امیدوارم زندگی‌ام از هم نپاشد

بعد از چند سال مستاجری، پولی که بابت ودیعه داده بودم از صاحبخانه گرفتم و به دفتر یکی از این شرکت‌ها رفتم.

با روی باز استقبال کردند و گفتند پول خود را در ساخت مسکن در فلان نقطه خوش آب و هوا، با امکانات آب و برق و گاز و تلفن سرمایه‌گذاری کنم و یک شبه خانه‌دار شوم.

من هم گول خوردم و همه پولم را به آن شرکت دادم. ماه‌‌ها گذشت و لحظه‌شماری می‌کردم که وقتی آپارتمان را تحویل گرفتم اولین کارم قربانی کردن گوسفند نذری و دعوت اعضای فامیل و بعد خریدن یک خودروی قسطی برای رفت و آمد به محل کار که با مشکل روبه‌رو نشوم باشد. هرچند مسوولان آن شرکت گفتند به مترو و اتوبوس و وسایل نقلیه عمومی دسترسی سریع خواهم داشت و نیازی به خودروی شخصی نیست. وعده دادند هیچ‌گونه مشکلی از این بابت پیش نمی‌آید.

روزی مرخصی گرفتم و به دفتر شرکت رفتم. دیدم در شرکت را پلمب کردند و اعلام کرده‌اند که شرکت سرمایه‌گذاری ساخت مسکن و ویلا به علت کلاهبرداری منحل و کسانی که پولی پرداخت کردند به فلان آدرس برای ارائه شکایت مراجعه کنند.

با خواندن آن اعلامیه، مانند این که از طبقه 7 آن ساختمان پرتم کردند پایین. سرم گیج رفت و نفهمیدم چطور آمدم بیرون. به خیابان که رسیدم فراموش کرده بودم که موتورسیکلت خود را کجا پارک کردم. تا دقایقی نمی‌دانستم کجا هستم و باید چکار کنم. چطور به همسرم بگویم که پول پیش خانه از دستمان رفت. یادم رفت آدرس جایی که باید شکایت می‌کردم را بنویسم. دوباره برگشتم داخل ساختمان و آدرس دفتر رسیدگی به تخلفات آن شرکت را نوشتم.

آن روز، عجب روزی بود. اصلا خانه نرفتم. همسرم نگران شده بود و به محل کار و خانه بستگان و حتی کلانتری‌ها زنگ زده بود. تا آخر شب در خیابان‌ها بی‌خود و بی‌جهت راه می‌رفتم و فکر می‌کردم که باید چه کار کنم. چند ماه بعد به وضع ما رسیدگی شد و تازه نماینده انتخاب کردیم که آنها به نمایندگی چندصدنفر بروند شکایت کنند.

خلاصه چند ماه دیگر هم گذشت. از فامیل پول قرض کردم که جایی ارزان اجاره کنم و آواره خیابان‌ها نشوم. هر شب با همسرم دعوا و بحث دارم که چرا دست به این کار زدم و سرم کلاه رفت. کار به جاهای باریک رسیده و امیدوارم زندگی‌ام از هم نپاشد. این نامه را فرستادم که مستاجران فریب آگهی بعضی شرکت‌ها را نخورند و هستی‌شان را به باد ندهند. امیدوارم بتوانم پولم را پس بگیرم و از دربه‌دری خلاص شوم.