جنگل دشت برم از بین می رود

منطقه دشت برم در 20 کیلومتری شمال شرقی شهرستان کازرون قرار دارد. این منطقه جنگلی با ارتفاع متوسط از یک هزار و 500 متر تا دو هزار و 400 متر قسمتی از رشته کوه های زاگرس جنوب غربی بوده و یکی از بخشهای متراکم جنگل‌های بلوط زاگرس را در خود جای داده است.

این منطقه دارای پوشش گیاهی و جانوری قابل ملاحظه ای است و علاوه بر بلوط، گونه های جنگلی دیگری همچون بادام کوهی، کیالک و ارژن را شامل می شود و نقش مهمی در تلطیف و اعتدال هوای مناطق جنوبی کشور داشته و به عنوان یک منطقه حفاظت شده و منطقه زیست کره به شمار می رود.

از نکاتی که این منطقه جنگلی را بسیار حائز اهمیت کرده قرارگرفتن بخشی از آن در منطقه حفاظت شده ارژن و پریشان است که به عنوان ذخیرگاه زیست کره محسوب می شود و همچنین منطقه حفاظت شده گوزن زرد در این جنگل است. همچنین این جنگل از جمله آخرین جنگلهای جنوبی زاگرس محسوب می شود.

جمعیتی بین شش تا هفت هزار نفر در قالب 14 روستا در این منطقه زندگی می کنند که از زمانهای گذشته دولت به آنها اجازه داده بوده تا بر روی کمتر از 500 هکتار از زمین‌های جنگلی با رعایت الگوی کشت خاص عدس که محصولی دیم بوده و نیاز به مصرف  آب کمی دارند کشاورزی کنند.

یک فعال محیط زیست در خصوص مشکلات محل زندگی گوزن ایرانی در استان فارس گفت: عدم نظارت کافی در سالهای اخیر موجب تعرض بیش از پیش به حریم جنگلها شده و هم اکنون بر اساس آمار موجود بیش از سه هزار هکتار از زمینهای جنگلی به زیر کشت می روند و متاسفانه الگوی کشت نیز از عدس به گندم و جو که به مراتب نیاز به مصرف آب بیشتری دارد، تغییر یافته است.

محمودرضا پولادی افزود: عبور محور جدید کازرون به شیراز از میان این منطقه زمینه را برای آسیب‌های بیشتر به این جنگلها مهیا کرده و جنگلها به خصوص در ایام تعطیل بیش از گذشته آسیب دیده و آلوده می شوند.

وی اظهار داشت: قطع درختان جنگلی با شیوه های مختلف از جمله ریختن مواد شیمیایی در پای آنها به منظور خشکاندن درختان و تسطیح زمینهای جنگلی به زمین کشاورزی از دیگر موارد تهدید دشت برم است.

این فعال محیط زیست در خصوص دیگر مشکلات دشت برم گفت: نبود گاز لوله کشی در منطقه موجب شده تا چوب درختان به عنوان منبع اصلی تامین سوخت اهالی مورد توجه باشد که البته کار گازرسانی به منطقه ظاهرا در حال پیگیری است.

وی ادامه داد: در یکی دو سال گذشته برخی از افراد در صدد تبدیل زمینهای جنگلی به  باغهایی با گونه های درختی سازگار با آب و هوای منطقه مانند پسته و انگور بوده اند که این امر همواره با مخالفت گروه های فعال محیط زیست روبه رو بوده اما متاسفانه در یکی دو ماه اخیر موردی مشاهده شده که یکی از افراد محلی در زمینی به مساحت 7.1هکتار که ظاهرا جزو مستثنیات بوده اقدام به کاشت درختان انگور کرده که بیم آن می رود که این امربه الگویی برای دیگر افراد محلی تبدیل شود و زمینه را برای اقداماتی مشابه فراهم آورد.

پولادی با اشاره به اینکه با توجه به خشکسالیهای شدید سالهای اخیر جنگلهای منطقه دچار ضعف و بیماری شده و نیاز به مراقبت جدی تری دارند، اظهار داشت: در این میان گروه های فعال محیط زیست در کازرون نیز به ویژه طی سالهای اخیر اقدامات قابل توجه ای را برای حفاظت از این جنگلها انجام داده اند زیرا اعتقاد دارند این جنگلها بخشی از سرمایه ملی محسوب شده و متعلق به همه ایرانیان و بخصوص نسلهای آینده است.

وی در رابطه با اقدامات صورت گرفته برای حفاظت از دشت برم گفت: کارهای فرهنگی بسیار خوبی در سالهای اخیر توسط این گروه ها صورت گرفته و مردم به نگهداری از جنگلها تشویق شده اند به طور مثال در روزهای تعطیل با حضور در جمع گردشگران و پخش بروشورهای تبلیغی و جمع آوری زباله ها به ویژه پلاستیکی نقش مهمی در کاهش آلودگی و تخریب جنگلهای دشت برم داشته اند.

این فعال محیط زیست تصریح کرد: دیدارهای مداوم با مسئولان شهرستان از جمله فرماندار و نماینده مجلس و روسای ادارات منابع طبیعی و محیط زیست و ارائه راهکارها و پیشنهادات عملی برای کاهش میزان آسیب و تخریب جنگلها از دیگر اقدامات سالهای اخیر فعالان محیط زیست کازرون بوده که افراد نگرانی خود از بابت تخریب‌های وسیع در دشت برم و به ویژه تبدیل بخشی از جنگل به باغ را بیان کرده اند.

پولادی اظهار داشت: دوستداران محیط زیست در کازرون با تهیه و امضای طوماری در اعتراض به تخریب‌ها و تعرضات روزافزون در حریم جنگلهای دشت برم دست یاری و استمداد خود را به سوی مسئولان بلند کرده و از آنان خواسته اند تا ضمن پیگیری موضوع  با ژرف اندیشی و اتخاذ تصمیمات به موقع برای حفظ و احیای این سرمایه ملی اقدام کنند.

وی گفت: مهمترین پیشنهادی که در سالهای اخیر همواره از سوی فعالان محیط زیست ارائه شده و بدون پاسخ مانده  مشخص شدن حدود دقیق زمینهای مستثنیات و اجاره کردن این زمینها از سوی دولت و جلوگیری از شخم زدن و کشت در پای درختان جنگلی به مدت حداقل پنج سال است تا در این مدت جنگلها بتوانند خود را بازیابی و بازسازی کنند.

پولادی افزود: همچنین با مشخص شدن حدود مستثنیات از فعالیت غیرقانونی در حدود دو هزار و500  هکتار از زمینهای جنگلی جلوگیری شود.

این فعال محیط زیست ادامه داد: ایجاد یک کمربند حفاظتی در اطراف جنگل به منظور جلوگیری از ورود وسایل نقلیه و کارگاهی به اعماق آن از دیگر پیشنهاداتی است که همواره مطرح بوده است.(مهر)