جام حذفی قبای سرخ پوشید

پرسپولیس در شرایطی با علی دایی فاتح جام حذفی باشگاه‌های کشور شد که از ساعت‌ها پیش از آغاز بازی برگشت خود با ملوان، انزلی‌چی‌ها ورزشگاه تختی را لبریز از تماشاگر کرده بودند. تماشاگرانی که به دنبال تک گل دقیقه 19 مهرداد اولادی امیدوارتر از قبل شدند، اما این گل کفاف جشن قهرمانی را برای ملوانان نداد و در نهایت این پرسپولیس بود که با ارائه یک بازی تدافعی و اداره بازی، دروازه خود را تا پایان این مصاف سخت و نفسگیر بسته نگاه داشت تا دست تماشاگران پرشوری که برای تیم شهرشان سنگ تمام گذاشته بودند از جام قهرمانی کوتاه بماند.

هواداران ملوان با لباس‌های متحد الشکل ورزشگاه تختی را لبریز از تماشاگر کرده بودند تا شاید تیمشان بتواند شکست 4 بر 2 دیدار رفت را جبران کند. این رویا هیچ گاه محقق نشد چرا که ملوان تنها یک‌بار موفق به فرو ریختن دروازه علیرضا حقیقی شد و ناکامی در مجموع دو دیدار رفت و برگشت به حدی کام تماشاگران را تلخ کرد که در پایان بازی، به صندلی‌های ورزشگاه رحم نکردند تا جو برای دقایقی متشنج شود.

ملوان در اکثر دقایق این بازی، حاکم مطلق توپ و میدان بود و با بازیسازی پژمان نوری، فرارهای محمد حیدری و مهرداد اولادی، بارها خط دفاع سرخپوشان را آزار داد، اما دفاع منسجم و چند لایه پرسپولیس نقشه‌های فرهاد پورغلامی را نقش بر آب کرد تا شاگردان علی دایی که از همان ابتدا بازی تاخیری را در دستور کار خود داشتند در نهایت به خواسته خود رسیده و برای دومین بار پیاپی فاتح جام حذفی شوند. سرمربی پرسپولیس که از ابتدای فصل نیز قول کسب یک جام را برای قرمز‌ها داده بود، با این قهرمانی به قول خود وفا کرد تا پرسپولیس با قهرمانی در این جام آسیایی شده و دل هوادارانش را شاد کند. به نوعی برنده بزرگ این بازی دایی بود که با قهرمانی در جام حذفی، خود را به نسبت حبیب کاشانی در موقعیت برتری قرار داد، چرا که در پایان این بازی و پس از مراسم قهرمانی سرپرست باشگاه اعلام کرد که از پرسپولیس جدا می‌شود. نکته ویژه مراسم قهرمانی، حضور کریم باقری در جایگاه ویژه توزیع مدال‌های قهرمانی و اهدای جام بود تا کاپیتان اول و محبوب سرخ‌ها که طی چند روز گذشته در کنار علی دایی قرار گرفته بود، به این طریق و بالا بردن جام قهرمانی، مزد همراهی‌های خود را گرفته باشد. علی دایی هم در ابتدا نمی‌خواست روی سکو برود که با اصرار بازیکنان، از این تصمیم خود صرف نظر کرد.