شیوه نوین ذخیره‌سازی هیدروژن

هدف از این پروژه معرفی ساختارهای جدید نانولیفی بر پایه نانولوله های کربنی و پلیمرهای رسانا برای ذخیره سازی هیدروژن در شرایط عملی مورد استفاده در پیل های سوختی پلیمری است.

به گزارش جام جم آنلاین به نقل از روابط عمومی دانشگاه صنعتی امیرکبیر، مهندس کمیل نصوری  پژوهشگر این طرح گفت : بزرگترین چالش پیش روی اقتصاد هیدروژن، توسعه سیستم ذخیره سازی قابل دوام برای هیدروژن است.

وی اظهارداشت: در پروژه حاضر برای اولین بار در سطح جهان، تئوری استفاده از نانوالیاف کامپوزیتی حاوی پلیمرهای رسانا و نانولوله های کربنی برای ذخیره سازی هیدروژن مطرح شده است و به شکل بسیار مطلوبی نیز این تئوری با توجه به نتایج ذخیره سازی هیدروژن به اثبات رسید. هدف اصلی در این پژوهش بهبود میزان ذخیره سازی هیدروژن در جاذب های فیزیکی و نیز یافتن مناطق اصلی جذب بود.

وی دربیان کاربردهای این پروژه گفت: کاربرد اساسی ساختارهای جاذب هیدروژن تولید شده در پیل های سوختی پلیمری در صنعت حمل و نقل است و همچنین این ساختارها در زمینه های تلفن همراه و رایانه های شخصی نیز کاربرد دارند .

نصوری ادامه داد: رویکرد نهایی در استفاده از هیدروژن به عنوان سوخت ، در جهان آینده است که هیچ گونه سوخت‌های فسیلی وجود ندارد.هم اکنون پژوهشهای جهانی انجام شده در مورد ذخیره سازی هیدروژن در جاذب های فیزیکی در مرحله تحقیقات هستند و هنوز به مرحله کاربرد نرسیده اند.

به گفته وی پروژه ارایه شده نمونه خارجی ندارد و تمام ساختارهای تولید شده به منظور ذخیره سازی هیدروژن برای اولین بار در سطح جهان استفاده شده است.

تاکنون از این پروژه یک مقاله به صورت شفاهی در اولین کنفرانس سالانه انرژی پاک ارایه شده است و همچنین یک مقاله ISI در مجله Applied Polymer Science منتشر شده و سه مقاله ISI تحت داوری است . همچنین دو مقاله ISI دیگر برای مجله Power Source در دست نگارش است.

این پروژه در قالب پایان نامه کارشناسی ارشد مهندسی ساختارهای نانولیفی در دانشکده مهندسی نساجی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با راهنمایی دکتر احمد موسوی شوشتری و دکتر علی کفلو ارایه و به ثبت رسیده است.