باید و نبایدهای ‌گردش در طبیعت

ابتدا وزن تجهیزاتی را که می‌خواهید در سفر با خود همراه ببرید اندازه بگیرید و تناسب آن را با نوع حمل و نقلی که برای سفر در نظر دارید بسنجید. در این مورد توضیحاتی را می‌خوانید. در مرحله بعد تجهیزاتتان را دسته‌بندی کرده و با اولویت و نظم آنها را در کوله‌تان بچینید تا اگر در موقعیتی خاص به یکی از آنها نیاز پیدا کردید، بتوانید در کمترین زمان ممکن به آن دسترسی پیدا کنید.

آب و هوای منطقه‌ای که قصد دارید به آنجا سفر کنید، مشخص‌کننده نوع تجهیزاتی خواهد بود که شما به همراه خواهید داشت. حجم و وزن تجهیزات را نیز نوع وسیله نقلیه مورد استفاده در سفر مشخص می‌کند. هر چه وسایلی که در سفر با خود حمل می‌کنید بیشتر باشد، آسایش و راحتی شما در سفر کمتر است.

بار اضافی سفر را ناخوشایند کرده، انرژی زیادی را از شما برای حمل می‌گیرد و سرعت پیشروی شما را کم می‌کند. پس بهتر است که به مقدار بهینه، چه از لحاظ تعداد و چه از لحاظ وزنی ابزار و تجهیزات برداریم.

زمانی که در بخشی از سفر پیاده‌روی طولانی داریم، بسیار مهم است که از شر تمامی ‌وسایل اضافی سنگین و حجیم خلاص شویم، زیرا هر چه کوله‌پشتی ما سنگین‌تر و بزرگ‌تر باشد، سفر سخت‌تری خواهیم داشت. اگر شما اهل برداشتن وسایل اضافی نیستید و فقط تجهیزات ضروری را برمی‌دارید، سبک‌ترین و کم‌حجم‌ترین آنها را انتخاب کنید. در انتخاب چادر، کیسه‌خواب و کوله‌پشتی بسیار دقت کنید، زیرا این سه مورد می‌توانند در وزن کل بار شما بسیار تاثیر بگذارند. از چادرهای سبک و کوچک دایره‌ای شکل استفاده کنید. در خرید کیسه‌خواب، سعی کنید سبک‌ترین آن را انتخاب کنید. وزن بعضی از کیسه‌خواب‌های سبک تا 900 گرم نیز می‌رسد و در نهایت در انتخاب کوله‌پشتی، کوله‌ای را انتخاب کنید که از شاسی سبکی برخوردار است.

کوله‌پشتی‌ها در طراحی، انواع و سایز‌های متفاوت در بازار موجودند. سایزهای کوله از 30کیلویی که مناسب سفر یکروزه هستند شروع می‌شود تا انواع 80 کیلویی آن که برای سفرهای یک هفته‌ای و بیشتر مناسبند. به یاد داشته باشید که هر نوع تجهیزات با هر وزنی که در کوله قرار می‌دهید را خودتان باید حمل کنید و وزن نهایی کوله مشخص‌کننده آسایش شما در سفر است، پس فقط وسایل و تجهیزات ضروری را بردارید.

کیف‌هایی صندوقی شکل برای دوچرخه‌ها، طراحی شده‌اند که می‌توانند در جلو، کناره‌ها یا عقب دوچرخه نصب شوند. این کیف‌ها در اشکال، طراحی‌ها و گنجایش‌های متفاوت موجودند. کیف‌های بزرگ به شما اجازه می‌دهد که وسایل ضروری سفر مثل چادر، کیسه‌خواب، تجهیزات پخت غذا و لباس‌های اضافی به همراه داشته باشید، اما در این نوع حمل‌و‌نقل نیز محدودیت وزنی خواهید داشت و همچنین ابزار تعمیر دوچرخه، بخشی از فضا را اشغال می‌کنند.

