از آبادان چیزی باقی نمانده بود

چون در فصلی که بیشتر به عنوان بازیکن ذخیره وارد می‌شد در بازی‌های حساسی برای پرسپولیس گل زد. او در حال حاضر حدود 38 سال دارد و چند سالی می‌شود از فوتبال خداحافظی کرده است. آخرین باشگاهی که این بازیکن در آن حضور داشته، باشگاه صنعت نفت آبادان بود؛ باشگاهی که فوتبال را از آن آغاز کرده بود. سراج در سال 86 از فوتبال خداحافظی کرد.

وی در مورد مهم‌ترین اتفاق زندگی خود می‌گوید: موقعی که جنگ آغاز شد من حدودا 7 ساله بودم و برای من جنگ هیچ معنایی نداشت، به غیر از این‌که من را از بازی‌های کودکانه دور می‌کرد. موقعی که جنگ آغاز شد،به همراه خانواده مجبور شدم به شهر دیگری کوچ کنم و از شهر خودم دور شوم این بدترین خاطره برای من بود و هر وقت یاد آن زمان می‌افتم گریه می‌کنم، چون دلم واقعا می‌سوزد که چه کودکی سختی هم نسلان من داشتند و چه عذابی کشیدند و برای آنها خیلی سخت بود که کودکی آنها با جنگ همراه بوده است.ما در شهری دیگر با مشکلات زیادی مواجه بودیم و غم غربت هم باعث شده بود تا زندگی برای ما سخت‌تر شود. وقتی بعد از پایان جنگ به آبادان برگشتیم، شهری وجود نداشت و به یک ویرانه تبدیل شده بود.هنوز هم این شهر مشکلات زیادی دارد،اما خوشحالم در شهر خودم زندگی می‌کنم و در آن نفس می‌کشم. در طول سال‌هایی که فوتبال بازی می‌کردم مجبور بودم از آبادان دور باشم، اما حالا با خیال راحت می‌توانم در شهرم زندگی کنم و هیچ فردی هم نمی‌تواند این شهر را از من بگیرد.