راه آشتی با فوتبال

در کشور ما علاوه بر مواجهه با این عامل فرامرزی، به‌دلایل دیگری چنین پدیده‌ای نمود مشخصی پیدا کرده است.

شاید بیش از تمرکز روی دلایل کمبود تماشاچی در ورزشگاه‌ها، پرداختن به چگونگی رفع این پدیده برایمان با اهمیت‌تر باشد، بی‌تردید تا زمانی که باشگاه‌های فوتبال در کشورمان شکلی غیردولتی و خصوصی به خود نگرفته و دارای استقلال مالی و حرفه‌ای نشوند، در ابعاد مختلف فوتبال از جمله شمار تماشاچی باپسرفت روبه‌رو خواهیم بود.

چون تنها در صورت خصوصی شدن باشگاه‌ها و ایجاد ثبات مدیریتی است که برنامه‌ریزی‌های کوتاه و بلندمدت برای خروج از رکود، عملیاتی می‌شود و باشگاه‌ها می‌توانند با جذب و جایگزینی مربیان بزرگ و ستاره‌های با ارزش ایرانی و خارجی، علاقه‌مندان را راهی ورزشگاه‌ها کنند؛ در حالی که هم‌اکنون؛ نه توان بالایی برای خرید ستاره‌های با ارزش وجود دارد و نه بستری برای اجرای برنامه‌های موثر پرورش تیم‌ها و ستاره‌هایی که فوتبالی کاملا تماشاگرپسند را به مردم هدیه کنند. البته سیاه نمایی‌های گسترده هم در کاهش شمار زیادی از تماشاچیان بی‌تاثیر نبوده است.

به طور کلی و به دور از هرگونه سیاه نمایی باید بپذیریم فضای غیرفرهنگی حاکم برورزشگاه‌ها و شکسته شدن حرمت‌ها، راه را بر تجلی هرگونه جذابیتی بسته و تمایل هواداران این رشته به حضور در استادیوم‌ها را کاهش داده‌است.

دولت می‌تواند مانند سیاست موفق همسایه ‌شمال‌غربی کشورمان (ترکیه) با واگذاری رایگان یا هبه ورزشگاه‌ها به باشگاه‌هایی که ماهیتی غیردولتی پیدا می‌کنند، در جهت احیای اساسی فوتبال و بازگذاشتن آنها در کسب درآمدهای حرفه‌ای و مشروعی چون حق‌ پخش تلویزیونی، مالکیت بلیت فروشی و ... گام بلندی بردارد. در چنین شرایطی، لیگ ما صاحب نظم، پویایی، کیفیت و فرهنگ قدرتمند شده و زمینه آشتی تماشاگران با فوتبال و افزایش چشمگیر شمار‌‌آنها فراهم می‌شود.