روزی که گل خوردم و تشویق شدم

پس از کنار گذاشته شود احمدرضا عابدزاده توسط علی پروین سرمربی وقت پرسپولیس، کریمی توانست با کنار زدن داوود فنایی دروازه‌بان اول تیم، جای خود را در ترکیب اصلی تثبیت کند. در سال ۸۴، در پی نمایش بسیار خوب فرشید کریمی در تیم پیروزی، او به تیم ملی ب ایران دعوت شد، اما علی‌رغم این که او هر هفته دروازه‌بان تیم پیروزی بود، نام او را به دلیل مصدومیت از فهرست بازیکنان خط زدند. پس از چندی، با ورود آری هان، به عنوان سرمربی به تیم پرسپولیس، محمد محمدی به وی ترجیح داده شد و فرشید کریمی دوباره نیمکت‌نشین شد.

فرشید کریمی در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگی‌اش می‌گوید: در زندگی شخصی و فوتبالی من اتفاقات زیادی افتاده است، اما اتفاقی که باعث شد فکر کنم دوستان بسیار خوبی داشته باشم. در سال آخری که دروازه‌بان پرسپولیس بودم بازی زیادی به من نمی‌رسید، در یک بازی که با ابومسلم داشتیم، من درون دروازه‌بان پرسپولیس بودم و یکی از بدترین گل‌های ممکن را که یک دروازبان می‌توانست بخورد را خوردم. گلی که باور نمی‌کردم. بازی در نیمه اول 3 بر صفر به نفع ابومسلم شد. بچه‌ها در بین دو نیمه در رختکن هم قسم شدند که حتما به خاطر من هم که شده 3 گل را جبران کنیم. نیمه دوم استادیوم آزادی در حد انفجار بود و تماشاگران هم ما را تشویق می‌کردند. ما توانستیم سه گل را بزنیم. بعد از گل سوم تمام بازیکنان به پیش من آمده بودند تا به نوعی از من دلجویی کنند. این زیباترین لحظه زندگی من بود.