کشت تنباکو بسیار وابسته به نیروی کار است و هزینه زیادی هم برای حاصلخیزی خاک و آفت کش ها صرف می شود.
این مواد اصولا از جانب کارخانه های تولید دخانیات به کشاورزان فروخته می شود و بیشتر اوقات هم این کار در آغاز فصل رویش انجام می شود و به این ترتیب کم کم کشاورزان وابسته به این صنایع می شوند، در حالی که با رویش تنباکو سود سرشاری نصیب این صنایع می شود و نتیجه این است که کشاورزان کم کم به دلیل بدهی به این گونه کارخانه ها به آنان وابسته تر می شوند.
بعلاوه کشت تنباکو نیاز به آفت زدایی و رسیدگی زیادی دارد و از این رو فرزندان کشاورزان نیز در کشتزارها کار می کنند و به همین سبب احتمال آسیب و بیماری های ناشی از تنباکو برای فرزندان کشاورزان نیز افزایش می یابد.
کارگرانی که برای تولید تنباکو کار می کنند، بیشتر اوقات از بیماری تنباکوی سبز (GTS) رنج می برند.
این بیماری با جذب نیکوتین از طریق برگهای آن در پوست ایجاد می شود و علایم شایع آن عبارتند از تهوع ، استفراغ ، احساس ضعف ، سردرد و سرگیجه و مشکلات دیگری در تنفس ، ضربان قلب و فشار خون نیز به وجود می آید.
از اینها گذشته ، بد نیست به برخی آمار درباره مناسبات کشاورزان و صنایع تولید دخانیات در کشورهای مختلف دنیا توجه کنیم: بنا بر یک مطالعه در برزیل ، تهیه تنباکو در هر هکتار به 3000 ساعت کار کشاورزان در سال نیاز دارد، در حالی که کشت لوبیا فقط 298ساعت کار می خواهد.
مشخص شده در برزیل پولی را که کشاورز در مدت 6سال درمی آورد، مدیران صنایع دخانیات در یک روز درمی آورند.
از نظر تاثیر مواد شیمیایی موجود در سموم و آفت کش ها بر وضع روانی کشاورزان نیز نگرانی هایی وجود دارد؛ چراکه میزان افسردگی و خودکشی میان کشاورزانی که اقدام به کار در مزارع تنباکو می کنند، افزایش یافته است.
دود، شما را فقیر می کند
مصرف دخانیات موجب افزایش فقر شده و این فقر نه تنها در خانواده مشهود است که تاثیراتی بر وضع عمومی اقتصادی کشورها نیز دارد.
استفاده از دخانیات موجب می شود هزینه بهداشتی و درمانی کشور افزایش یابد. این در نهایت به توانایی نیروی کار کشور هم اثر می گذارد، زیرا افرادی که به نوعی بیماری جسمی یا روحی دارند، قدرت ابتکار چندانی نخواهند داشت و به همین علت عمر چندانی نیز نخواهند داشت و دچار مرگ زودرس می شوند.
ارزش پول کاهش می یابد و آسیبهایی به اقتصاد کشور وارد می شود. از طرف دیگر کشف تنباکو محیط زیست را نیز دچار آسیب می کند و از آنجا که کشورهای در حال توسعه تا حدودی وابسته به دخانیات بوده و عده بسیاری از این راه کسب درآمد می کنند، تلاش چندانی برای وضع قوانینی که آنها را محدود کند نیز نمی کنند.
بنا بر اظهارات بانک جهانی ، این اطلاعات و بحثها هنوز تا رسیدن به نتیجه نهایی فاصله زیادی دارد و به دلیل عدم کفایت قوانین و سیاست های کنترل دخانیات ، مشکلاتی در این راه است که برای حمایت از بهداشت و سلامت عمومی به عزم و اراده ملی و بین المللی نیاز است.