الزامات مدیریت اولویت‌ها

مدیریتی که هیچ‌گاه اهداف مندرج در مراحل مختلف پروسه طولانی بر پا شدن جامعه الگو را گم نکند و ضمن از سر راه برداشتن موانع و مشکلات ذهنی و عینی، هم در سطح ملی و هم در گستره بین‌المللی، همواره تسریع در ساخت توام با صحت و قوام جامعه را منظور نظر داشته باشد و این به معنای آن است که در تعاملات با دوست و دشمن، در داخل و خارج از جغرافیای جامعه در دست ساخت، ضمن اتخاذ مواضع سازگار و قرین استحکام و دارای قابلیت دفاع و در عین حال متناسب با شرایط و اوضاع طرفین مواجهه، همواره به این نکته بیندیشد که قرار است با به ثمر رسیدن اولویت‌های سه‌گانه، یعنی دست یازیدن به اقتصادی شکوفا که در آن نیازهای اساسی مردم تامین می‌شود و نظام آموزشی و تعلیمی متناسب با این اقتصاد و همراه با حاکم شدن فضایی از اخلاق و معنویت و تهذیب در روابط انسان‌ها با یکدیگر، مردم و کسانی که از درون جامعه یا از بیرون آن، به نحوه شکل‌گیری و کارآمدی این جامعه واقف می‌شوند، آن را برای خویش، الگو قرار داده و به ایجاد جامعه‌ای شبیه آن در اماکن دیگر اقدام کنند.

این رسالت، یعنی رسالت جامعه‌سازی، حکم می‌کند که جامعه و مدیریت‌های آن، از درگیر شدن با هر مقوله و مفهوم دیگری که یا به ایجاد و تقویت و رونق گرفتن این جامعه کمک نمی‌کند، یا به هر شکل و دلیلی موجبات کندی، پژمردگی و شکست در تحقق اولویت‌های انتخابی را فراهم می‌آورند تا آنجا که میسور است پرهیز نمایند و این مدیریتی حساس است و به کیاست و آینده پژوهی و درایت بسیار نیازمند است. هیچ توجیهی ندارد که در حالی‌که برای پاگرفتن مراحل مختلف و در حال کمال جامعه الگو، پرداختن به بعضی از امور غیر مرتبط با این شرایط، مضر است یا خاصیتی ندارد یا کم‌خاصیت است با مشغول شدن به آنها، امکانات و فرصت و زمان اندیشیدن به ارتقای جامعه الگو را مضیق کنیم یا برای دشمنان عنود و کینه‌توز و مزاحم، فرصت و میدان عرض اندام و مشغول کردن مدیریت جامعه الگو، به اموری غیر مرتبط با احداث این جامعه را تدارک دیده و فراهم کنیم.

این نکته‌ای بدیهی است که مفاهیم و آرمان‌ها و منویات اسلامی، از طریق تنویر افکار و اثبات کارآمدی خویش،‌ در عرصه‌های نظر و عمل، راه خود را به درون مرزها و دل‌های مشتاقان حقیقت و آزادگی می‌گشاید و در این رابطه چه بسا اخلاق و معنویت و آرامش ناشی از زندگی در جامعه‌ای که ضمن برخورداری از رشد و رفاه اقتصادی، مردم آن متخلق به آداب اسلامی هم هستند، فوج فوج انسان‌ها را به جستن موقعیتی در سایه‌سار این جامعه که همان جامعه الگو است، هدایت می‌کند.

بدیهی است دشمنان آگاه در طراحی مشغول شدن مدیریت‌های جامعه اسلامی در حال ساخت و ان‌شاءالله به صورت اسوه درآمدن به امور غیر مرتبط و سپس ایراد تهمت و افترا به جامعه الگو و تخریب و شکل‌دهی ذهنیت منفی دیگران نسبت به جامعه‌ای که الگو شدن را طراحی کرده و در حال ساخت آن است، ذره‌ای کوتاهی نمی‌کنند؛ اما مساله اصلی آن است که مدیریت جامعه در دام مقولات شیطنت‌آمیز نیفتد و فرصت‌ها و امکانات خود را جز به احداث جامعه الگو نکشاند.این سیاست مدیریتی، نافی پرداختن به مقولات دیگر جامعه در زمان خودش نیست؛ لیکن می‌تواند با مهار دشمنی‌ها و الگوسازی، مقاصد معطوف به تاخیر در جامعه‌سازی را ناکام بگذارد.