تقابل نسل‌ها شیرین است

اگر شما هم از طرفداران قدیمی سونیک هستید و مانند خیلی‌های دیگر، دوران خوشی را با نسخه‌های اولیه گذرانده‌اید، به شما پیشنهاد می‌کنیم اولین حضور پرقدرت سونیک را بعد از حدود یک دهه از دست ندهید! نسل‌های سونیک، دو سونیک کلاسیک (آن چیزی که در Genesis دیده بودیم) و سونیک مدرن (پای ثابت نسخه‌های اخیر) را کنار هم و در مقابل دشمنی فراتر از دکتر تخم مرغی! قرار می‌دهد. تداوم زمان و مکان به هم ریخته و همه چیز در حال فروپاشی است. در این میان فقط سونیک(ها) می‌توانند با جمع‌آوری زمردهای آشفتگی، نظم دنیا را به آن برگردانند...

داستان چیز تازه‌ای برای عرضه ندارد و دیالوگ‌ها و کارگردانی آن نیز بیشتر قشر کم سن و سال را هدف گرفته است. پس اگر علاقه‌ای به رنگ‌های شاد و کاراکترهای بانمک کلیشه‌ای ندارید، بی‌هیچ نگرانی میان پرده‌ها را رد کنید. چیز خاصی را از دست نمی‌دهید! بازی دارای چند مرحله‌مختلف است و هر کدام بازسازی یکی از مراحل به یاد ماندنی 9 بازی سابق سونیک. هر مرحله به چند بخش و هر بخش به دو پرده تقسیم شده‌اند؛ یکی با ایفای نقش سونیک کلاسیک و دیگری سونیک مدرن. پس از پایان بخش‌های هر مرحله، چالش‌های زیادی ( زمانی، امتیازی، رقابتی و...) باز می‌شود که با به پایان رساندن آنها، کلید‌های لازم را برای دستیابی به رئیس آن مرحله به دست می‌آورید. مراحل تنوع بالایی دارد و از نظر رنگ‌آمیزی و خاص بودن، در حد یک پلتفرم مثال زدنی ظاهر می‌شوند. اما با وجود زیبایی ظاهری، گاهی افت فریم و همچنین تکسچرهای ضعیف نیز مشاهده می‌شود. بازی از موسیقی متناسبی بهر‌ه می‌برد. نه می‌توان اسم شاهکار روی آن گذاشت و نه ایرادی خاص از آن گرفت. اما از سوی دیگر افکت‌ها و صداگذاری‌ها خوب و قابل قبول است و لذت بازی را دوچندان می‌کنند. از ایرادات بازی‌های اخیر سونیک، کنترل ضعیف، چیدمان سرسری و نادرست مراحل، عدم جوشش روان ریتم و حرکت نادرست و ضعیف دوربین بود. جای خرسندی است که این مشکلات به مقدار قابل توجهی در «نسل‌ها» بهبود یافته‌اند. نتیجه‌نهایی این است که با عنوانی بشدت سرعتی و هیجانی روبه‌رو هستید. سونیک کلاسیک، مانند گذشته از Spin Attack برای مقابله با دشمنان و از Spin Dash برای حرکت مافوق صوت بهره می‌گیرد. قدرت تهاجمی سونیک مدرن نیز Homing Attack و سرعت بالای وی نیز با Sonic Boost میسر می‌شود.

اگر طرفدار سونیک کلاسیک باشید با ساختار قدرتمند مراحل آن آشنا هستید، پس نیازی به توضیح اضافی نیست، اما مراحل سونیک مدرن این بار با هوشمندی بنا شده است و ساختار منظمی را شاهدیم. سقوط آزادها و اسکیت‌سواری نیز از هایلایت‌های دلچسب مراحل سونیک مدرن به‌شمار می‌روند. اگر بخواهیم از زاویه‌ای منصفانه به عنوان اخیر سونیک نگاه کنیم، اثری را شاهدیم که تجربه‌ای لذتبخش و به یاد ماندنی ارائه می‌کند، اما هرکسی نمی‌تواند از آن لذت وافر ببرد. تقریبا تمام مراحل بازی از چند مسیر مختلف و تلفیقی تشکیل شده ‌است که بازیکن می‌تواند بر حسب سرعت عمل و دقت خود، بهترین مسیر را طی کند. در نتیجه زمان کمتری به آن مرحله اختصاص یافته و مخاطب با دست پر از ماجرا بیرون می‌آید. ناگفته نماند اگر سونیک‌باز حرفه‌ای باشید و بهترین راه را زیر پا بگذارید، بازی نیز شما را با انواع جوایز از جمله سکانس‌های پرهیجان مورد عنایت قرار می‌دهد! این مسیرهای تلفیقی در کنار بخش‌های قابل جمع‌آوری متعدد، ارزش تکرار بالا، در کنار فرصت رقابتی حقیقی را به بازی اعطا می‌کند. در این میان ایراداتی انگشت‌شمار نیز به بازی وارد می‌شود. برای مثال بسیاری از تعداد کم رئیس‌ها گله داشته‌اند که امیدواریم در قسمت‌های بعدی جبران شود. از سوی دیگر ضعف کنترل، مخصوصا در قسمت‌های دوبعدی مراحل سونیک مدرن وجود دارد. به عنوان مثال، گاهی برای گذر از یک قسمت، تمرکزی خاص روی پرش دوبل کاراکتر وجود دارد، که با ساختار کلی بازی همخوانی نداشته و می‌تواند لحظاتی بعضا عذاب‌آور را رقم بزند. در نهایت می‌توان با خیالی آسوده گفت که سگا پس از سال‌ها، سرانجام از اشتباهات متعدد خود درس گرفته و پتانسیل حقیقی این کاراکتر محبوب را برای ورود به عرصه‌ بازی‌های نسل جدید دریافته است. بعید نیست این موفقیت فقط منحصر به یک عنوان باشد. به همه، چه طرفداران سونیک و چه غریبه‌ها، توصیه می‌کنیم این تجربه‌سرشار از هیجان پاک و سالم را از دست ندهند.

سیاوش شهبازی