خشکسالی گران‌قیمت در سینمای چین

تحلیلگران اقتصادی سینما از وی به عنوان تنها فیلمساز قابل سرمایه‌گذاری در چین اسم می‌برند و فیلم‌هایش جزو پرفروش‌ترین محصولات کل تاریخ سینمای کشور بوده‌اند. ژیائوگنگ از چندسال قبل در فکر ساخت «1942» بوده ولی تا به حال نتوانسته بود سرمایه لازم را برای تولید آن فراهم کند. این فیلم برای بازسازی منطقه هنان چین نیازمند 23 میلیون دلار سرمایه تولید است و برادران هائوئی تهیه‌کنندگان سرشناس چین ـ که سرمایه‌گذار اصلی فیلم‌های قبلی ژیائوگنگ بوده‌اند ـ این سرمایه کلان را در اختیار این همکار قدیمی خود می‌گذارند. ژیائوگنگ اظهار امیدواری کرده هزینه تولید فیلم بیشتر از 23 میلیون دلار نشود. او فیلم خود را براساس قصه نوول پرخواننده «یادآوری 1942» می‌سازد. این کتاب پرفروش سال 1993 منتشر شد و مدت کوتاهی پس از چاپ به سرعت تبدیل به یکی از موفق‌ترین آثار ادبی روز شد و به چاپ‌های بعدی رسید. لیو زنیون نویسنده این کتاب است. خط اصلی قصه کتاب زنیون که بدون هیچ تغییری دستمایه ژیائوگنگ برای فیلم جدید سینمایی‌اش می‌شود، درباره فاجعه طبیعی خشکسالی سال 1942 منطقه هنان چین است. این خشکسالی باعث مرگ حدود 3 میلیون نفر در این منطقه شد و مشکلات اقتصادی و اجتماعی زیادی برای منطقه هنان و کل کشور چین خلق کرد. این منطقه به دلیل تجاوز نیروهای ارتش ژاپن در دوران جنگ جهانی دوم هم نامی آشنا برای تاریخ‌شناسان است و در جنوب کشور چین قرار دارد. ژیائوگنگ «1942» را هم مثل ساخته موفق قبلی خود «پس از شوک» می‌سازد و یک قصه خیالی را همراه با چند کاراکتر خیالی تعریف می‌کند که درگیر مسائل مربوط به خشکسالی و قتل‌عام مردم می‌شوند. خط اصلی قصه و حوادث برگرفته از وقایع تاریخی است، اما این وقایع تاریخی از دریچه چشم کاراکترهایی بازگو می‌شود که ساخته و پرداخته ذهن فیلمساز و نویسنده کتاب هستند. قصه فیلم یک خانواده معمولی اهل منطقه هنان را در راس ماجراهای خود قرار می‌دهد که خشکسالی تاثیری عمیق بر زندگی آنها می‌گذارد و باعث متلاشی شدن کانون گرم خانوادگی‌شان می‌شود. مرگ پدر خانواده بقیه اعضای آن را دچار شوک و سردرگمی کرده و آنها با بقیه اهالی منطقه (که همگی سرنوشت یکسانی دارند)‌ باید در جهت حل مشکل خود بپردازند.

ژیائوگنگ درباره ساخته جدید سینمایی خود چنین می‌گوید: «از همان اولین روزی که رمان زنیون را خواندم، شیفته ماجراهای درام آن شدم و تصمیم گرفتم یک روز آن را تبدیل به فیلم سینمایی کنم، اما تا یکی دو سال قبل احساس می‌کردم هنوز توانایی ساخت آن را ندارم و وقت تولید آن نرسیده است. کارگردانی درام تاریخی «پس از شوک» با آن حال و هوای فاجعه‌باری که داشت، تجربه خیلی خوبی برایم شد تا به سراغ پروژه «1942» بروم. در حال حاضر توانایی کارگردانی فیلمی با این مشخصات را پیدا کرده‌ام و امیدوارم با ساخت آن، یک فیلم خوب برای صنعت سینمای چین بسازم. هزینه فیلم در مقایسه با محصولاتی که به صورت معمول در چین ساخته می‌شود بالاست، ولی مطمئن هستم که استقبال خوب تماشاگران از فیلم این هزینه‌های کلان را جبران کند. با 150 میلیون یوآن چین (معادل 23 میلیون دلار)‌ می‌توان حداقل 4 فیلم سینمایی تولید کرد. ولی تهیه‌کنندگان «1942» از این که این مقدار پول را صرف تولید آن می‌کنند، نگران نیستند».

هنوز زمان فیلمبرداری «1942» اعلام نشده، ولی ژیائوگنگ می‌گوید صحنه‌های آن را در همان منطقه هنان فیلمبرداری خواهد کرد. برای بازی در نقش‌های اصلی هم قرار است چند بازیگر مطرح سینمای چین انتخاب شود. سازندگان فیلم قصد دارند آن را برای نمایش عمومی در فصل تابستان 2012 آماده کنند. به احتمال زیاد این فیلم همزمان با چین در چند کشور بزرگ آسیا و اروپا هم روی پرده سینماها برود. خبر تولید «1942» انعکاس وسیعی در رسانه‌های گروهی چین و هنگ‌کنگ داشته و به صورت تیتر اول رسانه‌های هنری درآمده است.

لیو زنیون نویسنده کتاب «یادآوری 1942» خود اهل منطقه هنان است و قصه کتاب را براساس خاطرات و شنیده‌هایش از اهالی محل نوشته است. او کار نویسندگی را از حدود 2 دهه قبل شروع کرد و لقب یکی از مشهورترین نویسندگان چند نسل اخیر دنیای ادب کشورش را گرفته است. بیش از 5 کتاب و نوول او تا به حال تبدیل به فیلم‌های موفق سینمایی شده‌اند و صنعت سینمای چین به دنبال برگردان سینمایی قصه‌های او بوده است. فنگ ژیائوگنگ که پدرش یکی از اعضای اصلی حزب کمونیست چین بوده، طی 10 سال فعالیت سینمایی بیش از 6 فیلم سینمایی را کارگردانی کرده که همگی جزو کارهای بسیار پرفروش زمان نمایش در جدول گیشه هفتگی سالن‌های سینما بوده‌اند. سال قبل «پس از شوک» او با فروش 673 میلیون یوآنی (معادل 103 میلیون دلار)‌ لقب پرفروش‌ترین محصول کل تاریخ صنعت سینمای چین را گرفت. قصه این فیلم درباره زمین‌لرزه مرگبار دهه 70 میلادی یکی از روستاهای چین بود که بیش از یک میلیون کشته به جا گذاشت. منتقدان سینمایی چین به این فیلم لقب تایتانیک چین را دادند و او را با جیمز کامرون کارگردان این فیلم مقایسه کردند.