قهرمانی را باور نمی‌کردم

نصر آزادانی در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگی‌اش می‌گوید: قهرمان جهان شدن مهم‌ترین اتفاق زندگی یک نفر می‌تواند باشد و من هم از این قاعده مستثنی نیستم. در 2مسابقه بزرگ برای کشورم توانستم مدال طلا بیاورم و در بازی‌های آسیایی نیز اولین مدال طلای ایران را کسب کردم. همیشه از دورانی که تکواندو را آغاز کردم، به دنبال این بودم که روزی قهرمان جهان شوم و همیشه در رویای خودم این را می دیدم. در سال 2009 که برای اولین بار قهرمان جهان شدم، باور نمی‌کردم که این اتفاق افتاده است و تا مدتی گیج بودم. این اتفاق در زندگی من تاثیر زیادی گذاشت و باعث شد نظرم در مورد ورزش و به طور کل زندگی عوض شود. در طول مدتی که ورزش کردم، به واقعیت زیادی در مورد زندگی پی بردم و این که چقدر می‌تواند ورزش در زندگی یک انسان تاثیرگذار باشد. تکواندو به من همه چیز داد و خودم را مدیون آن می‌دانم. نصرآزادانی معتقد است که مصدومیت‌های دوران ورزشی، سخت‌ترین لحظات زندگی یک فرد ورزشکار است. او در این باره می‌گوید: به عنوان یک ورزشکار همیشه از مصدومیت می‌ترسیدم، اما بالاخره من هم از مصدومیت در امان نبودم.