دیدن یا شنیدن! مساله این است

نیازسنجی از مخاطب: برنامه‌ساز رادیویی باید قبل از طراحی برنامه در خصوص جامعه‌ای که می‌خواهد برای او برنامه‌سازی کند، علاوه بر نیازسنجی، شناخت کافی و روانشناسانه داشته باشد، نیاز و سلیقه مخاطب را در آن مقطع زمانی بداند یا متناسب با نیاز او برنامه‌سازی کند.

آگاهی به مسائل روز جامعه: برنامه‌ساز رادیو باید اشراف کامل به مسائل روز جامعه داشته و دوره‌های تخصصی لازم برنامه‌سازی در رادیو را گذرانده باشد تا بتواند برنامه‌هایی با محتوا و مطلوب نظر مخاطب تهیه نماید. یکی از مهم‌ترین ضعف‌های حوزه برنامه‌سازی، ضعف محتوایی برخی از برنامه‌های رادیویی است. برای پرهیز از این ضعف، برنامه‌ساز رادیو باید برای تولید برنامه با محتوا از منابع تحقیقی و پژوهشی لازم بهره کافی را ببرد.

انتخاب موضوع و سوژه‌یابی برای برنامه‌‌ها باید از پشتوانه لازم برخوردار باشد، به عبارتی برنامه‌ساز در انتخاب موضوع برنامه‌ای که می‌خواهد تهیه کند دقت لازم را داشته و به موضوعی که انتخاب می‌کند اعتقاد داشته باشد و بتواند موضوع را خوب پرورش دهد تا از تاثیرگذاری لازم برخوردار شود. اگر انتخاب موضوع از سوی برنامه‌ساز از سر تکلیف باشد و خود به آن اعتقاد نداشته باشد، نمی‌تواند آن موضوع را خوب به دیگران منتقل کند.

مشارکت دادن مخاطبان در حوزه برنامه‌‌سازی: رسانه بدون مخاطب معنی و مفهوم ندارد، لذا محور اصلی برنامه‌سازی مخاطب است. از این‌رو مشارکت دادن مخاطبان در حوزه برنامه‌سازی می‌تواند نقطه قوت برای برنامه‌سازی در رادیو باشد که از طرق مختلف می‌توان از طرح برنامه تا تولید، مخاطب را در امر برنامه‌سازی مشارکت داد. وقتی مخاطب برنامه را متناسب با سلیقه و ذائقه خود بداند و در تولید آن موثر باشد، قطعا تاثیر پذیرش‌اش از سوی مخاطب بیشتر خواهد شد.

اطلاع‌رسانی دقیق، صحیح و بموقع: یکی از مزیت‌های رسانه رادیو به لحظه بودن آن است و مخاطب نیز انتظار دارد به لحظه، اخبار و اطلاعات دقیق و صحیح را از رادیو بشنود، در واقع رادیو باید منبع خبر باشد. برای تحقق این امر رادیو می‌تواند اخبار ایران، جهان و اطلاعات مورد نیاز مخاطب را در فواصل برنامه‌ها به صورت اخبار ویژه به مخاطب اطلاع‌رسانی کند.یکی از راهکارهای تحقق این امر به کار گرفتن گزارشگران رادیو در حوزه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و هنری در سطح جامعه به صورت آنلاین است.