کشف داروی جدید ضد سرطان

امروزه سرطان از جمله بیماری‌هایی است که مردم سراسر دنیا را تحت تأثیر قرارداده و همه روزه شاهد انواع داروهایی هستیم که برای مبارزه با این بیماری روانه بازار می‌شود. اما مشکل همدهی همه این داروها آن است که علاوه برنابودی سلول‌های سرطانی، به بافت‌های سالم نیز آسیب می‌رسانند و عوارض جانبی زیادی دارند. پژوهشگران درمطالعه‌ای جدید توانستند داروی جدید ضدسرطان را با موفقیت آزمایش کنند و توانستند تومورهای سرطانی را بدون آسیب رساندن به بافت‌های سالم نابود کنند. در این مطالعه که روی دوگونه موش که به سرطان مبتلا بودند انجام شد مشاهده گردید دو ترکیب طراحی شده از داروهای ضد سرطان با فعال کردن پروتئینی به نام53 p منجر به نابودی تومورهای سرطانی شدند بدون آن‌که آسیبی به بافت‌های سالم برسد.

کد خبر: ۳۹۸۳۸۲

این پروتئین در اغلب سرطان‌ها غیرفعال می‌شود و غیرفعال شدن آن به منزله رشد سلول‌های سرطانی است. البته در اغلب موارد علت غیرفعال شدن این پروتئین، فعالیت پروتئینی به نام MDM2 است که با فعال شدن این پروتئین است که پروتئینp53 غیرفعال می‌گردد و از عملکرد موثر این پروتئین روی تومورها و از بین بردن آنها جلوگیری می‌کند و این امرسبب رشد بی‌رویه سلول‌های سرطانی می‌گردد. اما ترکیب دارویی جدید با محدود کردن فعالیت پروتئین MDM2 به فعال شدن پروتئینp53 و در نهایت نابودی تومورهای سرطانی کمک می‌کند.

محققان می‌گویند این برای اولین‌بار است که با فعال‌سازی پروتئینp53 سبب فعال شدن محدودکننده‌های پروتئینMDM2 توانستند تومورهای سرطانی را در نوعی سرطان مشترک میان انسان و موش مهار کنند. به گفته آنان بسیاری از داروهای ضد سرطان با این‌که سبب فعال شدن پروتئینp53 می‌شود اما این داروها علاوه بر مهارکردن تومورها و سلول‌های سرطانی سبب تخریب سلول‌های سالم و DNA آنها می‌شوند که این از تأثیرات جانبی و نامطلوب این داروهاست و این درحالی است که ترکیب جدید دارویی که با محدود کردن فعالیت پروتئین MDM2 باعث فعال شدن پروتئینp53 می‌شوند دیگر آسیبی به بافت‌های سالم نمی‌رسانند. این داروها تا به حال کمترین عوارض جانبی را از خود نشان داده‌اند. از آنجا که پروتئینp53 شامل انواع سرطان‌های انسانی است لذا داروی جدید می‌تواند در چندین نوع سرطان اثرات بالقوه‌ای داشته باشد. در ادامه این تحقیقات محققان توانستند نشانه‌های خاصی در تومورها شناسایی کنند که می‌تواند میزان حساسیت به محدود‌کننده‌های پروتئین MDM2 را پیش بینی کنندو اجازه دهند به دارو تا به سلول‌های هدف برسد. این مطالعات روی سلول‌های سرطانی جاندارانی که مبتلا به سرطان‌های خون و تومورهای پیشرفته بودند انجام گردید که به نتیجه خوبی هم رسید.

به گفته دانشمندان آنها برای اولین بارتوانستند یک تومور سرطانی را به طور کامل و بدون آسیب به بافت‌های سالم از بین ببرند که این موفقیت می‌تواند گامی بزرگ در تولید داروهای قطعی ضد سرطان باشد.