ناشناخته‌ترین سرزمین

سرزمین ناشناخته 3 یکی از بازی‌هایی است که طرفدارانش نزدیک به 2 سال منتظر عرضه آن بودند. با توجه به پیشینه بسیار موفق این بازی در دو نسخه گذشته (سرزمین ناشناخته یک از جمله بهترین بازی‌های اولیه پلی استیشن 3 و نسخه دوم آن یکی از بهترین بازی‌های تاریخ این کنسول است که از نظر خیلی از منتقدان، بهترین بازی سال 2009 انتخاب شد) در نسخه جدید بازی خیلی‌ها انتظار یک جهش بزرگ دیگر را داشتند که باید بگویم این افراد چیزی بیشتر از لذت در همان حد شماره دوم نصیب‌شان نخواهد شد. البته این موضوع اصلا اتفاق بدی نیست ولی خب خیلی خوب هم نیست. با این حال آنهایی که نسخه‌های قبلی را بازی نکرده‌اند تا مدت‌ها محو عظمت این عنوان خواهند شد. نکته‌ای که این شماره را از شماره قبل متمایز می‌کند داستان جدید و خلاقیت در طراحی مراحل و معماهاست. داستان با یک اتفاق جالب شروع می‌شود که انرژی لازم را تا آخر بازی در وجودتان ذخیره خواهد کرد. سپس فلاش‌بکی به بچگی‌های «نیتان»، شخصیت اصلی بازی زده می‌شود ؛ جایی که اولین بار با «سالی» رو به رو می‌شود در حالی که با دوستش، کاترین دنبال یک حلقه می‌گردند که میراث خانوادگی نیتان است و قابلیت رمزگشایی خیلی از اسرار را دارد. نیتان که از بچگی لجباز و باهوش بوده است، همراه سالی حلقه را یافته و فرار می‌کنند. اینجاست که دوستی نیتان و سالی شکل می‌گیرد و کاترین به اصلی ترین دشمن آنها تبدیل می‌شود. آنها 20 سال بعد با رمزگشایی یک پیغام متوجه می‌شوند عتیقه‌ای بسیار گرانبها در جایی پنهان است و برای یافتن آن باید به مکان‌های مختلفی از جمله فرانسه و یمن سفر کنند و در این راه باید افراد کاترین را هم از پیش رو بردارند. داستان، بسیار زیبا و با میان پرده‌های کاملا سینمایی که به گیم‌پلی هم گسترش پیدا می‌کند روایت می‌شود. گرافیک آنقدر خوب است که در اوایل بازی گیج می‌شوید که در حال بازی کردن هستید یا تماشای میان پرده! البته انیمیشن نیتان در شروع حرکتش همچنان خوب نیست و نوعی سردرگمی به بازی‌کننده القا می‌کند. با این حال بعد از مدت‌ها زوزه کنسول‌تان را هم خواهید شنید چون از حداکثر توان گرافیکی PS3 استفاده شده است. همه اینها در حالی است که در طول بازی بارگذاری را احساس نخواهید کرد؛ چه بین مراحل چه در زمان بازی و بارگذاری بافت‌ها. طراحی محیط، نورپردازی و رنگ‌آمیزی در بالاترین سطح ممکن قرار دارد و بافت‌ها از جزئیات بسیار زیادی تشکیل شده‌اند. باعث افتخار است که یکی از طراحان بافت این بازی بهروز روزبه، هنرمند ایرانی شاغل در ناتی داگ است که قبلا به همت امیرحسین عرفانی مدیر سایت CGArt با وی آشنا شدیم. مراحل ساخته شده در کشتی علاوه بر این که به لطف بهروز روزبه بسیار چشم‌نواز است از لذت ویژه‌ای هم برخوردار است، چون کشتی‌ها مدام در حال تکان خوردن هستند و شما برای از بین بردن دشمنان کار سخت‌تری را پیش‌رو خواهید داشت.

