غریبه‌ها در کشتی جولان می‌دهند!

قهرمانان بزرگی چون مرحوم غلامرضا تختی، امامعلی حبیبی، عبدالله مجتبوی، مرحوم جهانبخت توفیق، منصور مهدی‌زاده، مرحوم منصور رئیسی، عباس زندی، ناصر گیوه‌چی، محمود ملاقاسمی، مهدی یعقوبی، مرحوم رمضان خدر، محمدعلی صنعتکاران، مرحوم محمدعلی خجسته‌پور، مرحوم نبی سروری، محمد ابراهیم سیف‌پور، ابراهیم جوادی، عبدالله موحد، مرحوم ابوطالب طالبی، مرحوم شمس‌الدین سیدعباسی، اکبر حیدری، منصور برزگر، محسن فره‌وشی، مرادعلی شیرانی، رضا سوخته‌سرایی، علیرضا سلیمانی، محمدحسین و محمدحسن محبی، عسگری محمدیان، مجید ترکان، اکبر فلاح، امیررضا و رسول خادم، عباس جدیدی، علیرضا حیدری، علیرضا دبیر، حسن رنگرز و... همه و همه قهرمانان بزرگ و شایسته‌ای بوده و هستند که طی سال‌ها پرچم افتخار را برای کشتی ایران در عرصه بازی‌های آسیایی و المپیک و همین‌طور رقابت‌های جهانی به اهتزاز درآورده‌اند، اما دریغ و افسوس که کشتی ایران آن‌طور که انتظار رفته و شایسته است، قدر پیشکسوتان و قهرمانان بزرگ و افتخارآفرین خود را نمی‌داند و در غیاب اکثر آنان، امروز غریبه‌هایی در فدراسیون کشتی، نبض امور را در دست دارند که کوچک‌ترین سابقه‌ای در این رشته قهرمانی و پهلوانی ندارند.

محمدرضا یزدانی‌خرم، رئیس فدراسیون کشتی با این‌که قریب 6 سال از حضورش در فدراسیون کشتی می‌گذرد، شیوه مدیریتی‌ای را در پیش گرفته که در آن، فضای کار برای پیشکسوتان این عرصه فراهم نیست. در حقیقت او به گونه‌ای مدیریت می‌کند که در حلقه روابط مدیریتی‌اش همه چیز به خود او برمی‌گردد و در این عرصه تعدادی انگشت‌شمار دور و بر او آفتابی هستند که نقش اصلی را ایفا می‌کنند. در راس تمام اینها نیز جعفر اولیاست که در مقام سرپرست همیشگی تیم‌های ملی کشتی‌ آزاد و فرنگی در رده‌های مختلف نوجوانان، جوانان و بزرگسالان، تمام مسابقات آسیایی و جهانی و رقابت‌های بین‌المللی را به نام خود سند زده است تا یک پای ثابت تمام سفرهای برون مرزی باشد.

اولیا که بازنشسته سازمان تربیت بدنی سابق است و سال‌ها به عنوان تدارکات و مسوول خرید‌های سازمان ورزش ایفای نقش کرده، از بدو حضور یزدانی‌خرم در کشتی، به همراه او در فدراسیون حضور به هم رسانده تا در مسوولیت‌های مختلفی ایفای نقش کند.

او چون امین یزدانی‌خرم به حساب می‌آید، تمام حساب‌های مالی سفرهای خارجی فدراسیون به وی ختم شده و به نوعی چون تقسیم دلارها به او مربوط می‌شود، دایره اختیاراتش را توسعه داده تا در شرایطی که گوش شکسته‌های افتخارآفرین کشتی در عرصه رقابت‌های جهانی، فرصتی برای حضور و همراهی تیم‌های ملی ندارند، اولیا در مراسم اهدای مدال‌ها نیز به عنوان نماینده ایران حاضر شده و کشتی گیران را نیز پس از خاتمه مبارزاتشان و در گفت‌وگو با خبرنگاران همراهی کرده و حتی اظهارنظرهای فنی کند. اشتباه نشود، به هیچ‌وجه منکر زحمات اولیا نیستیم، اما اعتقاد داریم که وظایف و مسوولیت‌ها در کشتی باید مشخص باشد و فدراسیون نیز برای مفاخر این رشته کمال احترام و ارزش را قائل شود.

