مفهوم شکست در افغانستان

اکنون 10 سال از آن زمان می‌گذرد در حالی که برخلاف سیاستمداران ژنرال‌های کهنه کار همچون ژنرال مک کریستال فرمانده سابق نیروهای آمریکایی در افغانستان بر ناکامی و شکست در ماموریت افغانستان اذعان کرده‌اند.

اکنون این سئوال مطرح است که به رغم ادامه حضور و جنگ‌های اشغالگران در افغانستان چرا آنها و بسیاری از ناظران سیاسی و نظامی از شکست در این ماموریت سخن می‌گویند؟ پاسخ به این پرسش در چند سطر قابل توجه است.

اولا اشغالگران با این عنوان به افغانستان وارد شدند که هدف خود را مبارزه با تروریسم عنوان کردند.
اکنون پس از10 سال گروههایی مانند القاعده و طالبان فعال بوده در حالی که شاخه‌های آنها به اروپا و آمریکا نیز وارد شده‌اند.

گسترش تروریسم در صحنه بین‌الملل در حالی که غربی‌ها  میلیاردها دلار صرف ادعای مبارزه با آن کرده‌اند ننگی برای سران غرب و ناتو است که جهانیان آن را فراموش نخواهند کرد. افشای اسناد همراهی غرب با این گروه‌ها نیز افکار عمومی را از ماهیت واقعی غرب آگاه کرده است.

ثانیا، اشغالگران در 10 سال گذشته برآن بوده‌اند تا در فرهنگ و باورهای مردم افغانستان نفوذ کرده و با ادعای حامی آنها بودن اشغالگری خود را تثبیت و سناریوی کره جنوبی و ژاپن را در این کشور تکرار کنند. نه تنها آنها به این امر دست نیافته‌اند بلکه مردم آنها را اشغالگرانی می‌دانند که شرایط امنیتی و اجتماعی آنها را از دوران جنگهای داخلی نیز بدتر کرده‌ا‌ند. آنها خواستار خروج اشغالگران و تکرار سرنوشت انگلیس و شوروی سابق برای آنان می‌باشند.

ثالثا غرب تلاش داشت تا از افغانستان سکوی پرتابی برای ناتو بسازد که از یک سو اصل مهار کشورهایی مانند چین، روسیه،‌ هند، ایران را با آن اجرایی سازد و از سوی دیگر آن را به عنوان پلیس بین‌الملل به جهانیان معرفی کند. غرب بر آن بود تا ناتو ابزاری باشد که اشغالگر‌ی‌های آینده خود را با نام حمایت از مردم و مقابله با رژیم ناامنی توجیه نماید لذا اولین ماموریت خارج از اروپا و آمریکا را به ناتو واگذار کرد.

پس از 10سال اشغالگری نه تنها جهان پذیرنده ناتو در این عنوان نمی‌باشد. بلکه آن را اشغالگری دست نشانده می‌داند که به دنبال تامین منافع غرب است. نمود عینی این مساله اعتراض‌های گسترده به حضور ناتو در لیبی است که به رغم ادامه درگیری‌های همگان بر اخراج آن تاکید دارند. ناتو همچنین در مأموریت مهار کشورهای به اصطلاح دشمن غرب نیز در منطقه ناتوان بوده است که سستی و تزلزل آن را برای جهانیان آشکار ساخته است.

براساس آنچه ذکر شد می‌توان گفت که شکست غرب در افغانستان صرفا در قالب نظامی و سیاسی نبوده بلکه در بعد اندیشه‌ای نیز آنها نتوانسته‌اند به اهداف خود دست یابند چنانکه جهان ناتو را اشغالگری می‌داند که برای امنیت بین‌الملل و ثبات در کشورها باید در برابر آنها ایستاد  چنانکه گروههای تروریستی تهدید هستند ناتو نیز در همین چارچوب است که در لوای چهره‌ای به نام امنیت بین‌الملل به جنایت و کشتار می‌پردازد.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین