خودم را اهل رادیو می‌دانم

الان که در سالروز 71 سالگی رادیو، در کنار رادیویی‌ها هستم، خودم را رادیویی می‌دانم، چون در حال حاضر یک برنامه در رادیو فرهنگ دارم. در این 30 سال هیچ مدیر و برنامه‌سازی یادی از ما نکرد، تنها آقای صوفی مدیر وقت رادیو بود که با من تماس گرفتند و گفتند می‌خواهیم برگردید و هر آنچه از تاریخچه فرهنگ تهران می‌دانید و در این سال‌ها کار کردید، در رادیو فرهنگ به مردم ارائه کنید که من هم قبول کردم با این برنامه نیم‌ساعته هر روز با شنوندگان رادیو باشم.

این جزو هنرهای بومی تهران است و از قدیم‌الایام بوده و است، تنها کاری که من انجام دادم کمی رنگ و ریتم به آن اضافه کردم تا از آن حالت بی‌روح بودن خارج شود. من از سال 1340 در رادیو این نوع اجرای آوازی را با موضوع مورد علاقه مردم اجرا کردم که خیلی هم مورد توجه قرار گرفت که بعد کم‌کم رشد کرد. در کل باید بگویم این نوع کار متعلق به فرهنگ کوچه بازاری مردم تهران است.

استقبال مردم بیشتر به دلیل ریشه سنتی این نوع برنامه ضربی است. مردم به نوعی خاطرات گذشته خود را مرور می‌کنند.

من سال‌ها به جمع‌آوری آثار به‌جا مانده از این فرهنگ بومی پرداختم،‌ حتی چند کتاب در این زمینه نوشتم و متون نمایش‌های قدیمی را هم که در گذشته در سطح تهران اجرا می‌شد ،جمع‌آوری کردم که بزودی ارائه می‌شود.

در حال حاضر برنامه‌ای ندارم، ولی در خدمت تلویزیون هستم. اگر پیشنهادی شد، انجام وظیفه می‌کنم.

الان قصه‌های سینمایی برای ما خوب نیست و من نمی‌پسندم. من احساس می‌کنم اگر کار نکنم بهتر از این است که در چنین فیلم‌هایی بازی داشته باشم.