روند بازی مثل شماره‌های قبل شامل مبارزات، سکوبازی و حل معماها می‌شود. مکانیک مبارزات تغییر خاصی نکرده و با همان تنوع سلاح‌های شماره قبل و کنترل و نشانه‌گیری تقریبا خوبی که در این سری وجود داشته است دنبال می‌شود. با اضافه شدن مبارزات به صورت نزدیک با مشت و لگد، شاهد نبردهایی به سبک بتمن هم خواهیم بود. البته انیمیشن این مبارزات با این که خوب کار شده ولی بعد از مدتی تکراری می‌شود. معماها بسیار خوب طراحی شده‌اند طوری که بعضی‌هایشان واقعا چالش برانگیز هستند و برای حل کردنشان باید خیلی باهوش باشید. اگر مدت زیادی را صرف حل یک معما بکنید ولی راه‌حلش را پیدا نکنید، خود بازی و سالی بعد از مدتی کمکتان خواهند کرد. البته سالی بعضی وقت‌ها خیلی ساکت است و برعکس زمان‌هایی دیگر که هنوز محیط را کامل بررسی نکرده اید، راهنمایی‌تان می‌کند. مراحل سکوبازی با این که کمتر شده ولی همچنان لابه‌لای اکشن بازی دیده می‌شود. نیتان برای اولین بار در این سری اسب سواری هم می‌کند که تجربه‌اش بسیار لذت بخش از آب درآمده است. تنها ایراد این قسمت تکراری بودن سناریوی تمام کردن بعضی مراحل است. این که نیتان و سالی پوست‌شان کنده شود تا یک عتیقه، رمز یا.... را پیدا می‌کنند سپس دشمنان پشت سرشان ظاهر می‌شوند و آن چیز را براحتی از این دو نفر بدون هیچ درگیری و دردسری می‌گیرند، در حالی که آن دو برای به دست آوردن آن چیز ده‌ها نفر را از بین برده‌اند ؛ مواردی است که در دو شماره قبل و این شماره زیاد می‌بینیم. دوربین طوری تعبیه شده که براحتی می‌توانید مسیر بازی را تشخیص دهید. نزدیک شدن دوربین و خونسردی نیتان در پیش‌روی در بازی باعث می‌شود تا خود را کاملا در شخصیت وی احساس کنید. صحنه‌ای که چارلی (شخصیت جالب و جدید اضافه شده به بازی) مورد هدف قرار گرفته و کنترل خود را از دست می‌دهد، این موضوع را بخوبی نشان می‌دهد. به نظر می‌رسد دیدار مسوولان ناتی داگ از استودیوی سانتا مونیکا خیلی مثمر ثمر بوده است ؛ چون در تمام بازی آن هم به صورت اساسی ردی از خدای جنگ دیده می‌شود.برای نمونه دوربین بازی در مکان‌های تنگ کاملا به نیتان نزدیک می‌شود که دقیقا ما را یاد کریتوس می‌اندازد زمانی که مسیرهای تنگ و سخت المپ را طی می‌کرد تا مرحله صحرا، همگی از خدای جنگ یک الهام گرفته شده است. همچنین ناتی داگ پیوند خود را با دیگر ساخته‌های انحصاری سونی با الهام گرفتن از سکانس‌های سینمایی باران شدید نشان داده است.

متاسفانه در این بازی فوق‌العاده ایرادهای دیگری هم وجود دارد ؛ باگ‌های ریز و درشت و هنگ‌کردن‌های مقطعی بازی در زمان تعامل با محیط و حتی در میان پرده‌ها و برخی مشکلات کنترل و هدف‌گیری، در حد این بازی بزرگ نبود. البته ناتی داگ بلافاصله در بیانیه‌ای در سایتش از کاربرانی که با این مشکل روبه‌رو شدند عذرخواهی کرد و وعده داد این مشکلات را حل کند. بخش چندنفره بازی یکی از سرگرم کننده‌ترین قسمت‌های آنلاین است که می‌تواند تا مدت‌ها مشغول‌تان کند. ارتقای تراز و دسترسی به امکانات ویژه در نقشه‌های استاندارد بازی‌های چندنفره عامل مهمی در جذابیت این بخش به شمار می‌آید. همچنین اگر به دید یک اثر هنری یا فیلم سینمایی به بازی نگاه کنید، علاوه بر این که چند مرتبه برای لذت بردن از سکانس‌های بی‌نظیر، آن را بازی خواهید کرد به طور قطع چند بار هم به صورت همکاری تیمی و در حالی که دوستانتان جای سالی و کلویی قرار خواهند گرفت، بازی را به پایان خواهید رساند و این موضوع یعنی سرزمین ناشناخته 3 رسالت خودش را به بهترین شکل ممکن انجام داده است. بدون شک سرزمین ناشناخته 3 حرف‌های زیادی برای گفتن در مراسم بهترین‌های سال بخصوص در قسمت طراحی هنری و جلوه‌های بصری خواهد داشت و داشتن چند باگ و تکراری بودن جزئی بعضی عناصر نمی‌تواند لذت بردن از این بازی را کمرنگ کند. با این حال این عوامل باعث می‌شود تا نتوان نمره کامل را به سومین شماره از سری بازی‌های سرزمین ناشناخته داد.

فرهنگ هدایتی