رئال؛ قربانی رویاها

تنها چند هفته پیش ، رئال و طرفدارانش در رویای فصلی بی مانند بودند؛ در رویای فتح سه جام. آنها در اسپانیا با فاصله نسبتا زیاد نسبت به والنسیا بخت اصلی قهرمانی شمرده می شدند.

کد خبر: ۴۰۳۶۳

در لیگ قهرمانان هم آنها امید اول قهرمانی محسوب می شدند و به نظر می رسید دهمین قهرمانی این مسابقات در انتظار آنهاست.
در جام اسپانیا (جام حذفی) هم تنها زاراگوزا مانده بود. اما فینال کوپادل ری در مقابل زاراگوزا نقطه آغاز سقوط رئال بود، پس از شکست در مقابل زاراگوزا، آنها در مقابل موناکو هم شکست خوردند (با کمک فرناندو مورینتس) و از جام قهرمانان حذف شدند، در اسپانیا هم سه مسابقه از چهار دیدار آخر خود را باختند و به چشم دیدند که والنسیا چطور توانست شانه به شانه آنها بالا بیاید.
فصلی که رویاهای بسیاری را بیدار کرده ، ممکن است بی هیچ موفقیتی برای رئال به پایان برسد. مریخی ها، با ستاره هایشان ؛ فیگو، زیدان ، رونالدو، روبرتو کارلوس ، رائول و بکام دست خالی مانده اند.
کارلوس کوئیرز، سرمربی آنها هم حتما در تابستان از مادرید خواهد رفت ، شاید بر سر شغل سابقش ، در کنار آلکس فرگوسن در اولدترافورد.
حتی وضعیت خورخه والدانو، مدیر ورزشی تیم هم مبهم است و ممکن است او سال دیگر در مادرید جایی نداشته باشد. اما در ناکامی های رئال فقط یک نفر مسوول است ، آن یک نفر هم فلورنتینو پرز است ، رئیس باشگاه رئال . پرز مبدع سیستم «زیدان ها و پاون ها» بود؛ سیستمی که در آن ، تیم از ترکیب فوق ستاره ها و جوانان ساخته شده در خود باشگاه شکل می گرفت و هیچ بازیکنی میان این دو دسته در تیم جایی نداشت.
این پرز بود که سال پیش ، در فصل نقل و انتقالات دیوید بکام را به باشگاه آورد و در عوض باعث شد یازده بازیکن باشگاه از این تیم بروند.
هیچ بازیکنی برای پر کردن جای خالی فرناندو هیرو و کلود ما که له له استخدام نشد. این پرز بود که به استخدام ستارگانی اعتقاد داشت که با تبلیغات ، پول هزینه شده برای دستمزد و خرید خود را جبران می کردند.
رئال مادرید فلورنتینو پرز یازده بازیکن اصلی دارد. پرز فکر می کرد با مریخی هایش همیشه پیروز خواهد بود، اما کمبود بازیکن باعث شد مردان اصلی مادرید در جریان بازیهای پرتعداد، خسته و خسته تر شوند.
کلود رانیری سرمربی چلسی در طول فصل تغییراتی در ارنج تیمش به وجود می آورد که همگان را به این نتیجه رساند که او ترکیب اصلی تیمش را نشناخته است ، اما استفاده از شمار زیادی از بازیکنان در مسابقات پرتعداد موجب شد بازیکنان او خسته نشوند و خود او با راه یافتن تیمش به مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان یک «نابغه تاکتیک» ارزیابی شود.
در حالی که رئال مادرید در اوج بود، بسیاری می دانستند این تیم در خط دفاعی خود با مشکل روبه روست . از لحاظ نفر این تیم بزرگان بسیاری داشت : ایکرکاسیاس جزو بهترین دروازه بانان جهان است.
روبرتو کارلوس ، سالگادو و هلگوئرا همگی بازیکنانی بزرگ هستند، اما جای خالی هیرو در قلب دفاع هنوز پر نشده است و از آن مهمتر جای خالی کلود ماکه له له بود.
ماکه له له با هوش و قدرت جنگندگی اش به خوبی فضای مقابل چهار مدافع رئال را پوشش می داد و در بسیاری مواقع مناطق بی حفاظ مانده خط دفاعی را هم پر می کرد.
رئال در عین حال هیچ بازیکنی برای جایگزینی نفرات دفاعیش نداشت و این گونه بود که در لحظات و بازیهای حساس بسادگی آسیب پذیر شد. حتی چند بازیکن در سطح معمولی در خط دفاع و مرکز میانه میدان می توانستند رئال را نجات دهند.
زمانی که رئال پیروزی های پیاپی به دست می آورد، پرز در تمام مواقع در خط اول باشگاه بود، حالا که اوضاع مناسب نیست او باید شجاعت ایستادن در خط اول و پذیرفتن اشتباهاتی که مرتکب شده را داشته باشد.
مدیر رئال مادرید قربانی رویاپردازی های بی پایان خود شده است.