تا خوشبختی راهی نیست

در پایان این متن، برنامه «تا خوشبختی راهی نیست »به عنوان منبع مطلب ذکر شده بود. از همان زمان کنجکاو شدم که این برنامه را از شبکه 4 دنبال کنم.

تفاوت این برنامه 15 دقیقه‌ای با سایر کارهای روان‌شناسانه تلویزیون این است که کارگردانش از ساختار مستند نمایشی بهره گرفته است. در این گونه، برنامه ساز سعی می‌کند هم به اقتضائات یک کار مستند وفادار بماند و هم فرمی داستانی به برنامه‌اش بدهد.

در برنامه تا خوشبختی... به تهیه‌کنندگی حمید رضا اردلان هر بار یک بیمار به روان‌شناس ثابت برنامه مراجعه می‌کند و مشکلش را شرح می‌دهد. دکتر ابراهیم وثوق روان‌شناس ،در گفت‌وگو با بیمار به ریشه‌های مشکلش پی می‌برد و او راهنمایی می‌کند.

ترس، نظارت والدین، وسواس، طلاق و... از جمله موضوعاتی هستند که تاکنون در این برنامه مورد بررسی قرار گرفته‌اند. روان‌شناس برنامه بیشتر به سراغ موضوعاتی می‌رود که فراگیری داشته باشند. تسلط همزمان دکتر وثوق بر دو حوزه روان‌شناسی و اجرا باعث شده است برنامه فضای جذابی داشته باشد. دکتر وثوق کلمات و اصطلاحات را خیلی دقیق و بجا به کار می‌برد. چند روز پیش هنگامی که جوانی داشت می‌گفت من نمی‌توانم این کار را انجام دهم آقای روانشناس به او تذکر داد: «نگو نمی‌تونم. بگو سعی خودم رو می‌کنم. همیشه نه بگو نمی‌تونم. نه بگو حتما می‌تونم، چون ممکنه نتونی و توی ذوقت بخوره. پس بگو سعی می‌کنم.»

او در یک برنامه دیگر گفت: بچه حرف گوش‌کن خوب نیست. بچه باید حق گوش‌‌کن باشه.

منظور وثوق این بود که یک بچه باید در بیان حقیقت جسارت داشته باشد. اما این جسارت نباید توام با بی‌ادبی باشد.

اگر دوست دارید این مباحث روان‌شناسی را دنبال کنید هر شب ساعت 40/22 به سراغ شبکه 4 سیما بروید. شاید شما هم به یکی از مشکلات مراجعان دچار باشید.

احسان رحیم‌زاده / گروه رادیو و تلویزیون