در جستجوی اسرار فضا

از میان ماموریت‌های فضایی ماه‌نورد آپولو، 6 ماموریت با موفقیت انجام شد و تنها در ماموریت فضایی آپولو 13 بود که این ماه‌نورد به دلیل انفجار مخزن اکسیژن به‌رغم این که توانست به طرف ماه پرواز کند، موفق به فرود در سطح ماه نشد. البته در نهایت، توانمندی‌ها و تخصص‌های فضانوردان آپولو 13 باعث شد تا این فضاپیما هم با موفقیت به سطح زمین بازگردد.

کد خبر: ۴۴۲۶۴۸

بی‌‌شک بدون موفقیت ماموریت‌های فضایی آپولو، سفر به ماه و کشف حقایقی درباره آن هرگز امکان‌پذیر نبود. تاکنون بیش از 10 فضانورد توانسته‌اند قدم به سطح ماه گذارند و این ماموریت‌های فضایی منجر به دستیابی اطلاعات ارزشمندی درباره ماه شده است که نقش بسیار مهمی در توسعه دانش فضایی و افزایش علاقه‌مندی و ترغیب دیگر فضانوردان برای انجام ماموریت‌های فضایی یا هدف کشف دیگر حقایق نهفته در منظومه‌شمسی داشته است. برنامه ماموریت‌های فضایی ماه‌نورد آپولو برای سفر به سطح ماه در حالی در ژوئن 1960 میلادی آغاز شد که موفقیت مهمی در عرصه فناوری‌های مدرن و پیشرفته در حوزه هوا و فضا به شمار می‌رفت و در نتیجه‌ آن ایالات متحده آمریکا توانست نام خود را به عنوان یکی از پیشگامان صنعت فضا به ثبت برساند. ماموریت‌های آپولو 11، 12، 14، 15، 16 و 17، 6ماموریت مهمی بودند که با موفقیت انجام شدند. ماه‌نورد آپولو در حقیقت نخستین فضاپیمایی بود که برای سفر در یک محیط خلأ و بدون برخورداری از قابلیت‌ها و ویژگی‌های آیرودینامیکی طراحی شده بود. در مجموع 7 ماموریت فضایی که تحت عنوان آپولو از آنها نام برده می‌شود 21 فضانورد توانستند سفر به ماه را تجربه کنند که در این میان 6 ماموریت آپولو با موفقیت انجام شد و در این ماموریت‌ها 12 فضانورد توانستند در سطح ماه قدم بزنند و اطلاعاتی را درباره ویژگی‌ها و خصوصیات سطح ماه که سال‌ها ذهن بسیاری از افراد را به خود مشغول کرده بود، به دست آورند. مطالعات انجام شده روی نمونه‌های جمع‌آوری شده از سنگ‌های سطح ماه نشان می‌دهد پوسته ماه تا حدود زیادی شبیه به پوسته سطح زمین است و در این ماموریت‌ها،‌ آپولو 17 که 302 ساعت به طول انجامید بیشترین زمان اسکان فضانوردان در سطح ماه را داشته است و با انجام آخرین ماموریت فضایی آپولو با عنوان آپولو ـ سایوز، رقابت برای دستیابی به فناوری‌های پیشرفته با هدف سفر به سطح ماه و دستیابی به اطلاعات ارزشمند درباره آن برای همیشه خاتمه یافت تا این که در سال 1994 فضاپیمای کلمانتیس عازم سفر به ماه شد و توانست نقشه دقیقی از سطح ماه تهیه کند. اسمارت، ماموریت فضایی دیگری بود که در سال 2003 توسط آژانس فضایی اروپا (ESA)‌ انجام شد. هدف از انجام این ماموریت فضایی که نخستین فضاپیمای بدون سرنشین آژانس فضایی اروپایی بود کشف اطلاعاتی درباره بخش‌های ناشناخته سطح ماه بود. در سال 2008 میلادی، ناسا فضاپیمای مجهز به سیستم‌های اکتشاف فضایی را برای جستجوی آب در قطب جنوبی ماه به ماه فرستاد تا بتواند از اطلاعات به دست آمده برای طراحی و برنامه‌ریزی ماموریت‌های فضایی آینده خود بهره گیرد.