روز و راز خبرنگار

خداوند در قرآن تنها 45 بار با نام «خبیر» از خود یاد کرده است. «خبیر» از علیم نیز اخص است، زیرا خبیر یعنی آگاه از دقایق و جزئیات اشیاء و انسان‌ها.

خبرنگار، وارث چنین نام بلندی است. خبرنگاری حرفه و شغل نیست؛ فراتر از آن نوعی «رسالت» و گونه‌ای هدایت و مدیریت خواست‌ها و نیازهای جامعه است. برترین بندگان خدا پیام‌آوران او بوده‌اند. همان‌ها که از پس سال‌ها تزکیه و تقوا و مرارت و مجاهدت به افتخار خبررسانی نائل آمدند و کسوت نبوت در پوشیدند. خبرنگار، بیرق چنین رسالتی را بر دوش دارد. (ابلغکم رسالات ربی و انا لکم ناصح امین)

رفعت جایگاه خبرنگار از منظر فرهنگ اسلامی آنگاه براستی تحقق می‌یابد که به اخلاق و منش پیام‌آوری آراسته باشد. در این صورت است که بالاترین شأن و جایگاه از آن خبرنگار خواهد بود. امروز و از پس قرن توفان‌زده گذشته، رسانه‌های بومی و منبعث از فرهنگ و تمدن‌های اصیل در جای جای جهان در حال رشد و رویشند و رسانه‌هایی که در روزگاری نه چندان دور در شرایط تقلید از جوامع غربی زاده شدند، امروز به برکت بیداری ملت‌ها روی در مسیر خودباوری و هویت‌یابی دارند و فراتر از آن به الگوها و روش‌هایی نو برای گفت‌وگو با مخاطبان بومی می‌‌اندیشند.

در چنین شرایطی، چشم‌انداز رسانه‌های کشور حرکت به سوی تهذیب و تعالی رسانه‌ای متناسب با ارزش‌های الهی است؛ افقی که جز با قلم توانای خبرنگاران متعهد و حق‌جو ترسیم نخواهد شد. اگر امروز از مسوولیت رسانه‌ای سخن می‌گوییم، جلوه‌گاه آن قلم خبرنگاران و تعهد خبری آنهاست و اگر به تهذیب رسانه‌ای و گسترش چتر فرهنگ بر صفحات مطبوعات و خبرگزاری‌ها امید می‌بندیم، عنصر اصلی و بنیادین آن، قلم خبرنگاران است.

قلم خبرنگار، وجدان بیدار جامعه‌ای است که علاوه بر هویت ملی با آرمان‌هایی فراتر از خاک و خون پیوند دارد. تقارن بهار قرآن را با روز خبرنگار که روز «انباء» و پیام‌رسانی است؛ با این امید گرامی می‌داریم که قلم خبرنگاران کشورمان همواره در مسیر حق‌جویی، شایسته سوگند خداوند و امانت اعتماد ملت باقی بماند.

محمدجعفر محمدزاده
معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد