هرگز تروریسم خوب وجود ندارد

در زیر معنی صادقانه‌ای از تروریسم آمده است:

«تروریسم، استفاده‌ای حساب شده است از خشونت یا تهدید خشونت برای ارعاب با هدف اعمال زور بر حکومت‌ها یا جوامع در پی اهدافی که عموما سیاسی، مذهبی یا ایدئولوژیکی هستند.» ریشه‌های استفاده از تروریسم به تاریخ قدیم برمی‌گردد. علاقه‌مندان به مطالعه خلاصه‌ای کامل و جامع از تاریخچه تروریسم می‌توانند به پایگاه اطلاع‌رسانی زیر مراجعه کنند.

http://www.terrorism-research.com/history/

بنابراین حقیقت این است که تروریست‌ها به تروریسم دست می‌آویزند، چون پشتیبانی اندکی دارند یا اصلا پشتیبانی ندارند. این دقیقا حال و روز کمونیست‌های تروریست ایرانی یعنی مجاهدین خلق است. هر محقق راستگویی می‌داند که فرقه رجوی در ایران و هر جای دیگر دنیا پشتیبانی بسیار اندکی دارد. برای نمونه در کتاب «مجاهدین ایران» پروفسور ارواند ابراهامیان نتیجه می‌گیرد:

«مجاهدین دیدگاه خود از انقلاب جدید پیش رو را مشخص کرده بود: بنا بر این دیدگاه، جمهوری اسلامی ‌به دلیل عدم مشروعیت و مقبولیت به سرعت منهدم می‌شود، سپس مردم ایران با شعار «ایران رجوی است، رجوی ایران است» به خیابان‌ها خواهند ریخت و به نحو معجزه‌آسایی مجاهدین قادر خواهند بود جمهوری اسلامی ‌دموکراتیک را تاسیس کنند. تا 1988 تعداد بسیار کمی‌ از معتقدان حقیقی حلقه‌های داخلی چنین مفهوم باورناپذیری را درباره آینده پذیرفتند. چنانچه «انقلاب جدید» شکل را به خود گرفت، مجاهدین به طور فزاینده‌ای تبدیل به جهانی معطوف به خود شد.»

هر فردی که با پل‌پت کامبوج یا سرگذشت تروریسم کمونیستی آشنا نیست باید فیلم «میدان‌های کشتار» را ببیند و کتاب «کتاب سیاه کمونیسم» را بخواند. بسیاری از آمریکایی‌ها نمی‌فهمند که بسیاری در رسانه‌های آمریکا و حکومت آمریکا به اوجگیری پل‌پت و قدرت‌گیری وی در کامبوج کمک کردند. مردم کامبوج باید از حکومت کمونیست ویتنام برای مخالفت ویتنام با پل‌پت کمونیست در کامبوج قدردانی کنند.

مجاهدین خلق ایران سابقه‌‌ای طولانی از حرکاتی تروریستی دارد. آنها که فعالیت خود را در ایران آغاز کردند، نخستین حرکات تروریستی‌شان علیه حاکمان سیاسی ایران، کارمندان حکومتی، عموم مردم ایران، افسران نظامی‌ آمریکا و کارمندان شرکت بین‌المللی راکول بود.

در 1981 سران دولت ایران توانستند مسعود رجوی و مجاهدین را از کشور بیرون برانند. متاسفانه فرانسه آنها را پذیرفت و از مجاهدین حمایت کرد. بعدها، یکی از حکومت‌های فرانسه موقتا مجاهدین را از فرانسه اخراج کرد.

صدام حسین از ورود مجاهدین به عراق استقبال کرد. برای مجاهدین پادگان‌های نظامی‌ و تجهیزات نظامی‌ به ارزش میلیاردها دلار فراهم کرد و از آنجا که هیچ هدیه‌ای بدون چشمداشت نیست، مجاهدین ایران تبدیل شدند به عاملان تروریست رژیم سرکوبگر صدام حسین. مجاهدین وحشیگری‌های بزرگی علیه کردها و شیعیان عراق مرتکب شدند. به عنوان مثال رجوی در عراق به مجاهدین دستور داد که گلوله‌هایشان را برای عراقی‌ها هدر ندهند. در عوض هم، مجاهدین شمار بسیاری از عراقی‌ها را با زیر تانک گرفتن آنها به قتل رساندند.

اگر ارتش آمریکا روزی عراق را ترک کند، مردم عراق مقالات و کتاب‌های بسیار و فیلم‌های زیادی درباره فعالیت‌های تروریستی مجاهدین در عراق تولید خواهند کرد. مجاهدین خلق در بسیاری از شهرهای دنیا از جمله نیویورک نیز مرتکب اعمال تروریستی شده‌اند.

بسیاری از نومحافظه‌کاران در آمریکا دروغی را منتشر کرده‌اند که مجاهدین در 1979 برای مبارزه با سران اسلامی ‌پدید آمدند.

حقیقت این است که پایه‌گذاران مجاهدین این سازمان را در دهه 60 میلادی برای براندازی رژیم شاه ایران بنا نهادند. مسعود رجوی از پایه‌گذاران این سازمان نبود. مسعود رجوی رهبر سازمان مجاهدین خلق شد تنها به دلیل این که شاه ایران پایه‌گذاران مجاهدین را اعدام یا زندانی کرد. اما در برابر فشار بین‌المللی سرتعظیم فرود آورد و زندگی مسعود رجوی را به او بخشید. پس از آن که در 1953 سرویس‌های جاسوسی آمریکایی و انگلیسی به سرنگونی مصدق کمک کردند و شاه ایران را به قدرت برگرداندند بسیاری از ایرانی‌ها نتیجه‌گیری کردند که روش‌های سنتی حزب توده به دلایل بسیاری شکست خورد، مثلا به دلیل حمایتش از استالین و مخالفتش با مذهب. پایه‌گذاران مجاهدین خلق آگاه بودند که مدل اتحاد جماهیر شوروی مرتد از کمونیسم در ایران موفق نخواهد شد، چرا که بسیاری از ایرانی‌ها مسلمانانی مذهبی هستند.

پایه‌گذاران مجاهدین خلق از موفقیت کمونیست‌ها و روش‌های متفاوتی که در سراسر دنیا استفاده می‌کردند مانند استفاده از آزادی دینداری برای فریب افکار عمومی‌ در کشورهای مسیحی آگاه بودند. در آغاز انقلاب اسلامی‌ در ایران در 1979، مجاهدین با دیگر گروه‌هایی که به دنبال سرنگونی شاه بودند همکاری نزدیکی کردند. مجاهدین خلق تلاش کردند در میان ایرانی‌ها این مفهوم را اشاعه دهند که سازمان مجاهدین خلق، ضد غرب‌ترین و ضد امپریالیست‌ترین و ضدسرمایه‌دارترین گروه ایران است. برای نمونه هنگامی‌که برخی ایرانی‌ها می‌خواستند گروگان‌های آمریکایی را در سفارت آمریکا نگه دارند، سازمان مجاهدین خلق خواستار اعدام گروگان‌های آمریکایی شدند.

در 1981 هواداران دولت ایران توانستند مسعود رجوی و مجاهدین را از ایران بیرون برانند. اگر مسعود رجوی (پل‌پت ایران) هواداران دولت ایران را شکست داده بود فرقه رجوی میلیون‌ها ایرانی را می‌کشتند و احتمالا هنوز اتحاد جماهیر شوروی وجود داشت.

مجاهدین به ایران حمله کردند و در طول جنگ ایران و عراق، ایرانی‌ها را به قتل رساندند. سازمان مجاهدین خلق ایران خواست کردها و شیعیان عراق را در عوض پادگان و تجهیزات نظامی ‌ترور کند.

سال 1988، در پایان جنگ ایران و عراق، مسعود و مریم رجوی در حالی که تروریست‌های مجاهدین به ایران حمله کرده بودند از مامن خود در عراق دست تکان می‌دادند. رجوی به فرقه‌گراها گفته بود آنها می‌توانند تا تهران پیاده بروند بدون آن که یک گلوله شلیک کنند. رجوی پیشگویی کرد میلیون‌ها ایرانی آنها را تا تهران همراهی می‌کنند. در عوض نیروهای نظامی‌ ایران بسرعت مجاهدین را در هم کوبیدند. برای جزئیات بیشتر درباره تاریخچه مجاهدین هر کسی باید کتابی را که یکی از اعضای سابق مجاهدین درباره آنچه واقعا درون فرقه رجوی اتفاق افتاد، بخواند. کتاب ارتش خصوصی صدام از آن سینگلتون. پس از شکست سخت مجاهدین در 1988، سران مجاهدین روی ترور اعضای خود متمرکز شدند. رجوی به اعضای فرقه گفت آنها شکست خوردند، زیرا آنها او را به اندازه کافی دوست نداشتند. رجوی تمرین‌های فرقه‌ای عجیب و غریبی را بنیان نهاد که از سوی آن سینگلتون و مسعود بنی‌صدر چنین توصیف شده‌اند:

الف) طلاق‌های اجباری و دائمی‌ تخریب همه روابط خانوادگی

ب) تعیین همسران برای رهبران رده بالا به عنوان پاداش

برای نمونه مسعود رجوی همسر یکی از اعضای مجاهدین را گرفت و به این طریق مریم رجوی زن سوم مسعود رجوی شد.

ج) روابط، فعالیت‌ها و افکار جنسی برای اعضای رده پایین فرقه ممنوع است.

د) توطئه‌های خودسوزی جهت نمایاندن عشق به مسعود و مریم رجوی

ژوئن 2003، برخی از اعضای مجاهدین در فرانسه و دیگر نقاط دنیا برای اعتراض به دستگیری مریم رجوی در فرانسه دست به خودسوزی زدند.

در آمریکا، علی‌رغم قرار گرفتن نام این سازمان در فهرست سازمان‌های تروریست خارجی، مجاهدین خلق موفق به دستیابی به بیانیه‌های امضا شده و حمایت شده توسط شمار زیادی از اعضای کنگره (دموکرات یا جمهوریخواه) شدند. برخی هواداران ایرانی ـ آمریکایی مجاهدین همکاری‌های مالی داشته‌اند یا سفرهای رایگانی برای بسیاری از اعضای آمریکایی کنگره ترتیب داده‌اند.

12 سپتامبر 2002، کاخ‌سفید سند پیش‌نویسی از اشارات رئیس‌جمهور، جورج دبلیو بوش برای سازمان ملل متحد با عنوان (یک دهه فریب و ستیزه‌جویی) به عنوان بزرگ‌ترین بهانه برای جنگ عراق منتشر کرده است. کاخ‌سفید حمایت صدام حسین از تروریسم بین‌المللی را در فهرست خود قرار داد:

«عراق به گروه‌های تروریستی از جمله سازمان مجاهدین خلق پناه می‌دهد. این گروه از خشونت تروریستی علیه ایران استفاده کرده است و در دهه 70 مسوول کشتار چند تن از پرسنل نظامی ‌و شهروندان آمریکایی بوده است.»

سال 2003، اندکی پس از آغاز جنگ عراق، آمریکا و نیروهای متحدین به تروریست‌های مجاهدین در کمپ‌ اشرف عراق حمله کردند. به جای قرار دادن تروریست‌های مجاهدین خلق در محاکمه (چنانچه پس از جنگ جهانی دوم با آلمانی‌ها رفتار کردند) به دلیل خشونت‌هایشان، نومحافظه‌کاران آمریکایی به ارتش آمریکا دستور دادند از دشمنان تروریست آمریکا در کمپ اشرف محافظت کنند. ادعاهای زیادی وجود دارد مبنی بر این که سرویس‌های اطلاعاتی و نظامی ‌آمریکایی تاکنون از برخی تروریست‌های سازمان مجاهدین خلق برای جمع‌آوری اطلاعات یا به راه‌انداختن حرکات تروریستی در ایران استفاده کرده است.

حکومت آمریکا به منزل علیرضا جعفرزاده حمله و جعبه‌های اسناد را خارج کرد. حکومت آمریکا دفتر سازمان پیشروی مجاهدین خلق و شورای ملی مقاومت ایران در ساختمان نشنال پرس در واشنگتن دی‌سی را بست. با وجود این، حکومت آمریکا، علیرضا جعفرزاده و دیگر کارمندان شورای ملی مقاومت را دیپورت یا محاکمه نکرد. در عوض علیرضا جعفرزاده تبدیل شد به تحلیلگر امور خارجی شبکه فاکس نیوز. علیرضا جعفرزاده برنامه تلویزیونی جدیدی را در شبکه فاکس‌نیوز برای فریب ساده‌لوحان آمریکایی معرفی کرده است تا به سمت جنگ با ایران بروند مثل برنامه «ایران: بمب ساعتی».

رهبران سیاسی آمریکا ادعا می‌کنند آمریکا دارای آزادی مطبوعات، آزادی بیان و آزادی نظری است. بیشتر آمریکایی‌ها درباره مجاهدین خلق چیزی نمی‌دانند، چون رسانه‌های بزرگ آمریکایی افرادی که آنها را می‌شناسند و حقیقت را درباره آنها می‌دانند به عنوان مهمان دعوت نمی‌کنند. توانایی علیرضا جعفرزاده برای ارتباط با تولید برنامه‌های تلویزیونی تبلیغات جنگ در آمریکا شاهدی بر ناآگاهی افکار عمومی ‌آمریکایی‌هاست.

جمهوری اسلامی‌ ایران از اعضای مجاهدین که مرتکب اعمال خشونت‌آمیز نشده‌اند دعوت کرد به ایران بازگردند. بسیاری از اعضای مجاهدین تاکنون از کمپ اشرف به ایران بازگشته‌اند. سازمان مجاهدین خلق برخی اعضای مجاهدین را که می‌خواسته‌اند از کمپ فرار کنند شکنجه کرده یا به قتل رسانده است.

