری اسلامی را فارغ از نگاه منابع رسانه‌ای به دولت متبوع خود منتقل کند، اما گویا این قول او محقق نشد.

چیلکات از دیپلمات‌های باسابقه انگلیسی است که قرار بود سی‌امین سال از سابقه کاریش را در ایران سپری کند.

او پیش از این‌که به ایران سفر کند سابقه فعالیت در ترکیه، پرتغال و سریلانکا را به عنوان نماینده دولت انگلیس داشته و نماینده دائم کشورش در اتحادیه اروپاست.

پیش از وی و در دوران سفارت «سایمون گس» در ایران، هر چند روابط این دو کشور قطع نشد، اما گویا میراث سفیر قبلی انگلیس که سابقه دشمنی‌اش با ایران روشن است به او هم رسید.

سایمون‌ گس در زمان حضورش در ایران با اظهارات مداخله‌جویانه‌اش درباره امور داخلی ایران به ویژه اقداماتی که در دوران رخدادهای پس از انتخابات کرد، بارها روابط دو کشور را متشنج کرد تا جایی که در چندین نوبت، مجلس ایران درصدد برآمد که وزارت خارجه را مجبور کند روابط ایران را با انگلستان قطع کند، ولی هر بار با توضیحاتی که وزارت امور خارجه به مجلسیان داد، از این کار منصرف شدند.

سرانجام انگلیس پس از آن‌که احساس کرد ممکن است «سایمون گس» به عنوان یک عنصر نامطلوب از سوی ایران معرفی شود، وی را از ایران فراخوانده و به مأموریت کابل فرستاد و اداره امور سفارتخانه این کشور در تهران به کاردار یعنی خانم «جین ماریوت» سپرده شد. سرانجام چیلکات راهی ایران شد.

اما ادامه سیاست‌های خصمانه و تحریم انگلیس علیه ایران، تصمیم مجلس مبنی بر اخراج سفیر انگلیس و کاهش سطح روابط با لندن و هجوم دانشجویان به سفارت انگلیس به او مجالی نداد تا او نیامده، مجبور باشد که ایران را ترک کند.

کتایون مافی - گروه سیاسی