«بیداری» این بار در خاک آمریکا

 انقلاب اسلامی ایران ظرفیت هایی در خود به ودیعه دارد که گذشت  زمان،  نه تنها از خاصیت آن  نمی کاهد، بلکه شعاع انوار آن پرنورتر از گذشته زوایای تاریک جوامع بشری را  روشن می سازد.
پس از گذشت بیش از سه دهه از عمر انقلاب اسلامی ، الگوهای برگرفته از جنبش رهایی مردم  ایران در خاورمیانه، ظهور و بروز می یابد.
شباهت حرکت های مردمی و فرمول های بکار گرفته شده از سوی توده های  عربی، رسانه های غربی را وادار به اعترافی بزرگ می کند و آن اینکه  انقلاب اسلامی ایران الگوی جنبش های منطقه شده است.
انقلاب مردم ایران نه تنها منطقه خاورمیانه بلکه جهان غرب را نیز تحت تاثیر خود قرار داده است که از تازه ترین نمونه آن می توان به قیام های مردمی در خاک آمریکا اشاره کرد.
این یک ادعا نیست ، کافی است به بخش هایی  از نوشته سردبیر روزنامه آمریکایی ایندیپندنت در خصوص وال استریت توجه کنید:

"‌......در حالی که افراد تصرف‌کننده وال‌استریت در حال افزایش هستند، لازم است هر فردی، از مصری‌های میدان التحریر الگو بگیرد......"‌

" .....حمله به تظاهرکنندگان آرام در یک میدان عمومی که همگی خواستار دموکراسی واقعی از نظر سیاسی و اقتصادی هستند، یادآور حاکمان مستبدی است که با مردم خود که خواستار عدالت بودند با خشونت رفتار کردند اما خود نیز با بهار عربی از گردونه خارج شدند....."
"‌  در هر صورت مردمی که وال‌استریت را تصرف کرده‌اند چه 5 هزار، 10 هزار یا 15 هزار نفر باشند دولت را مجبور به دادن امتیاز می‌کنند. هیچ کس نمی‌تواند بگوید که دقیقا تعداد مردم چقدر باید باشد و یا اینکه مسائل دقیقا چگونه پیش خواهند رفت اما ظرفیت واقعی برای تغییر روند سیاسی فاسد و تشخیص اینکه جامعه‌ای که بر اساس نیازهای انسانی بنا شده سود حاصل از دارایی‌ها را مسدود نمی‌کند، وجود دارد. گذشته از این، چه کسی یک سال پیش تصور می‌کرد که تونسی‌ها و مصری‌ها، دیکتاتورهای این کشورها را ساقط خواهند کرد؟"

"‌  ....  مطمئنا از میدان التحریر و یا حتی ویسکانسین راه طولانی هست اما هسته اصلی قیام که بتواند ساختار قدرت آمریکا را همانند جهان عرب تکان دهد، وجود دارد. به جای یک تا دو هزار نفر که هر روز به تصرف وال‌استریت می‌پیوندند باید دهها هزار نفر باشند تا به ثروتمندان اداره‌کننده "بنتلی" که هزاران دلار بطری شامپاین را با پولی که از بحران اقتصادی و از برگه‌های ضمانت به جیب‌های خود سرازیر کرده‌اند در حالی که آمریکاییها در خیابان‌های این کشور جان خود از دست می‌‌دهند، اعتراض کنند...."
".... شما چند بار در زندگی خود فرصت داشته‌اید تغییر تاریخ را مشاهده کنید، در ایجاد جامعه‌ای بهتر مشارکت کنید و با هزاران تن دیگر در جایی جمع شوید که دموکراسی یک واقعیت و نه یک خیال است؟ مدتهاست که اذهان ما با ترس، اختلاف و با ناتوانی زنجیر شده است. تنها چیزی که نخبگان از آن می‌ترسند بیداری عظیم است. آن روز فرا رسیده است و ما با کمک یکدیگر می‌توانیم آن را ایجاد کنیم....."

در خاتمه :
 آنچه " آرون گوپتا" سردبیر ایندیپندنت نگاشته است ، نشان از این حقیقت بزرگ دارد که این بار، کارخانه دیکتاتور سازی غرب آماج بیداری مردمی قرار گرفته است که سردمداران آنان،   داعیه جهانی دارند. 
الگوپذیری مردم جهان از انقلاب اسلامی ایران به آمریکا  نیز ختم نخواهد شد. آنچه که امروزه ایران را در صدر قلوب جهانیان قرار داده است ماحصل مجاهدت مردان و زنانی است که شماری از آنان به میهمانی حضرت حق رفته و در جوار باریتعالی روزی می خورند.
اما به یک نکته ظریف توجه کنیم و آن اینکه هنوز چشمهای بسیاری به کارکرد نظام اسلامی دوخته شده است. پس لازم است نهادهای نظارتی فرصت تخلف از افراد را در هر لباسی بگیرند تا هیچ زنگاری بر چهره نظام نماند. 

                                                                                                     فرزین سلطانی