تقریبا 200 نفر از اعضایی که از کمپ اشرف فرار کرده‌اند نمی‌خواهند به ایران بازگردند. ارتش آمریکا آنها را در کمپ آزادی عراق حفاظت می‌کند. با وجود این برای این اعضای مجاهدین بسیار دشوار است که عراق را ترک کنند، چرا که بیشتر کشورها علاقه‌ای به پذیرفتن آنها به عنوان مهاجران جدید (کسانی که سابقه آنها به فعالیت در یک گروه تروریستی برمی‌گردد) ندارند. احتمال دارد شمار بسیاری از اعضای مجاهدین که در کمپ اشرف مانده‌اند نیز به دنبال راهی برای فرار از عراق و از سازمان مجاهدین خلق باشند.

بسیاری از نومحافظه‌کاران (نوتروتسکیت‌ها) می‌خواهند از قدرت نظامی‌آمریکا برای تحمیل رژیم تمامیت‌خواه مجاهدین کمونیست و تروریست استفاده کنند. هر انسان پاک نهادی در هر کجای دنیا باید نومحافظه‌کاران آمریکایی و ساده‌لوحانی را که از آنها حمایت می‌کنند، محکوم کند.

در هر کشوری، جناح‌های مخالف و جنگ‌طلب وجود دارد. درحال حاضر، حکومت آمریکایی مورد تقاضایی در دست تحقیق دارد. درخصوص 7 نفر از هواداران مجاهدین که مبالغ هنگفتی با فریب‌دادن مردم در فرودگاه لس‌آنجلس به دست آوردند و برای استفاده در فعالیت‌های تروریستی مجاهدین به حساب‌های آنها فرستادند.

در همین حال، حکومت آمریکا به علیرضا جعفرزاده و بسیاری از دیگر هواداران مجاهدین اجازه می‌دهد به کار خود برای حمایت از اهداف مجاهدین ادامه دهند.

برخی نامزدهای ریاست جمهوری آمریکا از حامیان قدرتمند مجاهدین هستند، برای نمونه تام تانکردو (جمهوریخواه از کلرادو که پیشنهادش برای حمله آمریکا به مکه و مدینه زیاد مشهور نیست و هوچی است که از خدمت نظام در جنگ ویتنام به بهانه مشکل ذهنی سرباز زد) نایب رئیس فراکسیون ایران در خانه نمایندگان همراه با نماینده کنگره باب فیلنر (دموکرات از کالیفرنیا، پسر یک نامزد حزب کمونیست). مجاهدین اوایل امسال مخارج سفر فیلنر به پاریس را برای شرکت و سخنرانی در گردهمایی مجاهدین در پاریس پرداختند. فیلنر حامی‌گروه کمونیست تروریست کردی PKK نیز است.

در گذشته برخی رهبران ایران بدرستی از رهبران سیاسی آمریکا انتقاد کرده‌ که تمایزی میان تروریست خوب و تروریست بد به وجود آورده‌اند. هرگز تروریست خوب نمی‌تواند وجود داشته باشد.

اگر آمریکایی‌ها واقعا می‌خواهند در این جنگ با تروریسم پیروز شوند باید:

1‌‌ـ‌ همه دموکرات‌ها و جمهوریخواهانی را که از مجاهدین خلق، PKK و دیگر گروه‌های تروریستی حمایت می‌کنند اخراج کنند. 2‌‌ـ‌ همه اعضای تروریست مجاهدین خلق را در آمریکا دیپورت یا محاکمه کنند.

مانند آنها که در شبکه فاکس‌نیوز استخدام هستند. 3‌‌ـ‌ دیگر نیرویی اشغالگر در عراق نباشد. هنگامی‌که نظامیان آمریکا عراق را ترک کنند، کردها، شیعیان و حکومت عراق می‌دانند که چگونه با تروریست‌های مجاهدین خلق در کمپ اشرف عراق رفتار کنند.

اگر متحدین در جنگ جهانی دوم قادر بودند دادگاه‌های آلمانی‌ها را برگزار کنند، پس چرا همین متحدین حکومت عراق را از محاکمه مجاهدین به اتهام جنایات جنگی‌شان باز می‌دارند؟

اگر هر فرد دیگری می‌خواهد پایان تروریسم را ببیند، باید با حمایت از تروریسم در هر کجای جهان مخالفت کند. در 11 سپتامبر 2001، تروریست‌ها به نومحافظه‌کاران آمریکا فرصت دادند که جنگ‌های بی‌پایان خود را آغاز کنند و قوانینی که آزادی آمریکایی‌ها را از آنها می‌گرفت، تصویب کنند.

بدترین دشمنان آمریکایی نومحافظه‌کارانی هستند که از مجاهدین و جنگ‌های بی‌پایان حمایت می‌کنند. با این وجود، اگر تروریست‌های خارجی به حملات خود به آمریکا ادامه دهند، آمریکایی‌های پاک نهاد و وطن‌پرست قادر نخواهند بود نومحافظه‌کاران شیطان‌صفت را شکست دهند.