زیبایی در خانقاه پرسه می‌زند

روستای قشنگی است آنقدر قشنگ که کوه‌ها با بازوهایی پوشیده از جنگل‌های انبوه بلوط، محکم در آغوشش گرفته‌اند و رودخانه‌ای بی‌خیال پای کوهش پیچ و تاب می‌خورد.

اینها که گفتم می‌تواند وصف هر روستای هدف گردشگری باشد، اما اگر بگویم این روستا معماری پلکانی دارد و مردمش به زبان کردی و با لهجه هورامی سخن می‌گویند، شاید یاد روستای خانقاه بیفتید؛ روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان پاوه در استان کرمانشاه.

روستای خانقاه از آن دست روستاهایی است که گردشگران هر سال کرور کرور می‌آیند به تماشایش اما گردشگرانش بر حسب هدفشان از بازدید روستا، زمین تا آسمان با هم فرق می‌کنند.

بعضی‌ها به خانقاه می‌آیند به این دلیل که عاشق طبیعتند. آنها به محض رسیدن به خانقاه به باغ‌های پرمیوه اش سر می‌زنند، کنار رودخانه‌های ناو یا خانقاه وقت می‌گذرانند و در حواشی جنگل‌های بلوطش راهپیمایی می‌کنند. اما کسانی هم وجود دارند که به هوای کوهنوردی می‌آیند. آنها کوه‌های آتشگاه یا دالانی را برای صعود انتخاب می‌کنند. کسانی هم به موسیقی علاقه‌مندند. آنها سماع دراویش و مراسم دف‌نوازی را به تماشا می‌نشینند. بعضی‌ها هم از دیدن شاهکارهای معماری لذت می‌برند و وقتشان را صرف شناخت بهتر معماری پلکانی روستا می‌کنند، بعضی‌ها هم...

روستای خانقاه برای هر گردشگری، با هر سلیقه‌ای مناسب است، به شرط این که حاضر باشید تا پاوه بروید و بعد هم جاده 2 کیلومتری آسفالته‌ای را که از این شهر تا خانقاه کشیده است طی کنید.