بطور طبیعی در برخورد با مسوولان فدراسیون جهانی، فرق می‌کند که طرف حساب رافی مارتینتی ـ رئیس فیلا ـ قهرمان بزرگی چون محمدعلی صنعتکاران به عنوان مدال‌دار جهانی و المپیک باشد، یا فردی خارج از خانواده کشتی.

متاسفانه در دایره نفوذ ایجاد شده، محمدعلی صنعتکاران نیز در مقام نایب‌رئیس فدراسیون کشتی از مواضع خویش دست به عقب‌نشینی زده تا حضور او نیز تنها سمبلیک بوده و تنها دلخوشی‌اش این باشد که سفرهایش به همراه تیم‌های ملی سرجای خود محفوظ بماند.

نگارنده این مساله را در شرایطی عنوان می‌کند که در بازی‌های آسیایی گوانگجو و در شرایطی که کارت بازی‌ها برای دبیر فدراسیون کشتی صادر نشده بود و او مجبور بود از روی سکوی تماشاگران، شاهد و ناظر رقابت‌ها باشد، این غریبه‌های کشتی بودند که در سالن مسابقه‌ها مانور می‌دادند.

بدون شک حرمت بزرگان و پیشکسوتان کشتی ایران متوجه فدراسیون است و نمی‌توان بیش از این شاهد بی‌حرمتی به افتخارآفرینانی بود که عمری را در راه موفقیت و مدال‌آوری کشتی ایران، تلاش و کوشندگی به خرج داده و سختی‌ها و مرارت‌ها را به جان خریده‌اند.

جالب آن‌که قبل از رقابت‌های جهانی اخیر استانبول ترکیه، شرایطی را پیش آورده بودند که زیر پای عارف ربطی دبیر با تجربه فدراسیون کشتی را خالی کنند. ربطی که داور بین‌المللی کشتی است و سال‌ها نیز در مقام دبیر فدراسیون کشتی در زمان محمدرضا طالقانی ایفای نقش کرده است، به دفعات به وجود روابط غیرمتعارف در فدراسیون اعتراض کرده است، اما یزدانی‌خرم که به واسطه شرایط سنی، دوری از ترافیک شهری و آلودگی هوا، دفتر کارش را خانه کشتی در مجموعه آزادی قرار داده است، دلخوش به حضور حلقه یارانی است که از حضور وی طی این سال‌ها بیشترین استفاده و بهره را برده‌اند.

به هر حال و در شرایطی که همه چیز به رئیس فدراسیون کشتی بر می‌گردد، باید به محمدرضا یزدانی‌خرم یادآور شویم که کشتی ایران آنقدر بزرگ هست که تمام قهرمانان و بزرگان این رشته زیر سقف آن جمع شوند. متاسفانه
حب و بغض‌ها در کشتی تاکنون اجازه چنین وفاق و همدلی را بین جامعه گوش شکسته ایران نداده و رئیس فدراسیون نیز در چنین وضعیتی بدش نیامده است که از این تفرق کمال استفاده را در جهت مستحکم کردن پایه‌های مدیریتی خود به عمل آورد.

باید تاکید کنیم که اگر موفقیت و سربلندی کشتی ایران را در عرصه بازی‌های المپیک پیش روی لندن می‌خواهیم، باید در جهت این اتحاد و بها دادن به بزرگان کشتی ایران قدم برداریم. واقعیت این است که کشتی ایران با وجود موفقیت در میدان جهانی استانبول، از ضعف‌های زیادی رنج می‌برد که اگر در فرصت موجود فکری برای حل آنها نشود، در المپیک لندن برای کشتی ایران لطمه ساز خواهد بود. محمدرضا یزدانی‌خرم قطعا این حرف ما را به خوبی درک می‌کند، نگاهی به عقب و تجربه المپیک پکن می‌تواند حاوی درس‌های زیادی برای کشتی ایران باشد. تاکید می‌کنیم یکسویه نگری و دوری از انتقادها، شرایط روشنی را پیش روی کشتی ایران در لندن 2012 قرار نمی‌دهد و امیدواریم این صحبت امروز ما تلنگری به کسانی باشد که با چسبیدن به منافع شخصی خود در کشتی، اجازه نمی‌دهند کشتی ایران از تمام فرصت‌ها و سرمایه‌های گرانقدرش استفاده کند.