آموزش؛ اولویت اصلی دولت‌ها

نظام آموزشی فرانسه جزو 25 نظام آموزش برتر جهان است. طبق آمار منتشرشده توسط سازمان همکاری اقتصادی و توسعه بودجه آموزش و پرورش فرانسه در سال 2009، 64 میلیارد و 600 میلیون یورو بوده است.

در استرالیا به دانش‌آموزان دبیرستانی، حرفه‌های مختلفی همچون بازرگانی، اقتصاد، فلزکاری و... آموزش داده می‌شود. صرف نظر از جنسیت، همه باید درس‌های مربوط به آشپزی، خیاطی، نجاری،‌ موسیقی و نمایشنامه‌نویسی را بگذرانند. سیستم آموزشی آمریکا یکی از پیشرفته‌ترین نظام‌های آموزشی در دنیا است.آموزش هنر، زبان انگلیسی، بهداشت و تکنولوژی از جمله برنامه‌های درسی مقطع ابتدایی در هند است. آموزش در مدارس کانادا براساس تجربه و مشاهده است، نه حفظ کردن. دانش‌آموزان در این کشور به‌گونه‌ای تربیت می‌شوند که از همان پایه اول ابتدایی به خرید، امانت گرفتن و مطالعه کتاب، سخنرانی و کار کردن روی پروژه‌های کاربردی مشتاق و حریص هستند.اما چرا در ایران، شاهد این‌گونه پیشرفت‌های مستمر و مداوم نیستیم؟ دلیل رشد آهسته نظام آموزشی مدارس در کشور ما چیست؟

یکی از بزرگ‌ترین دلایل کاستی‌های موجود در حوزه آموزش و پرورش کشور ما این است که برنامه‌ریزی‌ها در این بخش، تابع سلیقه و میل مدیران است و کارشناسانه و با پشتوانه علمی و منطقی انجام نمی‌شود. نکته دیگر این است که متأسفانه با تغییر هر وزیر آموزش و پرورش در کشور، سیاست‌های این وزارتخانه هم تغییر می‌کند. در حالی که در کشورهای دیگر، تغییرات ربطی به تغییر وزیران ندارد. نکته دیگر، بی‌ثباتی در سطح مدیریت‌ها است. متأسفانه با تغییر هر وزیر، تیم جدیدی روی کار می‌آید.همچنین آموزش‌هایی که در مدارس ما به دانش‌آموزان ارائه می‌شود، با مهارت‌های زندگی و تجارب زندگی او بی‌ارتباط است. در مدارس ما فقط از قوه حافظه دانش‌آموز کار کشیده می‌شود. شیمی و فیزیک و زیست‌شناسی و... فقط یک‌سری فرمول‌های تحمیل‌شده به ذهن دانش‌آموز هستند و دانش‌آموز، ارتباط آنها را با زندگی خود درک نمی‌کند.