تعطیلات تمام شد

اما نکته اینجاست که برای بسیاری از افراد (و شاید نهاد‌ها و اداره‌ها) تعطیلات تنها از روی تقویم پیش نمی‌رود. مثلا یک هفته مانده به نوروز بسیاری از کارهای اداره‌ها به بعد از تعطیلات موکول می‌شود و بعد از تعطیلات رسمی نوروز هم یک هفته‌ای کارها معطل می‌ماند تا روال عادی کارها از سر گرفته شود. این‌که در این «یک هفته»ها چه اتفاق مهمی باید بیفتد تا کارها از سر گرفته شود، خود جای سوال است. شاید طولانی بودن تعطیلات نوروز تنها توجیهی باشد که بتوان برای این عده به کار برد و این‌که پس از گذشت بیش از 13 روز تعطیلی برای «تطبیق دوباره با محیط کار» حتما زمان نیاز است، توجیه شگفت‌انگیزی است! اما نگارنده هیچ دلیل دیگری که اندکی معقول‌تر باشد، پیدا نکرده است.

البته بی‌انصافی است این نکته را به تمام نهادها و سازمان‌ها و البته افراد تعمیم بدهیم، چرا که همین نوروز امسال حدود یک میلیون نفر از کارکنان نهادها و سازمان‌هایی چون پلیس، جمعیت هلال احمر، سازمان‌های خدمات درمانی و... مشغول فعالیت و کار بودند تا تعطیلات نوروز برای مردم ایران به بهترین نحو ممکن به سرانجام برسد.

حالا شاید بهتر باشد به جای این‌که هر سال کارشناسان بگویند تعطیلات در ایران زیاد است و مسوولان هم محکم و استوار بر این باور باشند تعطیلات در ایران در مقایسه با وضعیت تعطیلات سایر کشورهای جهان در سطح کمی قرار دارد، به این بپردازیم که چرا تعطیلات در ایران از یک هفته مانده به آن آغاز می‌شود و تا یک هفته پس از آن ادامه دارد؟ پاسخ به این سوال شاید از چالش میان کارشناسان و مسوولان بر سر زیادی یا کمی تعطیلات در ایران اندکی بکاهد.

علی محزون / جام‌جم