سیاستمداران و نشاط

علاوه بر این، برخی قوانین می‌تواند با کنترل مردم موجب افزایش نشاط شود؛ به عنوان مثال بعضی از مردم ساعات زیادی کار می‌کنند، در مقابل از زندگی خانوادگی نامطمئن و ناامن و فقدان روابط اجتماعی رنج می‌برند. در این موارد میزان مالیات و قوانین کار می‌تواند به گونه‌ای طراحی شود تا به مردم در تخصیص زمان و تلاش لازم برای روابط اجتماعی و خانواده‌شان کمک کند. از طرف دیگر، محرک‌های مالیاتی یا معافیت‌های مالیاتی بایستی برای تشویق مساعدت اجتماعی فراهم گردد (به عبارت دیگر، بخشش، خدمات داوطلبانه، کارهای اجتماعی و...)

سیاست‌های اشتغال موضوع مهم دیگر است. از اشتغال به‌عنوان عامل مهم برای بهبود شادابی جامعه یاد می‌شود. سیاست اشتغالزایی مهم است، بویژه در مناطق در حال توسعه‌ای که فرصت‌های شغلی محدودی دارند، چنین سیاستی می‌تواند هر دو رفاه عینی؛ مثل عملکرد اقتصادی کشور و ثروت مادی فردی و رفاه ذهنی و نشاط را برای مردم فراهم آورد. برنامه‌های کارآفرینی نه تنها شادکامی مردم را از طریق کسب درآمد افزایش می‌دهد، بلکه از جنبه‌های مثبت کاری مثل احساس رسیدن به خواسته‌ها، وقار، رابطه با همکاران، تسهیم دانش و تبادل اطلاعات، موجب شادکامی می‌شود. همان‌گونه که روابط مستحکم خانوادگی و جامعه متحد و بهم پیوسته و شبکه اجتماعی به طور مثبت به شادکامی کمک می‌کند، کارآفرینی محلی هم به مردم امکان می‌دهد تا در کنار خانواده و دوستانشان زندگی کنند، بنابراین رفاه ذهنی‌شان را افزایش می‌دهد. به علاوه رضایتمندی کارگران چیزی فراتر از ساعات کاری و دستمزد برآورد شده‌اند، بنابراین سیاست‌های بازار کار چنین موضوعاتی را مثل شرایط کار، احتمال ارتقای شغلی، امنیت شغلی، امنیت اجتماعی و سایر ویژگی‌هایی که برای کارگر مهم قلمداد شده‌اند، بایستی مخاطب خود قرار دهند. به‌علاوه فناوری اطلاعات به بهبود کیفیت آموزش و تحصیلات درون و خارج مدارس، افزایش احتمال فعالیت‌های اجتماعی و بررسی وضعیت بهداشتی، انتشار اطلاعات برای حفاظت محیط زیست، کمک می‌کند که سبب بهبود رفاه مردم می‌شوند. رفاه ذهنی می‌تواند با بهبود توانمندی و استعدادهای افراد در زندگی کردن مناسب افزایش یابد. ایجاد مراقبت‌های سلامتی، بهداشت محیط مناسب و در دسترس بودن هر چه بیشتر و بهتر مدارس برای هر کس، بایستی در میان اولویت‌های اصلی دولت قرار گیرند. بویژه خانوارهای فقیر، بایستی بیشتر مورد توجه قرار گیرند، به طوری‌که رفاه ذهنی بیشتری از تحصیلات و سلامت بهتر به دست آورند که اغلب به درآمد بهتر تعبیر می‌شود.