با اجازه بیل‌گیتس بعله!

متاسفانه ورود بعضی از ابزار تکنولوژی به کشور ما با مشکلاتی فرهنگی روبه‌رو شده و راه یافتن رایانه یا بهتر بگوییم اینترنت به جامعه نیز از این مشکلات فرهنگی به دور نبوده است.

نمونه‌اش ایجاد روابطی است که از طریق اینترنت شکل می‌گیرد، شما به‌واسطه خواندن وبلاگ یک شخص یا مثلا
چت کردن(گفت‌وگوی اینترنتی) با فردی آشنا می‌شوید. لزوما همه کسانی که در این فضا هستند آدم‌های غیرصادقی محسوب نمی‌شوند اما میان ماه شما تا ماه گردون تفاوت از زمین تا آسمان است.

شناخت انسان‌ها حتی از طریق گفت‌وگوی رو در رو هم بسادگی امکان‌پذیر نیست چه برسد که بتوانیم در قالب کلمه و جمله شخصی را بشناسیم و از آن بدتر حتی بخواهیم از طریق همین روابط فضای مجازی او را وارد زندگی واقعی‌مان کنیم.

شاید مثال‌هایی از ازدواج‌های اینترنتی در گوشه و کنار وجود داشته باشد که نتوان در آنها مشکلاتی بیشتر از سایر روش‌های آشنایی برای ازدواج پیدا کرد اما تجربه‌های ناموفق در این موارد نه تنها کم نیست بلکه آنقدر زیاد است که باعث نگرانی شود.

خیلی از جوان‌ها چنین توصیه‌هایی را به حساب ترساندن و نصیحت می‌گذارند و توجهی به این هشدارها نمی‌کنند.

شاید برای این دسته از جوانان قابل توجه باشد که مطمئن نبودن راهی به نام آشنایی اینترنتی برای ازدواج بحث روز کشور ما نیست بلکه در همه جای دنیا نسبت به این موضوع هشدار می‌دهند.

موسسه خصوصی فیلیپین PI اعلام کرده است که ازدواج اینترنتی و همسریابی از طریق وب‌سایت‌ها در کشورهای جنوب شرق آسیا و اروپا به معضلی برای دولت‌های این کشورها تبدیل شده است.

در گزارش این موسسه خصوصی که در آمریکا قرار دارد، آمده است: تعداد همسریابی و ازدواج‌های اینترنتی در طول یک سال گذشته در کشورهای آسیایی همچون اندونزی، فیلیپین و مالزی و در اروپا ، کانادا، آمریکا و استرالیا بشدت افزایش یافته است.

خطر طلاق در این نوع ازدواج‌ها بسیار بیشتر از ازدواج‌های سنتی است، چرا که فرد مورد نظر می‌تواند از طریق وب سایت‌ها، اطلاعات نادرست را در اختیار همسر آینده‌اش قرار دهد.

در بخش دیگری از گزارش این موسسه خصوصی آمده است: ازدواج اینترنتی در سال جاری نسبت به سال گذشته میلادی در کشورهای حوزه آسیای شرقی و اروپا بیش از 30 درصد افزایش یافته است که این افزایش، دولت‌های این کشورها را بیش از پیش نگران کرده است.

ایسنا به نقل از یکی از محققان دانشگاه پنسیلوانیا نوشته است: این روزها شاهد افزایش روند ازدواج اینترنتی در اکثر نقاط دنیا هستیم اما این موضوع در فیلیپین بیش از سایر نقاط دنیا وجود دارد. بسیاری از سکنه این کشور آسیایی به امید زندگی و کار بهتر و شانس داشتن سرمایه در وب‌سایت‌های ازدواج و همسریابی ثبت‌نام می‌کنند و حتی مشخصات خود را به اشتباه اعلام می‌کنند.

این محقق دانشگاه پنسیلوانیا اعلام کرده است که به یقین می‌توان گفت 90 درصد این وب‌سایت‌ها و پایگاه‌های همسریابی اینترنتی، جاعل، خلافکار و سارق اطلاعات شخصی کاربران خود هستند و تنها با روحیات آنها بازی می‌کنند.

داستان با همین تحقیق خارجی تمام نمی‌شود بلکه آماری از سوی پلیس امنیت اخلاقی ناجا نشان می‌دهد که نتایج تحقیقات بالا در ایران هم به همان نسبت منفی است.

رئیس پلیس امنیت اخلاقی ناجا با اعلام این‌که طبق آمار از هر 10 ازدواجی که به واسطه ارتباطات اینترنتی انجام شده
8 مورد به شکست منتهی شده، به ایسنا می‌گوید: بیش از نیمی از آشنایی‌های دختران و پسران در فضای مجازی به فساد اخلاقی و ارتباطات نامشروع منجر شده است. به گفته سردار احمد روزبهانی صدها هزار سایت مستهجن و مبتذل در فضای مجازی وجود دارد و این فضا برای فساد و تباهی جوانان محلی امن محسوب می‌شود.

روان‌شناسان می‌گویند 3 نوع هویت ازدواج در انسان وجود دارد که یکی در کودکی مثلا 5 یا 6 سالگی است. به عنوان مثال گاهی اوقات بچه‌های کوچک به پدر و مادرشان کودکانه پیشنهاد ازدواج می‌دهند که این یک نوع هویت کودکانه است.

هویت دوم در 12 تا 14 سالگی اتفاق می‌افتد که یک هویت آرمانی و رویایی است و معمولا تا 20 سالگی ادامه دارد اما هویت سوم پس از 21 سالگی ایجاد می‌شود که فرد به پختگی می‌رسد البته به شرطی که فرد مراحل رشد را طی کرده باشد و گرنه ممکن است فردی 50 ساله باشد اما هویت سوم در او رخ
نداده باشد.

به اعتقاد آنها معمولا انگیزه افرادی که به دنبال ازدواج اینترنتی هستند به این دلیل در آنها شکل می‌گیرد که در هویت دوم توقف کرده‌اند و چون در واقعیت‌ها چیزی را می‌‌بینند که مطابق میلشان نیست به این سمت گرایش می‌یابند.

با این تفاسیر اگر به نیت آشنا شدن با همسر آینده به وبگردی مشغول می‌شوید یا از روش‌های مختلف گفت‌وگوی اینترنتی استفاده می‌کنید بهتر است بدانید این روش‌ها نه تنها در کشور ما بلکه در دنیا نیز روش‌های مطمئنی برای ازدواج نیستند.

ازدواج تصمیم بزرگی است، بزرگ‌تر از آن‌که با راه‌های ناشناخته یا شکست خورده سراغش بروید.