قانونی برای شیر مادر

در همین راستا تلاش‌ها برای غلبه بر مشکلات و موانع احتمالی ترویج شیر مادر، به عنوان بخشی از برنامه‌های جامع تغذیه و سلامت مادر و کودک و از اجزای کلیدی مراقبت‌های بهداشتی اولیه محسوب شده است.اما لازمه تغذیه انحصاری با شیر مادر حضور دائمی مادر در کنار کودک است. در 6 ماه اول زندگی فواصل شیردهی بسیار کوتاه و حتی می‌تواند زیر یک ساعت باشد. از سوی دیگر امکان دوشیدن شیر مادر و نگهداری آن به علت میزان کم شیر و نیاز زیاد کودک کم است. از این رو حضور مادر در کنار فرزند می‌تواند شرایط اولیه تغذیه با شیر مادر باشد.

در سال 1374 ایران با تصویب ‌قانون ترویج تغذیه با شیر مادر و حمایت از مادران در دوران شیردهی به عنوان نخستین کشور در منطقه مدیترانه شرقی توانست در جهت تغذیه با شیر مادر قدم بردارد. پس از گذشت حدود 11 سال با ارائه لایحه‌ای ‌از سوی هیات دولت افزایش تسهیلات برای مادران شاغل مدنظر قرار گرفت تا از این پس مادران شاغل 6 ماه را در کنار کودک خود سپری کنند. این قانون نیز در مجلس به تصویب رسید تا مادران بتوانند 6 ماه در کنار کودک خود باشند.

اما این قانون به چه صورت اجرا می‌شود؟ متاسفانه آمارها نشان می‌دهد بسیاری از مادران از ترس از دست دادن شغل خود از این مرخصی صرف نظر می‌کنند و بناچار کودک خود را با شیر خشک تغذیه می‌کنند. پس از 6 ماه نیز هر چند قانون ما از مادران شاغل برای شیردادن به فرزندانشان حمایت می‌کند،‌ اما اکثر کارفرماها جایی برای نگهداری و شیردادن فرزندان پرسنل ندارند، مرخصی ساعتی برای شیر دادن نوزادان به مادران داده نمی‌شود و مرخصی پس از زایمان نیز به عناوین مختلف اجرا نمی‌شود و این مشکلات متاسفانه در بخش دولتی هم وجود دارد.

دکتر علیرضا مرندی، وزیر اسبق بهداشت و درمان و عضو کنونی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی در این خصوص می‌گوید برآوردها حاکی است اقلیتی از دستگاه‌هایی که مادران باردار و شیرده را به کار گرفته‌اند، این قانون را به طور کامل اجرا می‌کنند و بیش از 50 درصد محیط‌های کاری این قانون را به طور کامل اجرا نمی‌کنند و برخی از آنها ممکن است بعضی از مواد این قانون را اجرا کنند. وی می‌افزاید: واقعیت‌های جامعه ما حاکی از این است که روز به روز مصرف شیر خشک افزایش می‌یابد و تغذیه انحصاری با شیر مادر تا 6 ماهگی و ادامه تغذیه با شیر مادر تا 2 سالگی همراه با مواد غذایی دیگر کم می‌شود، کارکنان مراکز بهداشتی ـ درمانی و بیمارستان‌ها آموزش لازم را در این زمینه به مادران نمی‌دهند و تلاش زیادی برای ترویج تغذیه با شیر مادر نمی‌کنند.