وقتی فرزندتان پژمرده می‌شود

آنها خشن می‌شوند: وسایل خانه یا اسباب‌بازی‌های خود را می‌شکنند، اعتماد به نفس پایین دارند، بیشتر اوقات خسته و بی‌حوصله‌اند و دوست دارند تنها باشند، به همه چیز بی‌توجهند، اشتهای خود را از دست می‌دهند، درباره مرگ یا خودکشی صحبت می‌کنند، ممکن است زیاد بخوابند، ضمن آن که خیلی از آنها از خواب عمیقشان بیدار می‌شوند و دیگر خوابشان نمی‌برد. نکته‌ای که توجه به آن برای والدین چنین فرزندانی ضروری است، این است که هیچ وقت به تنهایی اقدام به درمان فرزندشان نکنند و از یک فرد باتجربه مانند یک مشاور یا یک رفتاردرمان در این زمینه کمک بگیرند. دارودرمانی نیز کمک‌کننده است. اگر شما هم چنین فرزندی دارید، بهتر است بدانید شما می‌توانید بیشترین کمک را به فرزند خود بکنید.

بنابراین در جلسات مشاوره شرکت کنید. وقتی فرزندتان توجه شما را ببیند، همکاری بیشتری از خود نشان می‌دهد. همچنین درباره بیماری فرزند خود مطالعه کنید. اگر علامت‌های فرزند شما بیشتر از 6 هفته ادامه داشت به ‌آن بی‌توجهی نکنید، این علامت‌ها به خودی خود از بین نمی‌روند و امکان دارد بدون کمک شما و مشاور شدت یابند.

اگر فرزندتان رفتار خشنی از خود نشان داد او را به حال خود رها نکنید. به او اطمینان دهید که دوستش دارید و هرگاه به شما احتیاج دارد کنارش هستید.

مطمئن شوید داروهای خود را هر روز مصرف می‌کند. حتی بعد از بهبود نسبی، بدون اطلاع پزشک داروها را قطع نکنید، زیرا احتمال عود بیماری وجود دارد. اگر کودک افسرده را درمان نکنید، ممکن است افسردگی‌اش عود کند یا شدت یابد ولی با درمان کامل و منظم، فرزندتان براحتی به وضع عادی خود برمی‌گردد.

دکتر آزاده شیروانی