بزرگ نمایی آفت کشتی آزاد است

محمدرضا یزدانی‌خرم به دلیل غیرمتخصص بودن در کشتی، هنوز هم با بسیاری از مسائل این رشته آشنا نیست و البته خودش نیز به این نکته اذعان داشته و استدلال می‌کند که تنها باید مدیریت کرده و از تجربه بالای مدیریتی خود به منظور پیشبرد امور کشتی استفاده کند، شاید به همین دلیل هم تحت تاثیر موفقیت به‌دست آمده در رقابت‌های جهانی استانبول ترکیه و در فاصله 9 ماه تا بازی‌های المپیک 2012 لندن می‌گوید که کشتی ایران در این بازی‌ها از روسیه پیشی خواهد گرفت! هر چند که البته رئیس فدراسیون کشتی برای این حرف خود مستنداتی ارائه نکرده و برای همین نیز نمی‌توان این حرف او را کارشناسی شده دانست، اما قطعا آگاهان به کشتی مطلع‌اند که روس‌ها آنقدر در کشتی قوی و دارای تشکیلاتی پیشرفته هستند که می‌توانند در آن واحد چند تیم را در مسابقات مختلف شرکت داده و به نتیجه لازم نیز برسند. روس‌ها که در ادوار مختلف مسابقات قهرمانی جهان و بازی‌های المپیک بیشترین مدال‌ها و عناوین قهرمانی را از آن خود ساخته‌اند، طی این سال‌ها هدف‌گذاری اصلی خود را مسابقات المپیک گذاشته‌اند و نباید به تصور این‌که آنان در استانبول تنها صاحب 2 مدال طلا شدند، کشتی روسیه را ضعیف شده به حساب آورد. در همین المپیک قبلی (پکن2008) روس‌ها بیشترین مدال طلا را از آن خود ساختند تا نشان دهند که از چه ظرفیت قوی برخوردار هستند. در حقیقت به نسبت بازی‌های المپیک، رقابت‌های جهانی برای کشتی روسیه در درجه دوم اولویت قرار می‌گیرد و این نکته‌ای است که کشتی ایران نباید از آن غافل شده و در ارزیابی خود به ورطه اشتباه بیفتد.

مروری به کارنامه کشتی ایران در المپیک پکن می‌تواند برای ما درس‌های خوبی را همراه داشته باشد. هر چند که اصولا کشتی ما باید از پایان بازی‌های پکن برای حضور در لندن 2012 دورخیز کرده باشد، اما توجه صرف به نتیجه‌گرایی در مسابقات جهانی و آسیایی ما را بعضا از دستیابی به این هدف باز داشته است تا به‌طور معمول نیز در فاصله چند ماهه به بازی‌ها به وضعیت موجود قانع شویم.

حرف این است که طی چند سال گذشته و طبق عادت معمول، کشتی ما برای حضور در رقابت‌های مختلف حد و مرزی قائل نشده است تا تنها با سرمایه‌گذاری و دل بستن به چند کشتی‌گیر خاص، دستمان در استفاده از مهره‌های خوب و توانا بسته باشد. طی این سال‌ها هر بار به کار مربیان تیم ملی کشتی آزاد اعتراض شده، آنان توپ را به زمین دیگران انداخته و کار خود را این چنین توجیه کرده‌اند که پشتوانه‌سازی وظیفه آنان نیست. برای یک نمونه باید عرض کنیم که بعد از خداحافظی مراد محمدی از صحنه قهرمانی ـ که اتفاقا این کشتی‌گیر مازندرانی نیز تنها مدال برنز کشتی را از پکن 2008 به ارمغان آورد ـ نتوانسته‌ایم یک کشتی‌گیر خوب و ششدانگ را در وزن 60 کیلوگرم بسازیم. از پکن تا امروز نیز تنها پشتوانه‌مان در سنگین‌وزن فردین معصومی، کشتی‌گیر پا به سن گذاشته و البته افتخارآفرینی است که به پایان خط قهرمانی‌اش رسیده و باید خیلی پیشتر از اینها جای خود را به کشتی‌گیری جوان و تازه‌نفس می‌داد. این کشتی‌گیر متعصب ماسالی که تلاشش قابل تحسین است، در رقابت‌های استانبول در همان دور نخست به کشتی‌گیری درجه 2 باخت تا از گردونه رقابت‌ها حذف شود. اما با وضعیت موجود باز هم دست به نقدترین کشتی‌گیر ما برای حضور در المپیک همین کشتی‌گیر است، چون از سوی کادر فنی کشتی آزاد ما حریف‌تراشی صورت نگرفته و اگر هم گوشه‌چشمی به این مورد معطوف شده، در دقیقه نود باز هم رویکرد به جوانان با میدان دادن به معصومی به محاق رفته تا با این کار انگیزه جوانان و سرمایه‌های سنگین‌وزن کشتی نیز رو به نزول برود.

