رمزگشایی امواج مغزی؛ یک قدم تا واقعیت

امواج مغزی را می‌توان بسادگی به وسیله‌ای ای جی (برق‌نگار مغزی) اندازه‌گیری کرد. امواج مغزی در واقع الگوی فعالیت الکتریکی ایجاد شده در مغز هنگام انجام فعالیت‌های سخت و پیچیده هستند. اگرچه اطلاع دقیق از این که چه اطلاعاتی در بین آنها رمزگشایی شده و چگونه این رمزگشایی اتفاق می‌افتد، یک معماست.

پروفسور فیلیپه شاینز، رئیس انستیتو که رهبری این مطالعات برجسته را به عهده دارد، می‌گوید: این کار اندکی شبیه بررسی یک کانال تلویزیونی به هم ریخته است. پیش از این ما می‌توانستیم سیگنال را کشف کنیم ولی قادر به دیدن محتوای آن نبودیم اما حالا از عهده این کار برآمدیم، این که چگونه مغز اطلاعات بصری را رمزنگاری می‌کند تا ما قادر به تشخیص مناظر و صورت‌های مختلف باشیم، مدت‌ها به عنوان یک راز باقیمانده بود.

با استفاده از ای ای جی می‌توانستیم برخی اعمال مخصوص که در حال انجام شدن در نواحی خاصی از مغز بودند را کشف کنیم اما این که چه اطلاعاتی روی این امواج مغزی در حال حمل بود را نمی‌دانستیم. آنچه انجام داده‌ایم یافتن راهی برای رمزگشایی امواج مغزی جهت تشخیص پیام داخل آن است.

برای رمزگشایی بعضی از این امواج مغزی دانشمندان در گلاسکو به 6 داوطلب تصاویر متفاوتی از صورت افراد که بیان‌کننده احساساتی همچون ترس، شادی و هیجان بودند، نشان دادند.

در بخش دیگری از آزمایش قسمتی از عکس به‌صورت تصادفی پوشانده می‌شد. به عنوان مثال فقط چشم‌ها یا دهان قابل رویت بود. سپس از داوطلبان می‌خواستند احساس یا حالت صاحب عکس را حدس بزنند. امواج مغزی، محدوده گسترده‌ای به لحاظ دامنه، فاز و فرکانس دارند. در این آزمایش محققان دریافتند که امواج بتا با پریود 12 هرتز اطلاعات مربوط به چشم را حمل می‌کند در حالی که امواج تتا با سیکل 4 هرتز اطلاعات مربوط به دهان را رمزنگاری و حمل می‌کنند.

همچنین مشخص شد که اطلاعات ابتدا براساس فاز رمزنگاری می‌شوند تا براساس دامنه یا شدت. محققان به دنبال این هستند تا بدانند چگونه شبکه‌های نوسانی مغز را می‌توان مدل‌سازی کرد و این شبکه‌ها برای تقویت یا خنثی‌سازی دریافت‌های بصری با هم در تعامل‌اند. این کار، محققان را قادر خواهد ساخت تا فهم بیشتری از پردازش‌های مغز به دست آورند و بدانند هر قسمت چه کاری می‌کند و در چه زمانی انجام می‌شود.