دزفول؛‌شهر‌مقاومت

می‌توان مانند بسیاری از مسافران راهی پل تاریخی و قدیمی این شهر شد یا خانه‌های تاریخی دزفول را دید و یا حتی اگر اهل گشت و گذار تاریخی هم نباشید به پارک ساحلی و باغ پرندگان می‌توان رفت، اما من فکر می‌کنم به عنوان یک ایرانی که در سال 1390 در آرامش و اقتدار نفس می‌کشد نخستین جایی که باید به محض ورود به دزفول برویم هیچ‌کدام از موارد بالا نیست!

برای ورود به شهری که در دوران جنگ تحمیلی برخورد بیش از 200 موشک و هزاران توپ را بر خاکش تجربه کرده و به تنهایی بیش از 2500 شهید تقدیم کشورش کرده است شاید بهترین آغاز آن هم به عنوان یک وظیفه و به نشانه احترام و بزرگداشت این همه مظلومیت و ایثار، حضور در میدان موشک یا فلکه مقاومت آن باشد و بعد هم باید سری به مزار شهدای دزفول زد جایی که گروهی از مظلوم‌ترین مردمان این سرزمین را در خود جای داده است.

پس از فلکه‌موشک و مزار شهدا نوبت به پل تاریخی دزفول می‌رسد؛ پلی که قدیمی‌ترین پل جهان محسوب می‌شود و همچنان سالم و بادوام محل تردد است.

آن طور که در کتاب‌ها و منابع آمده است این پل در سال 260 میلادی به دستور شاپور اول ساسانی توسط 70 هزار اسیر رومی دربند ایرانیان احداث شد. این پل دارای 14 دهانه است و آب رودخانه دز از زیر آن عبور می‌کند.

آسیاب‌های آبی دزفول، مسجدجامع، آرامگاه امامزاده سبزه قبا (برادر تنی امام رضا(ع))، بازار قدیم دزفول، آرامگاه «یعقوب لیث صفاری»، تپه‌های چغامیش، مسجد لب خندق، زیارتگاه شاه ابوالقاسم، مجموعه تاریخی شاه رکن‌الدین، آرامگاه محمدبن‌جعفرطیار، آرامگاه امامزاده رودبند و خانه تاریخی تیزنو از بخش‌های دیدنی و تاریخی این شهرستان به‌شمار می‌آیند.

اما در اطراف دزفول هم نقاط دیدنی کم نیست. از زیگورات چغازنبیل گرفته تا محوطه تاریخی هفت‌تپه و ایوان‌کرخه، اما شاید بازدید از زیگورات چغازنبیل خاطره‌ای ماندگارتر برای شما به همراه داشته باشد.

چغازنبیل در واقع زیگوراتی است که در زمان اونتاش گال، پادشاه ایلامی ساخته شده است. این بنا و آثاری که از درون آن به‌دست‌آمده از شگفت‌‌انگیزترین آثار تاریخی جهان هستند. بسیاری از آثار آن در موزه‌های معروف داخل و خارج قرار دارند. این بنا حدود 40 کیلومتری دزفول است.

ایوان‌کرخه هم متعلق به دوران شاپور دوم ساسانی است و در متن پهلوی شهرستان‌های ایران از این شهر به ‌نام (ایران کردشاپور) نام برده شده، یعنی شهری که شاپور ساخته است و امروزه آن را ایوان‌کرخه گویند. طرح شهر به شکل مستطیلی است که 4 کیلومتر طول و یک کیلومتر عرض آن است. شهر را باروی مستحکمی در بر گرفته که با خشت ساخته شده است.