من فردایم را حالا می‌خواهم

اما این نکته‌سنجی‌ها در دوران معاصر و از دهه 40 به این طرف جای خودش را به نوعی طنز ژورنالیستی داد که شاخه و قالبی مستقل هم با نام «کاریکلماتور» از درون آن جوانه زد و بسیاری از روشنفکران و نویسندگان به سمت آن گرایش پیدا کردند، اما نکته‌ای که در ژانر کاریکلماتور و آثار مشابه آن به چشم می‌خورد یکی بیش از اندازه فانتزی بودن است و دیگری فقدان توجه پدیدآورندگان به اخلاق و ریشه‌های سنتی فرهنگی و آیینی مردم ایران که به نوعی می‌توان از آن به عنوان وجه تمایزشان با ادبیات کلاسیک ایران یاد کرد.

به بیان دیگر آنچه که باعث اقبال عمومی مردم نسبت به نکته‌سنجی‌های قدما شده است تنها مربوط به ظرافت‌های شیرین کلامی مهارت بالای آنها در استفاده از زبان فارسی نیست بلکه مهم‌ترین دلیل امر به معروف و نهی از منکر است و یادآوری و تذکر نکاتی که ریشه در فطرت انسان‌ها دارد.

اما این نوشته و مقدمه بهانه‌ای بود برای معرفی یک کتاب که توسط نشر «کتاب نیستان» منتشر شده است؛ کتابی با نام «من فردایم را حالا می‌خواهم» نوشته زهرا شاه حاتمی که با تصویرگری علیرضا گلدوزیان به شکلی آراسته و گرافیکی متفاوت، روانه بازار کتاب شده است.

آن طور که شناسنامه این کتاب گواهی می‌کند کتاب شاه حاتمی در برگیرنده «نکته‌گویی‌ها و گزیده‌گویی‌ها»ی نویسنده است؛ نکته‌هایی که ریشه در فرهنگ ایرانی و اسلامی ما دارد و در اکثر آنها توحید، خداباوری و ترویج اخلاقیات نقشی پر رنگ دارد: «شیطان راهش را جدا کرده بود. می‌خواست یک آسمان دیگر بسازد و خودش خدایی کند. اما او نمی‌توانست خلق کند»

یا: « اگر دوست داشتن بلد نیستی، دوست دارانت را نگه دار» همان‌طور که نام کتاب هم نشان می‌دهد نویسنده به دنبال آن است که فردا را امروز به دست بیاورد یا بهتر است بگوییم با رفتار صحیح امروز، آینده‌اش را بسازد همان‌طور که شاه حاتمی در جای دیگری از کتاب می‌نویسد: «رویاهایی که امروز بر آنها تکیه می‌زنی، واقعیت‌های فردای تو هستند، اگر همتی بلند داشته باشی.»

این کتاب کم‌حجم با نیایش‌گونه‌ها و نکته‌سنجی‌هایی که دارد می‌تواند فرصتی باشد تا در خلوت تلنگری به ما بزند تا بلکه در برخی رفتارها و نگاه‌مان به جهان اطراف تجدیدنظر کنیم و شاید جوهره این کتاب را بتوان در این بیت از سعدی شیراز هم جستجو کرد که می‌گوید:

توکز محنت دیگران بی‌غمی / نشاید که نامت نهند آدمی