باید از محمدرضا یزدانی‌خرم پرسید که بر چه اساس و معیاری صحبت از این به میان آورده است که کشتی ایران در المپیک لندن، از روس‌ها در مدال‌آوری جلو خواهد زد؟ اگر مبنای این حرف استدلال‌های فنی باشد که از هم اینک نیز می‌توان پیش‌بینی کرد که در لندن چه تعداد مدالی (فارغ از رنگ) نصیب کشتی ایران می‌شود، اما اگر مبنای این حرف احساس باشد که قضیه روشن و شفاف است.

واقعیت این است که کشتی ایران معدن استعداد است و این نکته‌ای است که نمی‌توان کوچک‌ترین شک و شبهه‌ای به آن وارد دانست. شاید تنها استان مازندران بتواند کشتی ما را از هر حیث تغذیه کند، اما مشکل اینجاست که دیگر سازندگی در کشتی بسان سابق نیست و باغبانانی که باید گل‌های کشتی را پرورش داده و به بار بنشانند، در گذر زمان و بی‌توجهی مسوولان، انگیزه‌های خود را از دست داده‌اند. این وسط نیز مربیان تیم ملی به جای سرکشی به استان‌های کشتی‌خیز و ارزیابی کار مربیانی که حاصل عملکرد آنها می‌تواند در تیم ملی مورد استفاده آنان قرار گیرد، تنها وظیفه خود را در خلال برپایی اردوها و تمرینات تیم ملی دیده و بر این مبنا نیز دل‌نگران بی‌پشتوانگی در چند وزن تیم نیستند. شاید اگر آنقدری که مربیان تیم ملی به تیمداری در لیگ اندیشه می‌کردند، با حمایت و پشتیبانی فدراسیون روی این مساله مهم متمرکز می‌شدند، موجودی کشتی آزاد ما امروز دوچندان بود و مجبور نبودیم با ذره‌بین به دنبال کشف استعدادی از درون رقابت‌های قهرمانی کشور باشیم؛ مسابقاتی که چون توجه به آن نمی‌شود و حتی زمان مناسبی نیز برای برگزاری ندارد، تنها برای پر کردن تقویم فدراسیون به کار می‌آید تا رقابت‌های قهرمانی ایران. این در حالی است که سال‌ها قبل، همه کشتی‌گیران نخبه و مدعی، برای حضور در آن، به قول معروف سر و دست می‌شکستند و از معبر آن به تیم ملی می‌رسیدند.

در همین مسابقه‌های کشتی آزاد قهرمانی ایران که هفته گذشته در مشهد برگزار شد، هیچ چهره جدیدی نمایان نشد تا در شرایطی که مسوولان فدراسیون مدعی‌اند در این رقابت‌ها به دنبال جوانگرایی بوده‌اند، کیفیت نازل رقابت‌ها بیش از پیش بر شرایط نامساعد امروز کشتی مهر تایید بزند.

بدیهی است مسوولان اگر به دنبال جوانگرایی هستند، می‌توانند این هدف را در دل مسابقات جوانان قهرمانی ایران دنبال کنند نه رقابت‌های قهرمانی کشوری. جدا از آن‌که به نظر می‌رسد فدراسیون کشتی دیر متوجه جوانگرایی در کشتی شده است، باید خدمت مسوولان و از جمله محمدرضا یزدانی‌خرم عرض کنیم که اگر در سیاست‌ها تجدیدنظر نشود و همچنان باتجربه‌ها و صاحبان فکر و اندیشه کشتی در حاشیه باشند، این ورزش سنتی و آیینی ما بیش از پیش دچار ضرر و زیان خواهد شد.

حجت‌اله اکبرآبادی / دبیر گروه ورزش