اسناد زیر آوار بایگانی‌ها

بایگانی‌هایی که اوضاعشان خوب است قفسه‌بندی شده‌اند و پرونده‌های نیم بند مردم کیپ تا کیپ رویشان چیده شده‌اند والا در بایگانی‌هایی که اوضاعشان وخیم است پرونده‌ها یا روی زمین قطار شده‌اند یا برای این‌که از هم نپاشند درون بقچه رفته‌اند؛ اما شاید کسی رویشان بنشیند یا گوشه پایی به آنها بزند و لیوان آبی رویشان بریزد!

چه زمستان و چه تابستان بایگانی‌ها بوی نم می‌دهند، در قفسه‌های فلزی خاک خورده، پرونده‌ها خودشان آرام آرام می‌پوسند و خاک می‌شوند؛ اگر اسناد مالکیت مردم از بین برود فاجعه‌ای بزرگ رخ می‌دهد. بایگانی اسناد، زخم ناسور سازمان ثبت اسناد و املاک است، دارایی 34 میلیون خانواده ایرانی از وزیر و وکیل و سفیر و رئیس گرفته تا مردم عادی در این بایگانی‌هاست، اگر روزی سیل بیاید یا آتش‌سوزی شود و زلزله همه جا را نابود کند اولین چیزی که به خطر می‌افتد اسناد بی‌دفاع مالکیت مردم است.

امروز در کشور 34 میلیون پرونده ثبتی در معرض نابودی است، نیمی از 440 بایگانی ثبتی در کشور فرسوده است تا جایی که در بعضی نقاط زیر دیوارهای در حال ریختن آنها شمع زده‌اند، 180 بایگانی نیز استیجاری است یعنی پرونده‌های ثبتی مثل مستاجری هستند که هر سال باید کوله‌بارشان را به دوش بکشند و از این ساختمان به آن ساختمان بروند، بایگانی‌های سراسر کشور 120 هزار مترمربع فضا کم دارند برای همین است که زیر فشار پرونده‌های قطور تک تک‌شان در حال از هم پاشیده شدن هستند.

برای این‌که این اوضاع سر و سامان بگیرد 88 میلیارد تومان پول لازم است؛ اما فعلا و تا آینده‌ای نزدیک پولی در کار نیست، معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری باید این پول را در اختیار سازمان ثبت قرار دهد؛ ولی انگار حفظ مالکیت مردم و نظم اجتماعی حاصل از آن فعلا در این معاونت جزو اولویت‌ها نیست. اگر بایگانی‌های فرسوده و ناایمن اسناد آسیب ببینند بحران کوچک‌ترین توصیف از آن واقعه خواهد بود، آن‌وقت 34 میلیون خانواده یعنی تمام جمعیت ایران به دردسر می‌افتند؛ آیا مسوولان برای آن روز راهکاری دارند؟