کلاهبرداری در روز روشن

چندی پیش عموی این جانب به تور یکی از این افراد افتاد و مبلغ کلانی پول خود را از دست داد. در این مواقع به نظر من بنگاه‌های املاک نقش مهمی در این قضایا دارند که مراقب باشند فروشنده و خریدار واقعیت را بگویند. چون در این زمینه کارشناس هستند و سال‌ها زحمت کشیدند تا به این درجه از رشد و خبرگی در کار خود رسیدند.

عموی اینجانب که دنبال خانه بزرگ‌تری برای خود می‌گشت یک روز پا به یک بنگاه املاک می‌گذارد و با مقدار پولی که دارد خواهان یک آپارتمان بزرگ و تازه‌ساز می‌شود. مشاور املاک در وهله اول می‌گوید که با پول شما آن مقدار متراژ پیدا نمی‌شود. یک مشتری جوان که در آنجا حضور داشته بعد از رفتن عمویم به دنبال او می‌رود و پس از برخورد خوبی که اظهار می‌کند از فروش آپارتمانش سخن گفته و می‌گوید به علت احتیاج فوری به پول حاضر است آپارتمان خود را که مورد پسند عمویم خواهد بود زیر قیمت به او بفروشد.

عموی اینجانب وسوسه شده و به اتفاق آن جوان به آدرس خانه وی مراجعه کرده و بعد از بازدید آنجا توافقات اولیه انجام می‌شود. جوان فروشنده خواهان دریافت یک سوم پول آپارتمان موقع عقد قولنامه می‌شود. به اتفاق یکدیگر به یک مشاور املاک ناشناخته مراجعه کرده و اظهار می‌دارند با یکدیگر توافق دارند فقط قولنامه نوشته شود و پول دریافت شود. مشاور املاک وقتی از توافق دو طرف مطلع می‌شود دیگر کاری به رویت سند آپارتمان ندارد و قولنامه را جهت امضا و رد و بدل کردن پول آماده می‌کند. خلاصه در عرض چند ساعت کلاهبرداری فوق انجام شده و پول عموی اینجانب به باد رفته و یک برگ قولنامه بی‌اعتبار به دستش داده می‌شود. بقیه ماجرا روشن است. بعداز تخلیه آپارتمان توسط جوان کلاهبردار مالک اصلی پیدا شده و از همه جا بی‌خبر است و سند خانه خود را نشان می‌دهد که به موجب آن مالک آن جوان فروشنده نبوده و کلاهبرداری صورت گرفته است.

احتمال این‌که آن فروشنده چند مورد دیگر به این صورت خلاف انجام داده باشد بعید نیست. اما چرا باید در قدم اول سند خانه درخواست نشود تا کار به این جا کشیده شود. امیدوارم چنین اتفاقاتی دیگر رخ ندهد.