می‌خریم‌ که‌ خریده ‌باشیم

 این رفتار از گذشته‌های دور که کالاها به صورت پایاپای مبادله می‌شده تا عصر مدرنیته و فرامدرنیته (البته به شکل جدیدتر) همچنان ادامه دارد. با این وجود در بیشتر موارد خرید در میان گروه‌های همسان از الگوهای نسبتا یکسانی پیروی می‌کند، اما این بخش از رفتار انسان هنگام مسافرت جلوه و رنگ دیگری به خود می‌گیرد. معمولا گردشگران در بازارهای مقصد، کنجکاوانه به همه چیز خیره می‌شوند؛ گویا آنجا اجناس برایشان جذاب‌تر می‌شود و هنگام سفر حق بیشتری برای خرید خود قائل می‌شوند و تصور می‌کنند‌ سفر تنها فرصتی برای خرید کردن است که به هیچ‌وجه نباید از دست برود، ‌حتی اگر در آن زمان نیازی به آن چه خریداری می‌کنند، نداشته باشند.

اما باید توجه داشته باشیم که جدا از نوع کالاهای خریداری شده یا خریدهای مسافرتی و غیرمسافرتی، گاهی خرید بدون دلیل‌ می‌تواند هشداری بر وجود نوعی بیماری روحی نیز محسوب شود. بر اساس پژوهشی که محققان یکی از دانشگاه‌های کشور آلمان انجام داده‌اند، عمل خرید به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن بیشتر افراد نمی‌توانند احساس و هیجان درونی خود را کنترل کنند و به این وسیله (خرید کردن) به نوعی آرامش درونی دست می‌یابند.

نشریه دانشگاه «اشتوتگارت» در ادامه پژوهش خود آورده است: بیشتر اشخاص، هنگامی که در زندگی شخصی خود دچار مشکل و ناامیدی هستند، ‌بیش از زمان‌های دیگر تمایل به خرید دارند و جالب آن که به بسیاری از کالاهای خریداری شده نیز اصلا نیازی ندارند. این پژوهش، رهایی از آشفتگی‌های روحی را از مهم‌ترین دلایل تمایل به خرید در این افراد ذکر کرده است. در حقیقت حفظ توازن روحی از راه خرید هدف است، نه جنس خریداری شده.

یک روانپزشک و استاد دانشگاه نیز با تاکید بر خرید بیش از اندازه در میان برخی از مردم، به حلقه مفقوده‌ای به نام «شادی» در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید: «بسیاری از مردم در جستجوی شادی و برای رفع اندوه و افسردگی خود به خرید روی آورده‌اند.»

با وجود این موارد و جدی گرفتن نوع رفتارهای روزانه و حل برخی از مشکلات جانبی، می‌توان به آرامش و تعادل بیشتری در زندگی دست یافت، به گونه‌ای که این آرامش به تمام مراحل و جنبه‌های زندگی تسری یابد. مطمئنا در چنین وضعیتی، سفرهای ما هم رنگ و شکل بهتری به خود خواهد گرفت.