اینقدر امروز و‌ فردا نکنیم

مادرم که ما او را آدم دلشوره‌ای می‌دانستیم و می‌دانیم، جمعه شب‌ها نگران انجام نشدن کارهای مدرسه ما بود. کنار من و خواهرهایم می‌نشست و مشق‌ها را می‌دید که کم‌وکسری‌ای نداشته باشد.

آن روزها ما از این کارش حسابی کلافه می‌شدیم، اما وقتی خودم مادر شدم و‌ بچه‌هایم به مدرسه رفتند، متوجه شدم این دلشوره‌ها از مادر شدن و دل مهربان مادران برمی‌خیزد. کاری هم نمی‌توان کرد. گویا مادر بودن یعنی دلشوره داشتن.

اما آن چیزی که خوب نیست و نباید انجام شود، انتقال این دلشوره به بچه‌ها و محیط خانه است.

امروز شاید نام این رفتار تغییر کرده‌ و به جای امروز و فردا نکردن، به آن برنامه داشتن می‌گویند.

این موضوع همیشه مهم است، اما حالا که حدود 2 هفته از باز شدن مدرسه‌ها می‌گذرد، داشتن برنامه در خانه و زندگی مهم‌تر جلوه می‌کند.

البته بر اساس برنامه، کار و رفتار کردن را باید از سنین کودکی به بچه‌ها آموخت. اما این از آن دست کارهایی است که هر وقت انجام گیرد، نتیجه‌اش مثبت است.پس اگر تا امروز به این موضوع فکر نکرده‌اید، از همین حالا سعی کنید زندگی‌تان را با برنامه همراه کنید یا شاید بهتر باشد بگوییم برای زندگی‌تان برنامه داشته باشید.

همه ما پیش از آغاز سال تحصیلی، وسایل و لوازمی برای بچه‌ها خریده‌ایم اما با شروع درس و مدرسه کم‌کم بچه‌ها به وسایل دیگری هم نیاز پیدا می‌کنند. معلم‌ها برای درک بهتر درس‌ها از بچه‌ها می‌خواهند چیزهایی بخرند. برای درس‌هایی مانند ورزش باید لوازم خاصی خریداری شود و...

خوب است از همین امروز با بچه‌ها صحبت کنیم، به آنها گوشزد کنیم هر کاری از جمله خرید کردن، وقت و زمان خاص خود را دارد.

نمی‌توان هر وقت و هر ساعت برای خرید از خانه بیرون رفت. بچه‌ها از همین کلاس‌های اول دبستان باید با این نوع برنامه‌ریزی آشنا شوند و خود را مقید کنند که به دیگران و برنامه‌هایشان احترام بگذارند.

همیشه چه در تابستان و چه در فصل درس و مشق باید بچه‌ها برای دیدن تلویزیون برنامه داشته باشند. وقتی مدارس شروع می‌شود، بچه‌ها باید بدانند زمان دیدن برنامه‌های تلویزیون محدودتر می‌شود. باید مادرها و پدرها با مشورت بچه‌ها زمانی را برای دیدن تلویزیون و برنامه‌های مورد علاقه بچه‌ها تعیین کنند.

بهتر است این زمان به 2 بخش تقسیم شود تا زمان انجام تکالیف به آخر شب منتقل نشود.

نکته مهم دیگر، تعیین زمان خواب بچه‌هاست. هر چند در خانواده‌های ما رسم نیست که بچه‌ها از سنین طفولیت به زود خوابیدن عادت کنند، اما حالا که بچه‌ها باید صبح زود از خواب بیدار شوند و لازم است به میزان کافی هم بخوابند، بهترین فرصت را در اختیار داریم که ساعت خواب آنها را تنظیم و تعیین کنیم. البته این کار هم نباید با اجبار همراه باشد.

بچه‌ها باید درک کنند، زودتر خوابیدن و خواب کافی داشتن به نفع خودشان است. این کار هم با صحبت کردن و قانع کردن آنها باید انجام پذیرد.

اینها برخی از برنامه‌هایی است که بهتر است از همین روزها برای آنها فکری بکنیم و با امروز و فردا کردن، فرصت‌ها را از دست ندهیم.

مرضیه عالمی