دست روی دست گذاشتن کافیست!

می توان رسانه‌های موجود را به سه دسته تقسیم کرد: 1) رسانه‌های جبهه حق که در اقلیت‌اند. 2) رسانه‌های استکبار یا حامی استکبار که جریان غالب رسانه‌ای در اختیار آنهاست. 3) رسانه‌هایی که قابلیت استفاده شخصی داشته و به تبع آن می‌توانند مروج حق یا باطل باشند، همچون وبلاگ‌ها، سایت‌های اجتماعی چون فیس‌بوک، توئیتر و گوگل پلاس و... یا سایت‌های آپلود فیلم.

اما این ابزار و امکانات در داخل کشور و علی الخصوص در بین نیروهای ارزشی مورد نوعی بی‌مهری قرار گرفته‌اند. این بی‌مهری 2 دلیل دارد: 1ـ به دلیل مسدود بودن این سایت‌ها. 2ـ به دلیل عدم وجود دغدغه کافی بین نیروهای ارزشی برای بسط مفاهیم اسلام ناب و انقلاب در سطح بین‌الملل.

از دو مورد فوق پر واضح است که برطرف شدن مورد دوم در بلند مدت رفع دلیل اول را در پی خواهد داشت. چرا عرصه بین‌الملل را براحتی از دست می‌دهیم؟ مگر چقدر سختی دارد که کلیپ‌های ارزشی و مستندات را تنها با ضمیمه کردن یک زیرنویس عربی، انگلیسی یا اسپانیولی در فضای مجازی گسترش دهیم؟ مگر چقدر سخت است که عکس‌ها و مطالب هرچند کوچک را در سرویس‌های وبلاگی و صفحات اجتماعی باز نشر نماییم. یقین داشته باشیم که دنیا تشنه حقایق ناب انقلاب‌ماست. درست است که فضای داخل کشور هم تبیین می‌خواهد ولی این نباید دلیلی باشد بر از دست دادن فرصت طلایی حاضر جهت حضور در عرصه بین‌الملل. ما باید در کنار تلاش جهت بهبود رسانه‌های حق و علی‌الخصوص صدا و سیمایمان حضور در مباحث و فعالیت‌های بین‌المللی را هم دست کم نگیریم. فراموش نکنیم که قسمتی از کلید رهایی ارزش‌های انقلاب ما علی الخصوص حضرت آقا از بایکوت خبری و رسانه‌ای در دستان تک تک ماست. ما هر کدام می‌توانیم تک رسانه حضرت آقا باشیم در این غوغای رسانه‌ای.

اما در مورد حوادث ماه‌های اخیر همین رسانه‌های استکباری، انقلاب لیبی را فیس بوکی می‌خوانند، بشار را بدون در نظر گرفتن ماهیت مخالفان متعرضش دیکتاتور قاتل می‌نامند، در مورد وقایع انگلیس به زیرکانه‌ترین روش فریاد سکوت بر می‌آورند، بحرین را در بایکوت رسانه‌ای خود قرار می‌دهند، از اعتراضات آمریکا که خبری منتشر نمی‌شود، از سومالی فقط چهره معصوم کودکانی به نمایش در می‌آید که طالب نان شب هستند بدون این‌که به تامین کننده سلاح‌های بر دوش کودکان 15ـ10 ساله اشاره‌ای شود. این ماییم و این سید مظلوم و مقتدر بایکوت شده ما و رسالت گسترش اسلام ناب که بدون شک قسمتی از آن بر دوش ماست.

پس تا دیر نشده تلاش کنیم تا این سنگر مفید و کم هزینه و پر فایده را تسلیم دشمن نکنیم. به امید روزی که آن 7 نفر کلید دار اینترنت جهانی به دلیل گسترش تفکرات ناب اسلامی روزی مجبور به قطع اینترنت شوند.