اقتصاد جهانگردی در ایران

باتوجه به اهمیت گردشگری، یکی از صنایع راهبردی که در چشم‌انداز توسعه ایران در سال 1404 درنظر گرفته شده، صنعت جهانگردی است. برهمین اساس این سند چشم‌انداز، سازمان‌های ذی‌ربط را مکلف کرده که تا سال 1404 باید امکانی فراهم کنند که 20میلیون گردشگر از ایران بازدید کنند، این در حالیست که آمار منتشر شده در این ارتباط دلگرم‌کننده نیست.

در اینجا قصد واکاوی آماری نداریم، به جهت این‌که در نهایت با انواع تحلیل‌های آماری می‌توان از شفافیت موضوع کاست، مهم این است که همه سیاستگذاران و تصمیم‌گیرندگان باید بدانند جایگاه ایران در اقتصاد جهانگردی دنیا باید ارتقاء پیدا کند و این موضوع از منظر توسعه پایدار کشور و بازتوزیع درآمدها بسیار حائز اهمیت است؛ همچنین باید در نظر داشته باشیم که طیف بازدیدکنندگان باید به سمت بازدیدکنندگان خارجی معطوف شود؛ این گروه از بازدیدکنندگان در ایجاد و پایداری این وضعیت نقشی اساسی دارند.

در این مسیر علاوه بر داشته‌های خود، از تجربه کشورهای زیادی می‌توانیم درس بگیریم، به عنوان مثال کشور کوبا به عنوان یکی از کشورهای قاره آمریکا که با ایالات متحده آمریکا نیز مشکلات فراوانی داشته و دارد، در نهایت با اتخاذ سیاست‌های خاص و تدابیر لازم توانسته خود را به یکی از قطب‌های گردشگری تبدیل کند. به‌گونه‌ای که آمارها بیانگر آن است که سالانه بیش از 5‌/‌2میلیون گردشگر خارجی از کشورهای اروپایی و آمریکای شمالی از این کشور بازدید می‌کنند. از سوی دیگر کشوری مانند مالزی نیز بیشترین آمار جذب گردشگر خارجی خود را روی جلب گردشگران مسلمان متمرکز کرده و با اتخاذ تدابیر مختلف، در این مسیر موفق هم بوده است.

پس باز هم تاکید بر این نکته لازم است که گردشگری در فرآیند توسعه پایدار، نقش موثری دارد و این مسیری است که ایران در آن از مزیت‌های مناسبی برخوردار است و می‌تواند از منافع آن به خوبی بهره‌مند شود؛ مهم این است که مسوولان مربوطه، استراتژی جذب گردشگر در ایران را تعریف کنند، بازارهای هدف و مخاطبان به درستی مشخص شوند و آن‌گاه امکانات لازم برای تحقق این اهداف تدارک دیده شود. حوزه گردشگری، حوزه‌ای نیست که بتوان به سادگی روی آن چشم بست و آن را به فراموشی سپرد.