سران عرب چه می‌خواهند

این رویکرد در حالی صورت گرفته که از یک سو سوریه آمادگی خود را برای اجرای طرح‌های گذشته اتحادیه عرب اعلام کرده و خواستار اجرای توافقات میان طرفین شده است. از سوی دیگر این اتحادیه در برابر جنایات صورت گرفته در بحرین و یمن و نیز تحرکات و جنایات غرب در لیبی راه سکوت در پیش گرفته و حتی از این روند حمایت کرده است.

با توجه به این شرایط این سوال مطرح است که چرا اتحادیه عرب چنین رویکردی را در قبال سوریه در پیش گرفته است؟ در پاسخ به این پرسش چند نکته قابل توجه است.

اولاً برخی از کشورهای عربی نظیر عربستان، قطر و اردن با سوریه مشکلات بنیادی داشته و خواستار مقابله با آن هستند. این کشورها که در گذشته نیز مواضعی تند علیه عراق و سپس لیبی داشته‌اند اکنون به دنبال تکرار این مواضع در قبال سوریه هستند.

آنها به زعم خویش با به چالش کشاندن سوریه و حتی سرنگونی اسد برآنند تا از یک سو رقیب خود را از صحنه خارج سازند و از سوی دیگر با این اقدام جبهه مقاومت را که رویکرد مردمی به آن، حقارت سران عرب سازشکار را به همراه داشته متزلزل سازند.

ثانیاً، اکثر کشورهای عضو اتحادیه عرب با قیام‌های مردمی داخلی مواجه هستند. آنها یا خود به سرکوب مردمی می‌پردازند و یا در سرکوب توسط سایر حاکمان مشارکت می‌کنند. نمود این امر را در جنایات صورت گرفته توسط آل خلیفه در بحرین و صالح در یمن با حمایت عربستان، اردن و امارات می‌توان مشاهده کرد. آنها با برجسته سازی مسئله سوریه برآنند تا بر بحران‌های داخلی و جنایاتی که صورت می‌دهند سرپوش گذارند.

ثالثاً، اکثر کشورهای عربی وابسته به آمریکا بوده و منافع خود را در گرو اجرای خواسته‌های آن می‌دانند. این کشورها به رغم دگرگونی در ساختار فکری ملتهایشان، همچنان دوام خود را در اجرای اهداف آمریکا می‌بینند. مواضع این کشورها علیه جبهه مقاومت از جمله سوریه و خالی کردن پشت فلسطین از جمله اقدامات این کشورها برای خوش خدمتی به آمریکا است.

با توجه به آنچه ذکر شد می‌توان گفت که اتحادیه عرب از یک سو گرفتار برخی اعضا نظیر عربستان و قطر است که منافع خود را در تضعیف سایر اعضا می‌بینند و از سوی دیگر بسیاری از اعضا وابسته به آمریکا هستند و اختیاری در تصمیم گیری‌های خود ندارند.

با همه این تفاسیر، عدم همراهی افکار عمومی با همراهی اتحادیه عرب با خواسته‌های آمریکا، در نهایت ناکامی تحقق اهداف این کشورها را به همراه دارد که به انزوای بیشتر آنها در منطقه و تشدید اعتراضات مردمی در داخل این کشورها منجر می‌شود.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین