فوتبال؛ هووی ورزش

نکته اصلی اینجاست که مربیان ملی رشته‌های مختلف وقتی می‌خواهند شاهدی برای حقوق به زعم خود ناچیزشان بیاورند، حقوقشان را با مربیان و بازیکنان فوتبال می‌سنجند که از دیدشان یک بیستم مربیان فوتبال نیز نیست. برای همین است که مسوولان فدراسیون فوتبال در رابطه با قرارداد‌های خویش با مربیان ملی وسواس زیادی را به خرج می‌دهند تا رقم قراردادی آنان به بیرون درز پیدا نکند و بهانه‌ای به مربیان ملی دیگر رشته‌ها برای اعتراض داده نشود. به همین علت رقم قرارداد کارلوس کرش پرتغالی نیز به بهانه محرمانه بودن تاکنون اعلام نشده است تا علی کفاشیان که در فوتبال کم حاشیه ندارد،‌ بیش از این برای خود حاشیه ایجاد نکند.

با وجود این ، هر چند رئیس خنده‌روی فوتبال نیز بخواهد یک جاهایی خود را به نشنیدن بزند، در مقاطعی نیز مجبور به پاسخ دادن می‌شود. مثل همین مورد اعتراض محمد بنا، سرمربی تیم ملی کشتی فرنگی که کفاشیان در واکنش به آن چنین گفت که محمد بنا نیز در کشتی حق دارد و حقوق او و دیگر مربیان تیم ملی باید افزایش یابد. به نظر می‌رسد مسوولان ورزش باید با ورود به موضوع، یک بار برای همیشه این مساله چالشی ورزش ایران را حل کنند.

به‌طور طبیعی ضابطه‌مند و قانونمند شدن نحوه محاسبه و پرداخت حقوق مربیان تیم‌های ملی در رشته‌های مختلف، جای ابهامی در این مورد خاص باقی نخواهد گذارد و فوتبال نیز برای همیشه، از زیر بار این فشارها در داخل خارج می‌شود.