وقتی مددکاری تعریف ندارد

به هرحال موضوع تقریبا فراموش شد تا این‌که دیروز وبدا، پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت اعلام کرد: ح. ف بیمار مشهور رها شده که از 4 تیر امسال به‌ دنبال عفونت مجدد ناحیه کشاله‌ ران ناشی از تزریق مواد مخدر در بخش اورژانس و عفونی بیمارستان امام خمینی (ره) بستری و از خدمات درمانی و بهداشتی، رایگان بهره‌مند شده است، این بار پس از 75 روز بستری در بخش عفونی بیمارستان امام (ره) به هیچ وجه حاضر نیست به خانه‌اش برگردد.

مسوول فنی اورژانس بیمارستان امام خمینی نیز به وبدا گفته است: این بیمار در حال حاضر با سوء‌‌استفاده و حاشیه امنی که طی این مدت برای خود در رسانه‌ها و جامعه ایجاد کرده است به جهت طولانی کردن فرآیند درمان به هیچ‌کس از پرسنل بخش اجازه تعویض پانسمان زخم‌هایش را نمی‌دهد و با امتناع تعمدی از دریافت خدمات درمانی سعی در طولانی کردن مدت اقامت خود در بیمارستان دارد.

رحمانی با اشاره به تمام شدن دوره درمان این بیمار از چند روز پیش ادامه داده است: اشغال یک تخت بخش عفونی توسط این بیمار و معتاد تزریقی که احساس می‌کند پشتوانه رسانه‌ای قوی دارد و هیچ مقامی نمی‌تواند معترض او شود، باعث شده تا ارائه خدمت به بیماران نیازمند دیگر با مشکل مواجه شود. این خبر از پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت بهداشت به شکلی عنوان می‌شود که گویا اطلاع‌رسانی رسانه‌ها سبب شده این بیمار نه‌تنها چیزی بیشتر از حق خود را طلب کند، بلکه حق و حقوق پرسنل بیمارستان و سایر بیماران را هم تحت‌الشعاع قرار دهد.

این درحالی است که اطلاع‌رسانی در خصوص رهاسازی 2 بیمار در گوشه خیابان مسلما وظیفه مطبوعات است و گذشته از این موضوع، مسلما بخش مددکاری که در هر بیمارستانی دایر است باید در چنین مواردی موضوع را پیگیری کند. در واقع حتی با اعلام چنین خبری باز هم وزارت بهداشت یک سوی این ماجرا قرار دارد؛ چرا که وضعیت چنین بیماری باید در بخش مددکاری و به کمک سازمان‌های حمایتگری چون بهزیستی و کمیته امداد حل‌شود نه با بستری 75 روزه و ارائه خدمات رایگان!