کلاه قرمزی پیر نمی‌شود

طهماسب و جبلی کارشان را با عروسک‌های مدرسه موش‌ها آغاز کردند. مدرسه‌ای که بعد از گذشت سال‌ها هنوز محبوبیتش را از دست نداده. مدرسه موش‌ها تجربه‌ای موفق برای آغاز راه آنها بود تا این دو یار را به خلق دو شخصیت محبوب عروسکی برساند؛ یکی خونسرد و آرام با شال و کلاهی که تابستان و زمستان نمی‌شناسد و یکی پرشور و هیاهو با کلاهی قرمز که از سرش نمی‌افتد. آنچه بیش از همه برنامه‌های این دو را جذاب می‌کند شخصیت ساخته شده به همراه صدا و لحن ماندگار آنهاست و الا در ظاهر و ساخت این دو هیچ نشانی از تکنیک‌های آنچنانی نیست. این شخصیت‌های عروسکی البته در مقابل آقای مجری به کمال خود می‌رسند. ایرج طهماسب به نوعی یادآور و البته تکامل یافته مرشد است که در کنار عروسک‌های آئینی ایران مثل مبارک و یاقوت سعی می‌کرد میان مخاطب و عروسک‌ها ارتباط بیشتری ایجاد کند و از خلال گفت‌وگوهایش با عروسک‌ها ، پندها و نکات اخلاقی را گوشزد کند، اما خلاقیت سازندگان این برنامه هر سال مهمان تازه‌ای را وارد جمع می‌کند و هوای تازه‌ای به خانه رنگارنگ آقای مجری می‌بخشد. در حقیقت مهمانان کلاه قرمزی و پسر خاله که شاید بشود آنها را صاحبخانه دانست هرکدام حرف تازه و شیرینی تازه‌ای دارند. امسال هم شخصیت «فامیل دور» مهمانی نوروزی کلاه قرمزی را جذاب‌تر کرد. او در فاصله‌ای کوتاه قراردادهایش را با مخاطبانش بست و تبدیل به شخصیت آشنا و دوست داشتنی شد. کلاه قرمزی و پسر خاله قصد پیر شدن ندارند و قرار است حکایت چند نسل ایرانی‌ها باشند.