کیف‌های صندوقی شکل که در 2 طرف موتورسیکلت نصب می‌شود تا 80 کیلو و آنهایی که در پشت موتور نصب می‌شود تا 25 کیلو اجازه حمل بار می‌دهند و وزن تجهیزات در این نوع حمل و نقل اهمیت ندارد. اگرچه در سفر با این نوع وسیله نقلیه، شما نیاز به حمل لوازم تعمیر و نگهداری و در بعضی موارد حتی حمل سوخت دارید که باعث کاهش فضای قسمت بار می‌شود.

این نوع حمل و نقل بهترین نوع برای سطوح سخت مثل کوهستان یا کویر است. حیوانات باربر وزن بسیار زیادی را می‌توانند با خود حمل کنند، یک اسب بارکش تا 20 درصد وزن خودش را براحتی می‌تواند حمل کند و یک شتر تا 450 کیلوگرم بار را براحتی حمل می‌کند، البته باید غذا و آب مورد نیاز حیوان را در بارهای خود در نظر بگیرید.

اندازه و نوع ماشین، مشخص کننده حجم و وزنی است که شما می‌توانید با خود همراه ببرید؛ البته می‌توان به فضای داخل و صندوق ماشین بسنده نکرد و از پلی باکس‌ها (جعبه‌‌‌‌های ضدآب با روکش پلاستیکی بسیار سخت که عمدتا در خارج ماشین نصب می‌شوند) استفاده کرد. مساله اصلی در این نوع حمل و نقل، نسبت وزن به مصرف سوخت ماشین است. هرچه ماشین سنگین تر شود، سوخت بیشتری مصرف می‌کند.

پس از تصمیم‌گیری و انتخاب تجهیزاتی‌ که می‌ خواهید با خود همراه ببرید، باید تجهیزات خود را به 3 قسمت تقسیم کنید. معیار تقسیم‌بندی آنها نیز، درجه اهمیت‌شان در وضعیت‌های خاص است. ممکن است در مواقع اضطراری و خطر، شما وقت برداشتن همه وسایلتان را نداشته باشید، اولویت‌بندی به شما کمک می‌کند که آن دسته از تجهیزاتی را که بسیار لازم و ضروری است با سرعت جدا کرده و بردارید.

تجهیزات دسته اول: اینها تجهیزات حیاتی شما هستند. به این معنی که به شما کمک می‌کنند راه خود را پیدا کرده و جانتان را نجات دهید.

تجهیزات دسته اول ترکیبی از لباس‌های مناسب طبیعت‌گردی، تجهیزات پیدا کردن مسیر و جهت‌یابی، چاقوی مناسب و ابزار روشن کردن آتش است. این نوع تجهیزات همواره باید همراه ما باشد؛ آنها خارج از کوله قرار می‌گیرند. اگر یکی از این ابزار را داخل کوله بگذارید دیگر جزو تجهیزات دسته اول شما محسوب نخواهند شد.

عینک آفتابی: از چشمان شما در برابر اشعه‌های خورشید محافظت می‌کند. بهتر است یک بند گردنی به آن اضافه کنید

کلاه: از صورت و گردن شما در برابر تابش مستقیم آفتاب محافظت می‌کند

قطب‌نما: سوت، چراغ‌قوه و فندک، لوازم و ابزار ضروری را با آویزی دور گردن خود بیندازید تا در مواقع ضروری سریعا به آن دسترسی پیدا کنید

چراغ‌قوه جزو تجهیزات دسته اول محسوب می‌شود. وجود آن در هر سفری ضروری است حتی سفرهایی که شما قصد حرکت در تاریکی را ندارید، زیرا وضعیت ممکن است در کسری از ثانیه تغییر کند. در چراغ‌قوه‌های جدید از لامپ‌های ال‌ای‌دی استفاده می‌کنند، زیرا این لامپ‌ها بسیار کوچک، سبک، پرنور و بسیار بهینه انرژی مصرف می‌کنند. بهتر است هدلایت (چراغ پیشانی) و باتری اضافه به همراه داشته باشید.

حامد پیمان‌‌خواه