تنها نجات‌دهنده ملکه کبیر

GE:Reloaded پورت نسخه WIIمحسوب می‌شود. بر این اساس، با وجود نورپردازی قوی، باید انتظار کم و کاستی‌های قابل توجهی را در زمینه‌گرافیک داشته باشید. تکسچرهای ضعیف و انیمیشن‌های بعضا خشک از این دسته مشکلات هستند. اما واضح‌ترین این کوتاهی‌های گرافیکی، غیب شدن دشمنان به محض کشته شدن است. البته می‌توان از 2 زاویه به این قضیه نگاه کرد. قطعا رو به رو نشدن با مشکل هجوم دشمنان در نتیجه‌عدم کشف اجساد، برای گیمرهای راحت‌طلب (در اینجا کسانی که با مخفی‌کاری میانه‌خوبی ندارند) یک مزیت به شمار می‌رود، اما شکی نیست که در انبساط خاطر یک حرفه‌ای، اثری عکس می‌گذارد.

میان پرده‌ها با وجود این که صحنه‌های جذابی را در دل خود جا داده‌اند، به طور کلی چندان به دل نمی‌نشینند. در عین حال ضعف داستان و حالت روایی نیز بیش از پیش به مشکل دامن زده و از این رو، داستان در جلب نظر، ناتوان حاضر می‌شود. اما در نقطه‌مقابل، مراحل چنان تنوع و گستردگی موضوعی دارند که بعید است کسی حین طی کردن روند بازی، احساس خستگی کند. همچنین می‌توان به آزادی عمل مثال زدنی عنوان نیز اشاره کرد. شما تقریبا در همه حال آزادید با انتخاب دو راه مخفی‌کاری یا حمله‌بی‌پروا کار خود را پیش ببرید. این آزادی عمل در عین ارائه‌هیجان بالا، از ایجاد ناامیدی در بازیکن نیز جلوگیری می‌کند و به تجربه‌ای لذتبخش می‌انجامد.

گاهی در طول مراحل، QTEهایی (Quick Time Event به لحظاتی گفته می‌شود که باید با زدن یک دکمه‌خاص، در میان‌پرده‌ها دخالت کنید) مزاحم صحنه‌های روایی داستان می‌شوند که حضور آنها احساس غیرموجه و بی‌فایده بودن را القا می‌کند. تعداد و تنوع اسلحه، کاملا اغنا کننده است. همچنین کنترل بسیار خوب، افکت‌های صوتی قوی و در کل ارائه درست، استفاده از هریک از آنها را لذتبخش می‌کند.

اسمارت فون جیمز نیز در این بازی نقش گسترده و متنوعی ایفا می‌کند. وظایف زیادی به وسیله‌این اسمارت فون قابل انجام هستند که به نوبه‌خود، در ارزش تکرار چندباره‌بازی موثر هستند. با هر مقدار بالا بردن درجه‌سختی، به تعداد وظایف محوله افزوده می‌شود. می‌توان به جرات گفت چنین رویکردی از بهترین‌های پیاده شده در تاریخ بازی‌های ویدئویی به شمار می‌رود؛ زیرا هم ارزش تکرار را بالا می‌برند و هم بازیکن را به بهتر بازی کردن ترغیب می‌کنند. البته انجام این وظایف نیز با بالا رفتن سختی، مشکل‌تر می‌شود. بعد از مدت کوتاهی می‌فهمید که دسترسی به تمام اهداف لازم برای عکسبرداری، دسترسی به تمام قفل‌های لازم به هک کردن و... چندان کار ساده‌ای نیست.

متاسفانه در این نسخه، بخش Time-Trial که از جذاب ترین قسمت‌های GoldenEye حساب می‌شود، حذف شده است. شاید بازیکنان نتوانند مانند قبل سرعت عمل خود را به رخ یکدیگر بکشند، اما مد MI6 Ops تا حد قابل توجهی این غیبت را جبران می‌کند. در این حالت به ماموریت‌های جذاب و پرهیجانی دسترسی دارید که با دستکاری تنظیمات آن، می‌توانید تجربه خود را قوت ببخشید.

16 بازیکن می‌توانند در حالت مولتی‌پلیر بازی به رقابت بپردازند. مدهای متداول در این بخش حضور دارند ؛ اما نکته‌جالب توجه حرکات و سلاح‌های خاص کاراکترهای شخصیت‌دار سری فیلم‌های 007 است که می‌تواند برای طرفداران حسابی خوشایند باشد. در حالت آفلاین نیز می‌توانید با 4 نفر، در حالت Split-Screen به رقابت بپردازید. ویژگی این حالت نیز توانایی دستبرد در تنظیمات جذاب و بعضا خنده‌داری است که می‌تواند پیچیدگی‌های خوشایندی را به بازی اضافه کند.

سخن نهایی این که اگر به دنبال یک تجربه‌خوب اول شخص، در زمینه‌ترکیب مخفی‌کاری و اکشن هستید و اگر داستان و روایت، چندان اهمیتی برایتان ندارد GoldenEye از معدود بازی‌هایی است که بدون نیاز به داستان می‌تواند گلیم خود را از آب بیرون بکشد! بنابراین، این عنوان را از دست ندهید. گیم‌پلی، ظاهری دم دستی دارد اما در حقیقت پیچیدگی آن، چنان دلچسب طراحی شده که به محض به دست گرفتن کنترل، گویی خود در بازی حضور دارید. کمتر عنوانی در این نسل توانسته به لحاظ گرافیکی فخر بفروشد و در عین حال، در نورپردازی کاملا کارآمد و برای هدف‌گیری دقیق بازیکن خوب عمل کند. در GoldenEye هدشات‌های فراوانی را تجربه می‌کنید که به شما احساس یک مامور 007 حقیقی را می‌دهد.

سیاوش شهبازی