نمک نشناسی دو جاسوس آمریکایی

به گزارش جام جم آنلاین در حالی که ایرانی‌های بسیاری در زندان‌های آمریکا در شرایط وخیم و ناهنجار به سر می‌برند این دو جاسوس آمریکایی پس از آزادی از زندان نسبت به آنچه در زندان ایران بر آنها گذشته "ابراز خشم" کرد‌ه‌اند!

یکی از زندانیانی که همچنان در زندان‌های آمریکا مورد شکنجه قرار می‌گیرد شهرزاد میر قلی خانی است.

شهرزاد میرقلی‌خان شهروند ایرانی که بی‌گناه از سال ۲۰۰۷ در امریکا زندانی است، پیش از این اعلام کرده بود که در زندان آمریکا تحت شکنجه قرار گرفته است.

وی درباره شکنجه خود در زندان آمریکا گفته بود "دولت امریکا برای انجام کاری مربوط به امور دولتی از من دعوت کرد، آنان حتی برای من بلیط گرفتند ولی در فرودگاه به من دستبند زدند و زندانی‌ام کردند و به هر شکل ممکن به شکنجه من پرداختند. "

میرقلی‌خان که در زمان دستگیری تنها ۲۶ سال داشت، با این‎که مادر دو کودک است، از سه سال پیش تا کنون در زندان امریکا به سر می‌برد.

بی بی سی از نشست خبری این دو جاسوس آمریکایی پس از بازگشت به کشورشان نوشته است:جاشوا فتال و شین باوئر، دو آمریکایی محکوم شده به ورود غیرقانونی و جاسوسی در ایران که روز چهارشنبه هفته گذشته در ازای پرداخت وثیقه یک میلیون دلاری آزاد شدند، نسبت به آنچه در زندان ایران بر آنها گذشته "ابراز خشم" کردند.

این دو آمریکایی که پس از بیش از دو سال، روز یکشنبه ۲۵ سپتامبر (سوم مهر) ساعاتی پس از ورود به نیویورک در یک کنفرانس مطبوعاتی شرکت کردند، مدعی شدند که فریادهای زندانیانی را شنیده اند که مورد "ضرب و شتم" قرار می گرفتند.

جالب است که یک خبرنگار در میان آن همه خبرنگار حاضر در نشست خبری به خود جرأت نداده و نپرسیده است که چطور ممکن است چنین کاری را با شما بکنند و سپس شما را علیرغم حکم 8 سال زندان زودتر از موعد آزاد کنند و با علم به این که شما قطعا این رفتارادعایی را به رسانه‌های خود گزارش خواهید داد؟! کدام دولت و نظام اینگونه رفتار می‌کند؟!

هر چند اینگونه ادعاهای دروغ مسبوق به سابقه است، سارا شورد همکار این دو جاسوس آمریکایی نیز چنین ادعاهایی را مطرح کرده بود و یا سربازان انگلیسی که به حریم آب‌های جمهوری اسلامی ایران تجاوز کرده و توسط نیروهای سپاه پاسداران دستگیر شده بودند پس از آزادی با کت و شلوار نو و دریافت هدایای آنچنانی پس از بازگشت شروع به سیاه نمایی علیه جمهوری اسلامی ایران کردند.

آنها در بخش مقدماتی کنفرانس مطبوعاتی خود ادعا کردند:"حالا که آزاد شده ایم، شاید برخی بپرسند که آیا دولت ایران را برای آنچه با ما کرده می توانیم ببخشیم؟ جواب ما این است که‌چطور می توانیم دولتی را ببخشیم که به زندانی کردن تعداد زیادی از افراد بی گناه و زندانیان عقیدتی اقدام می کند؟ این مردم ایران هستند که متحمل فشارهای سنگین می شوند و دولتی بی رحم که احترامی برای حقوق بشر قائل نیست را بالای سر خود دارند."

این دو آمریکایی در باره حقوق فردی‌شان به عنوان یک زندانی مدعی شدند: "در تمام مدتی که در بازداشت بودیم تنها موفق شدیم ۱۵ دقیقه از طریق تلفن با خانواده هایمان صحبت کنیم و یک ملاقات کوتاه با مادرانمان داشتیم. برای اینکه بتوانیم نامه هایی که از طرف عزیزانمان ارسال می شد را دریافت کنیم، ناچار بودیم که اعتصاب غذا کنیم. خیلی از اوقات، فریاد زندانیان دیگر را می شنیدیم که موردضرب و شتم قرار می گرفتند اما ما واقعا کاری برای کمک کردن به آنها نمی توانستیم انجام بدهیم".